Adhyaya 41
Preta KalpaAdhyaya 4113 Verses

Adhyaya 41

On Untimely Death and the Explanation of Pleasure and Pain, Gain and Loss (Vṛṣotsarga and Preta-Uddhāra Rites)

பிரேதகல்பத்தின் நடைமுறை வழிகாட்டலைத் தொடர்ந்து விஷ்ணு கருடனுக்கு வृषோத்ஸர்க விதியை உரைக்கிறார்—இது காலநியமமும் விதிமுறைகளும் உடையது; சுப திதிகளில், குறிப்பாக கார்த்திக பௌர்ணமியில் செய்வது சிறந்தது. நாந்தீமுகம் மற்றும் மாங்கல்ய ஸ்ராத்தத்துடன் தொடங்கி, குளம்/கிணறு/கோசாலை போன்ற சுத்த இடத்தில் அக்னி நிறுவி, திருமணவிதி போல மந்திரம் ஓதும் பிராமணர்களுடன் வரிசை நிறைவேற்றப்படுகிறது. ஆ஘ார, ஆஜ்யப் பாகங்கள், த்ருஷ்டி-சாந்தி ஆஹுதிகள், அங்கதேவதா ஹோமம் (அக்னி முதல் யமன் வரை), பிஷ்டக ஆஹுதி, ஸ்விஷ்டிக்ருத் நிறைவு, வ்யாஹ்ருதி ஹோமம், ப்ராஜாபத்ய ப்ராயச்சித்தம் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. ஸம்ஸ்த்ரவம் அருந்துதல், ப்ரணீதா ஜலத்தை விடுதல், தக்ஷிணை தானம், ருத்ர மந்திர ஜபம் மோட்சகரம் எனப் புகழப்படுகிறது. பின்னர் பிரேதோத்தாரத்தின் குறியீடாக ஒரே நிறக் காளை மற்றும் வைதரணியைத் தாண்டச் செய்யும் பசுவை ஸ்நானம் செய்து அலங்கரித்து பிரதிஷ்டை செய்து, தர்ப்பணம், பிராமண போஜனம், சமுத்திஷ்டம் பின்னர் ஏகோத்திஷ்ட ஸ்ராத்தம் நிறைவேற்ற வேண்டும். இறுதியில் பன்னிரண்டு நாட்களைத் தாண்டியும் மாதாந்திர கர்மங்களால் பித்ரு பராமரிப்பு தொடர வேண்டும் என இணைக்கிறது।

Shlokas

Verse 1

ऽपमृत्यौ सुखदुः खलाभालाभनिरूपणं नाम चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः श्रीविष्णुरुवाच / वृषोत्सर्गं प्रकुर्वीत विधिपूर्वं खगेश्वर / कार्तिकादिषु मासेषु पौर्णमास्यां शुभे दिने

‘அகாலமரணம், சுக–துக்கம், லாப–நஷ்டம்’ ஆகியவற்றின் விளக்கம் எனும் நாற்பத்தொன்றாம் அதிகாரம். ஸ்ரீவிஷ்ணு அருளினார்—ஓ ககேஸ்வர கருடா! விதிப்படி வ்ருஷோத்ஸர்கம் செய்ய வேண்டும்; கார்த்திகம் முதலிய மாதங்களில், சுப தினத்தில், குறிப்பாக பௌர்ணமியில்।

Verse 2

विवाहोत्सर्जनं श्राद्धं नान्दीमुखमुपक्रमेत् / कुर्याद्भुवश्च संस्कारानग्निस्थापनमेव च

திருமணம் முதலிய சுப நிகழ்வில் செய்யப்படும் ஸ்ராத்தத்துடன் நாந்தீமுக கர்மத்தைத் தொடங்க வேண்டும். நிலத்தில் ஸம்ஸ்காரங்களைச் செய்து, புனித அக்னியையும் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 3

वाप्यां कूपे गवां गोष्ठे स्थाप्याग्निं विधिवत्ततः / विवाहविधिना सर्वं कुर्याद्ब्राह्मणवाचनम्

குளம், கிணறு அல்லது கோசாலையில் விதிப்படி அக்னியை நிறுவ வேண்டும். பின்னர் திருமண விதியைப் போல எல்லாக் கர்மங்களையும் செய்து, பிராமணர்களால் மந்திரப் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 4

पात्रासादनं श्रपणमुपयमनकुशादिकम् / पुर्युक्षणान्ते होमं च कर्या द्वै ब्राह्मणेन तु

யாகப் பாத்திரங்களைத் தயாரித்து அமைத்து, விதிக்கப்பட்ட ஹவியைச் சமைத்து, உபயமனம், குசம் முதலியவற்றைச் சேர்க்க வேண்டும். புர்யுக்ஷண (சுத்தி தெளிப்பு) முடிவில் இரண்டு பிராமணர்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

आघारावाज्यभागौ च चक्षुषी च प्रदा पयेत् / प्रथमे ऽहरिति मन्त्रेण होतव्याश्च षडाहुतीः (तयः)

