Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 15
Solar Rays, Planetary Nourishment, Dhruva-Bondage of the Grahas, and the Lunar Cycle
समं बिभर्ति ताभिः स मनुष्यपितृदेवताः / मनुष्यानौषधेनेह स्वधया च पितॄनपि / अमृतेन सुरान् सर्वांस्त्रिभिस्त्ररिंस्तर्पयत्यसौ
samaṃ bibharti tābhiḥ sa manuṣyapitṛdevatāḥ / manuṣyānauṣadheneha svadhayā ca pitṝnapi / amṛtena surān sarvāṃstribhistrariṃstarpayatyasau
இந்த மூன்றினாலும் அவர் மனிதர், பித்ருக்கள், தேவர்கள் ஆகிய மூவரையும் சமமாகத் தாங்கி வளர்க்கிறார். இங்கு மனிதரை அன்னமும் மூலிகை மருந்துகளாலும், பித்ருக்களை ஸ்வதா அர்ப்பணத்தாலும், எல்லாத் தேவர்களையும் அமிர்தத்தாலும் திருப்திப்படுத்துகிறார்; இவ்வாறு மும்முறைச் செயலில் மூவரும் நிறைவு பெறுகின்றனர்.
Narratorial instruction within a dharma-teaching passage (Kurma Purana’s dharma-upadeśa context; not a direct Ishvara Gita dialogue)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
Indirectly, it frames dharma as harmonizing obligations across the three spheres—humans, Pitṛs, and Devas—suggesting the gṛhastha’s life as a unifying support-system where sacred duty integrates worldly and unseen orders.
The verse emphasizes karma-yoga in the dharmic sense: disciplined offering and service (feeding, tarpaṇa, deva-offerings) performed with regularity and purity, which the Purāṇic tradition treats as a preparatory foundation for higher meditation and knowledge.
It does not name Shiva or Vishnu explicitly; instead it reflects the Kurma Purana’s integrative outlook where devotion and ritual duty toward the Devas (including Shaiva and Vaishnava forms) is upheld as one coherent dharmic order.