Shloka 10
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे । यद् बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत्
na tu kevaladaivena prajā bhāvena remire | yad babhūva manaḥkāntaṃ karmaṇā sa cakāra tat |
பிரஜைகள் வெறும் விதி/நல்வாழ்வு காரணமாக மட்டும் மகிழவில்லை; அவர்கள் உள்ளார்ந்த உணர்வால் மகிழ்ந்தனர். அவர்களின் மனத்திற்கு எது இனிமையோ, அதையே அரசன் தன் செயல்களால் நிறைவேற்றினான்; ஆகவே அவர்களின் திருப்தி பாதுகாப்பால் மட்டும் அல்ல, அவர்மீது கொண்ட நம்பிக்கையும் பக்தியும் காரணமாகவும் இருந்தது.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public welfare is not secured by 'fortune' alone; it arises from a ruler’s deliberate, ethical action that aligns governance with the genuine needs and well-being of the people, thereby earning their trust and devotion.
The narrator describes the subjects’ happiness under the king: they are not merely passively content due to circumstances, but actively delighted because the king fulfills what is dear to them through concrete deeds, which generates loyalty and devotion.