Shloka 11
मेरुवर्णनम्—प्रमाण, दिग्विभाग, देवपुरी-विमान-निवासाः
संलापालापकुशलैः सर्वाभरणभूषितैः स्तनभारविनम्रैश् च मदघूर्णितलोचनैः
saṃlāpālāpakuśalaiḥ sarvābharaṇabhūṣitaiḥ stanabhāravinamraiś ca madaghūrṇitalocanaiḥ
அவர்கள் இனிய உரையாடலும் விளையாட்டுச் சொற்களிலும் தேர்ந்தவர்கள்; எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள். மார்பின் பாரத்தால் சாய்ந்தும், மயக்கச் சுழலும் கண்களுடனும் இருந்தனர்—இத்தகைய உலக மோகமே பசுவை பாசத்தில் கட்டி, பதி-சிவன் சரணத்திலிருந்து விலக்குகிறது।
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It highlights the kind of sensory fascination that distracts the seeker; Linga-worship re-centers the paśu on Pati (Śiva), weakening pāśa (bondage) created by desire, pride, and intoxication.
By contrast: Shiva-tattva is the steady refuge beyond mada and moha; the verse paints worldly allure so the listener turns toward the changeless Pati revealed through the Linga.
A takeaway aligned with Pāśupata discipline is indriya-nigraha (restraint of the senses) and vairāgya (dispassion), supported by regular Linga-pūjā and japa to loosen pāśa.