Shloka 366
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशा: कृष्णपार्थो प्रदुद्र॒व॒ु: । मित्र देवता जिसके किनारोंपर छुरे लगे हुए थे
Vaiśampāyana uvāca: āttakārmuka-nistriṁśāḥ kṛṣṇa-pārtho pradudruvuḥ | mitrā devatā yasya kināreṣu churāḥ lagāḥ te cakraṁ gṛhītvā sthitāḥ | mahārāja! pūṣā bhagaḥ ca krodha-bharitaḥ savitā ca dhanuḥ khaḍgaṁ ca gṛhītvā śrīkṛṣṇārjunayoḥ upari abhyapatat ||
வைசம்பாயனன் கூறினான்—வில் மற்றும் வாளை ஏந்திய ஸ்ரீகிருஷ்ணனும் பார்த்தனும் (அர்ஜுனன்) வேகமாக முன்னே பாய்ந்தனர். விளிம்புகளில் கத்திபோன்ற धारங்கள் பதிக்கப்பட்ட சக்கரத்தை எடுத்துக் கொண்டு மித்ரதேவன் ஆயத்தமாக நின்றான். அரசே! பூஷன், பகன், சவிதா ஆகியோர் கோபம் நிறைந்து வில்-வாளை எடுத்துக் கொண்டு ஸ்ரீகிருஷ்ணன் மற்றும் அர்ஜுனன் மீது பாய்ந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) can overwhelm discernment and provoke even exalted beings into aggression; dharma is tested when power is driven by wrath rather than restraint and right judgment.
Kṛṣṇa and Arjuna surge forward armed, while Mitra readies a bladed discus; Pūṣan, Bhaga, and Savitṛ, enraged, take up weapons and attack Kṛṣṇa and Arjuna, intensifying the confrontation.