Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 1
Jambūdvīpa Varṣas, Bhārata as Karmabhūmi, and the Sacred Hydro-Topography of Dharma
इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चतुश्चत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच केतुमाले नराः कालाः सर्वे पनसभोजनाः / स्त्रियश्चोत्पलपत्राभा जीवन्ति च वर्षायुतम्
itī śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāṃ pūrvavibhāge catuścatvāriṃśo 'dhyāyaḥ sūta uvāca ketumāle narāḥ kālāḥ sarve panasabhojanāḥ / striyaścotpalapatrābhā jīvanti ca varṣāyutam
இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பூர்வபாகத்தில் நாற்பத்துநான்காம் அதிகாரம் நிறைவு. சூதர் கூறினார்—கேதுமாலத்தில் ஆண்கள் கருநிறத்தவர்; அனைவரும் பலாச/பலாசம் அல்ல, பனசம் (பலாப்பழம்) உண்பவர். பெண்கள் தாமரை இதழ்போல் அழகுடையவர்; அவர்கள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வர்।
Sūta
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
This verse does not directly teach Ātman-doctrine; it functions as a cosmographical note describing Ketumāla’s inhabitants, their diet, appearance, and extraordinary longevity within Purāṇic world-geography.
No explicit yoga practice is stated here. The verse belongs to the Purva-bhāga’s descriptive cosmology; for yoga teachings (including Pāśupata-oriented discipline and theistic contemplation), the Kurma Purāṇa develops them more directly in later doctrinal sections (notably the Upari-bhāga/Iśvara-gītā context).
It does not address Śiva–Viṣṇu unity directly; it is a regional description. The Kurma Purāṇa’s Śaiva–Vaiṣṇava synthesis is thematic across the work, but this particular śloka is primarily geographical and ethnographic.