Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 10
Dakṣa’s Progeny, Nṛsiṃha–Varāha Avatāras, and Andhaka’s Defeat
Hari–Hara–Śakti Synthesis
लम्बायाश्चाथ घोषो वै नागवीथी तु जामिजा / पृथिवीविषयं सर्वमरुन्दत्यामजायत / संकल्पायास्तु संकल्पो धर्मपुत्रा दश स्मृताः
lambāyāścātha ghoṣo vai nāgavīthī tu jāmijā / pṛthivīviṣayaṃ sarvamarundatyāmajāyata / saṃkalpāyāstu saṃkalpo dharmaputrā daśa smṛtāḥ
லம்பாவிலிருந்து கோஷன் பிறந்தான்; ஜாமீஜாவிலிருந்து நாகவீதீ பிறந்தாள். அருந்ததியிலிருந்து பூமியின் ஆளுமைச் சுற்றளவு முழுதும் தோன்றியது. சங்கல்பாவிலிருந்து சங்கல்பன் பிறந்தான்—இவர்கள் தர்மனின் பத்து புதல்வர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
Sūta (traditional narrator) recounting Purāṇic genealogy
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
This verse is primarily genealogical, mapping names and progeny connected with Dharma; it does not directly teach Ātman-doctrine, but it situates ethical order (dharma) as a generative principle in Purāṇic cosmology.
No explicit yoga practice is taught in this verse; it functions as a cosmological-genealogical register. For yoga teachings (including Pāśupata-oriented discipline), the Kurma Purana’s later doctrinal sections—especially the Upari-bhāga’s Īśvara-gītā—are the relevant locus.
It does not directly address Śiva–Viṣṇu unity; instead, it contributes to the broader Purāṇic framework where dharma, creation, and lineage are narrated—within which the Kurma Purana later articulates a synthetic Shaiva–Vaishnava theological vision.