Shloka 8
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
तान् भूगूणां यदा दारान् वक्रिन्नाभ्युपपद्यत । माता तदा दधारेयमूरुणैकेन मां शुभा
tān bhṛgūṇāṃ yadā dārān rakṣitā nābhyupapadyata | mātā tadā dadhāreyam ūrūṇā ekena māṃ śubhā || tataḥ paramaduṣprāpam anyair ṛṣir udāradhīḥ | samāpipayiṣuḥ satraṃ tam atriḥ samupāgamat ||
ஊர்வன் கூறினான்—பிருகுக்களின் மனைவிகளுக்கு எந்தப் பாதுகாவலரும் கிடைக்காதபோது, என் நல்வாழ்வளிக்கும் தாய் என்னை தன் ஒரு தொடையில் மறைத்தாள். பின்னர், பிறரால் அந்த சத்ர யாகத்தை முடிப்பது மிக அரிதும் கடினமும் என்பதை உணர்ந்த உயர்ந்த மனத்தையுடைய அத்ரி முனிவர், அதை நிறைவு செய்ய விரும்பி அங்கே வந்தார்.
ऑर्व उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma as protection: when social order fails to provide a guardian, a mother’s courageous, resourceful protection preserves lineage and life. It also highlights restraint in ritual power—great sages like Atri intervene to conclude a dangerous or unmanageable sacrificial undertaking rather than let it escalate.
Auruva recounts how, during a time when the Bhṛgu women lacked any protector, his mother concealed him in her thigh to save him. Then the sage Atri arrives, intending to bring a prolonged sacrificial session (satra) to its proper conclusion, recognizing that ending it would be extremely difficult for others.