Shloka 5
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
वहन्तं राजशार्दूल स्कन्धेनानपकारिणम् | तपस्विनमतीवाथ त॑ मुनिप्रवरं नूप
janamejaya uvāca | vahantaṁ rājaśārdūla skandhenānapakāriṇam | tapasvinam atīvātha taṁ munipravaraṁ nṛpa ||
ஜனமேஜயன் கூறினான்—அரசர்களில் புலியே, அரசே! அந்த முனிவர்தலைவன் குற்றமற்றவனாய், தோளில் தீங்கற்ற உயிரொன்றைச் சுமந்தபடியே இருந்தான்; ஆயினும் மௌன-சமாதியில் நிலைத்த அந்தத் தவமுனியை உன் தந்தை பரீக்ஷித் அவமதித்து, அவன் தோளில் இறந்த பாம்பை வைத்தான்.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Even a powerful king must uphold dharma by showing restraint and reverence toward ascetics; insulting an innocent, self-controlled sage is an ethical failure that invites grave consequences.
Janamejaya recounts the incident that provoked Śṛṅgī: King Parīkṣit, angered by the sage’s silence, placed a dead snake on the sage’s shoulder—an act of disrespect that leads to the famous curse and sets the stage for the snake-sacrifice narrative.