Shloka 18
Adhyāya 125: Raṅga-pradarśana — Arjuna’s Entry and Astric Demonstration (रङ्गप्रदर्शनम्)
रक्ष्यमाणो मया नित्यं वीर: सततमात्मवान् । कथं त्वामत्यतिक्रान्त: शापं जानन् वनौकस:
rakṣyamāṇo mayā nityaṃ vīraḥ satatam ātmavān | kathaṃ tvām atyatikrāntaḥ śāpaṃ jānan vanaukasaḥ |
மாத்ரி! நான் எப்போதும் அந்த வீரமும் தன்னடக்கமும் கொண்ட அரசனை காத்து வந்தேன்; ஆனாலும் வனவாசி முனிவரின் சாபத்தை அறிந்திருந்தும் அவர் எவ்வாறு கட்டுப்பாட்டை மீறி உன்னுடன் வலுக்கட்டாயமாக இணைந்தார்?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the disciplined can fall when desire overrides discernment; knowingly crossing a moral boundary (especially under a known curse) highlights the Mahābhārata’s emphasis on self-restraint and accountability for foreseeable consequences.
The speaker questions how the king, despite being continually guarded and aware of a forest-sage’s curse, still transgressed and engaged in forceful union with Mādrī—setting up the ethical and causal tension that the curse will inevitably bear fruit.