Shloka 36
मित्रश्न क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् | पूषा भगश्न संक़्रुद्ध:/ सविता च विशाम्पते
mitraśnā kṣuraparyantaṁ cakram ādāya tasthivān | pūṣā bhagaś ca saṁkruddhaḥ savitā ca viśāmpate ||
வைசம்பாயனன் கூறினான்—மித்ரன் கத்தி-விளிம்புபோல் கூர்மையான வட்டத்தை எடுத்துக் கொண்டு உறுதியாக நின்றான். பூஷனும் பகனும் கோபமுற்றனர்; மக்கள்தலைவனே, சவிதாவும் அவ்வாறே.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can spread and intensify even among exalted beings; it implicitly warns that wrath, once kindled, mobilizes power toward harm unless restrained by dharma and discernment.
The narrator describes a moment of rising divine confrontation: Mitra arms himself with a razor-edged discus and stands ready, while Pūṣan, Bhaga, and Savitṛ also become angry—signaling an escalation toward conflict.