Mahabharata — Adi Parva, Shloka 24
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
एवं स धारतराष्ट्रां क्ष स्पर्धभानो वृकोदर: । अप्रियेडतिष्ठदत्यन्तं बाल्यान्न द्रोहचेतसा
evaṃ sa dhārtarāṣṭrāṃś ca spardhamāno vṛkodaraḥ | apriyeṣv atiṣṭhad atyantaṃ bālyān na drohacetasā ||
இவ்வாறு வ்ருகோதரன் (பீமன்) துருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்களுடன் போட்டியிட்டு, அவர்களுக்கு மிகுந்த வெறுப்பைத் தரும் செயல்களிலேயே பிடிவாதமாக ஈடுபட்டான்; ஆனால் கௌரவர்கள்மீது அவன் மனத்தில் பகை இல்லை—குழந்தைச் சுபாவத்தால் அப்படிச் செய்தான், தீங்கிழைக்கும் எண்ணத்தால் அல்ல.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse distinguishes outwardly harsh or provocative behavior from inner intention: ethical judgment should consider whether an act arises from malice (droha) or from immaturity (bālya).
Vaiśampāyana describes Bhīma’s boyhood conduct among the Kauravas: he often engaged in rivalry and did things they disliked, but this was not driven by hatred—rather, it was the impulsiveness of youth.