Shloka 17
तस्यां पुत्रानजनयच्चतुरो ब्रह्म॒वादिन: । तानपास्य स तत्रैव जगाम लपितां प्रति
tasyāṁ putrān ajanayac caturō brahmavādinaḥ | tān apāsya sa tatraiva jagāma lapitāṁ prati ||
அவளிடத்தில் அவன் நான்கு மகன்களைப் பெற்றான்; அவர்கள் பிரம்மவித்யையில் நிலைத்தவர்கள். அவர்களை அங்கேயே விட்டுவிட்டு, அவன் அந்நிலத்திலிருந்தே லபிதாவை நோக்கிச் சென்றான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of producing and sustaining a lineage grounded in sacred learning (brahmavāda), while also showing the tension between household ties and onward movement in one’s life-journey—leaving dependents in a settled place and proceeding toward the next duty or destination.
A man fathers four sons described as brahmavādins. Afterward, he leaves those sons there and travels onward toward a place called Lapitā, as Vaiśampāyana narrates.