Shloka 2
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
कुरुंशश्च॒ विप्रमुख्यांश्व भोजयित्वा सहस्रश: । रत्नौघान् विप्रमुख्येभ्यो दत्त्वा ग्रामवरांस्तथा
kuruṁś ca vipramukhyāṁś ca bhojayitvā sahasraśaḥ | ratnaughān vipramukhyebhyo dattvā grāmavarāṁs tathā ||
அவர்கள் குருக்களையும் ஆயிரக்கணக்கான தலைசிறந்த பிராமணர்களையும் போஜனம் செய்யச் செய்து, பின்னர் அந்த முதன்மை பிராமணர்களுக்கு ரத்தினக் குவியல்களையும் அதுபோலச் சிறந்த சிறந்த கிராமங்களையும் தானமாக அளித்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dāna and atithi-satkāra: a righteous patron supports the learned and the ritual order through food, wealth, and land-gifts, expressing gratitude, sustaining dharma, and demonstrating responsible leadership.
The narrator describes a grand act of hospitality and patronage: the Kurus and many eminent brāhmaṇas are fed, after which the brāhmaṇas receive lavish gifts—jewels and grants of fine villages.