Shloka 11

रक्तकल्पे वामदेवदर्शनं चतुर्कुमारोत्पत्तिः

Devanagari script

रक्तकुङ्कुमलिप्ताङ्गा रक्तभस्मानुलेपनाः ततो वर्षसहस्रान्ते ब्रह्मत्वे ऽध्यवसायिनः

Transliteration

raktakuṅkumaliptāṅgā raktabhasmānulepanāḥ tato varṣasahasrānte brahmatve 'dhyavasāyinaḥ

Translation

அவர்களின் உடல் சிவப்பு குங்குமத்தால் பூசப்பட்டு, சிவப்பு பஸ்மத்தால் அனுலேபனம் செய்யப்பட்டிருந்தது. இவ்வாறு அவர்கள் உறுதியான தீர்மானத்தில் நிலைத்திருந்தனர்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபின் பிரம்மத்துவத்தில் நிலைபெற்றனர்—சைவ ஒழுக்கத்தால் பரம பதி நோக்கிய நிலையைக் கண்டடைந்தனர்.

Word by Word

• rakta: red

• kuṅkuma: saffron/pigment

• liptāṅgāḥ: having limbs smeared/anointed

• rakta-bhasma: red sacred ash

• anulepanāḥ: those who apply as unguent/smearing

• tataḥ: then/thereafter

• varṣa-sahasra-ante: at the end of a thousand years

• brahmatve: in Brahmahood/the state of Brahman

• adhyavasāyinaḥ: resolute, firmly intent/committed

Speaker

Suta Goswami

Characters & Entities

• Shiva

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It highlights external Shaiva marks (bhasma and ritual anointing) as part of a long, disciplined vrata that supports inner orientation to Pati (Shiva), culminating in a liberative state described as Brahmahood.

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

Shiva-tattva is implied as the Supreme goal (Pati) toward which the practitioner becomes unwaveringly intent; the ‘Brahmahood’ attained is read as establishment in the Supreme reality through Shaiva sādhanā rather than mere ritual identity.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

A Pashupata-style observance: sustained tapas with bodily anointing using sacred ash (bhasma) and ritual coloring (kuṅkuma), paired with firm resolve over an extended period (a thousand years as an idealized measure of endurance).