முதலில் ஆகாரமும் ஆஜ்ய-பாகமும் எனும் ஆஹுதிகளைச் செலுத்தி, பின்னர் பார்வை-ஆசீர்வாதத்திற்காக இரண்டு ஆஹுதிகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். முதல் கர்மத்தில் ‘அஹரி…’ எனத் தொடங்கும் மந்திரத்தால் அக்னியில் ஆறு ஆஹுதிகள் இடப்பட வேண்டும்।

Verse 6

आघारावाज्यभागौ तु पायसेनाङ्गदेवताः / अग्नये रुद्राय शर्वाय पशुपतये उग्राय शिवाय / भवाय महादेवायेशानाय यमाय च

ஆகாரமும் ஆஜ்யப் பாகங்களும் பாயசத்துடன் அங்கதேவதைகளுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்—அக்னி, ருத்ர, சர்வ, பசுபதி, உக்ர, சிவ, பவ, மகாதேவ, ஈசான, யமன் ஆகியோருக்கு।

Verse 7

पिष्टकेन सकृद्धोमं पूषागा इति मन्त्रतः / उभयोः स्विष्टिकूद्धोमश्चरुणा पायसेन च

பிஷ்டக (மாவு அஹுதி) கொண்டு ‘பூஷாகா’ மந்திரப்படி ஒருமுறை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் இரண்டிற்கும் ஸ்விஷ்டிக்ருத் ஹோமத்தை சரு மற்றும் பாயசத்தால் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 8

प्रथमं व्याहृतिहोमः प्रायश्चित्तं प्रजापतिः / संस्त्रवप्राशनं कुर्यात्प्रणीतापरिमोक्षणम्

முதலில் வ்யாஹ்ருதி-ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; பிராயச்சித்தமாக பிராஜாபத்ய கர்மமும் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ஸம்ஸ்த்ரவத்தைப் பருகி, இறுதியில் பிரணீத நீரின் பரிமோக்ஷணத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

पवित्रप्रतिपत्तिश्च ब्राह्मणे दक्षैणा ततः / षडङ्गरुद्रजाप्येन प्रोतो मोक्षमवाप्नुयात्

பவித்ர-பிரதிபத்தியை விதிப்படி செய்து, பின்னர் பிராமணருக்கு உரிய தக்ஷிணை அளித்து, சாஸ்திர விதிப்படி ஷடங்க ருத்ர-ஜபம் செய்பவன் மோட்சத்தை அடைவான்.

Verse 10

एकवर्णं वृषञ्चैव सकृद्वत्सतरीं खग / स्नापयित्वा ततः कुर्यात्सर्वालङ्कारभूषितम्

ஏ கக (கருடா)! ஒரே நிறமுள்ள காளையையும், வைதரணியைத் தாண்ட உதவும் பசுவையும் ஒருமுறை நீராட்டி, பின்னர் அவற்றை எல்லா அலங்காரங்களாலும் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

Verse 11

प्रतिष्ठाप्य च तद्युग्मं प्रेतो मोक्षमवाप्नुयात् / पुच्छेच तर्पणं कार्यमुच्छ्रिते मन्त्रपूर्वकम् / ब्राह्मणान् भोजयेत्पश्चाद्दक्षिणाभिश्च तोषयेत्

அந்த யுக்மத்தை முறையாக பிரதிஷ்டை செய்தால் பிரேதன் மோட்சம் அடைவான். பின்னர் உயர்த்திய புச்சாந்தத்தில் மந்திரபூர்வமாக தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளித்து தக்ஷிணையால் திருப்தி செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

ततः श्राद्धं समुद्दिष्टमेकोद्दिष्टं यथाविधि / जलमन्नं तथा देयं प्रेतोद्धरणहेतवे

அதன்பின் விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்—முதலில் சமுத்திஷ்டம், பின்னர் ஏகோத்திஷ்டம். பிரேதோத்தரணத்திற்காக நீரும் அன்னமும் அளிக்க/அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 13

द्वादशाहे ततः कुर्यान्मासेमासे पृथक्पथक् / एवं विधिः समायुक्तः प्रेतमोक्षे करोति हि

பன்னிரண்டு நாட்கள் முடிந்த பின், மாதந்தோறும் தனித்தனியாக (விதிகளை) செய்ய வேண்டும். இவ்விதி முறையாக நிறைவேற்றப்பட்டால் நிச்சயமாக பிரேதமோட்சம் உண்டாகும்.

Frequently Asked Questions

The chapter highlights auspicious calendrical alignment—especially the full moon—so the rite is performed when ritual potency (kāla-viśeṣa) is considered supportive for expiation, gifting, and preta-uddhāra, amplifying the intended merit-transfer and purification.

Samuddiṣṭa addresses the departed within the broader ancestral frame, while ekoddiṣṭa targets the single preta specifically; the ordered performance aligns the offering’s intention (saṅkalpa) from general pitṛ context to focused preta-delivery (uddhāra), paired with water/food offerings to relieve the preta-state.

The text frames the rite as both purificatory and elevatory: expiation removes impediments (doṣa/āśauca residues) and the Vyāhṛtis sacralize the offering-field, thereby making the subsequent gifts, mantras, and śrāddha fit instruments for karmic uplift.