Shloka 12
कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
महानदीनितम्बांश्न गहनान् गिरिगह्दरान् । सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वक्षमृगपक्षिण:
mahānadī-nitambāṁś ca gahanān giri-gahvarān | santi nitya-himā deśā nirvṛkṣa-mṛga-pakṣiṇaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—இந்த வழியில் நாம் பெருநதிகளின் அபாயகரமான கரைகளையும் பல ஆழ்ந்த மலைப் பள்ளத்தாக்குகளையும் கண்டோம். இங்கே எப்போதும் பனி படிந்திருக்கும் சில பகுதிகள் உள்ளன—அங்கே மரங்களே இல்லை; மிருகங்களோ பறவைகளோ இருப்பதற்கான சுவடுகூட இல்லை.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores endurance and resolve in the face of harsh, life-denying terrain—an implicit reminder that significant aims (dharma-driven quests or missions) often require passing through danger, scarcity, and isolation without losing steadiness.
Vaiśampāyana describes the route being traversed: dangerous riverbanks, deep mountain gorges, and perpetually snowbound, barren regions devoid of trees and even animals or birds—emphasizing the severity of the journey.