Adhyaya 37

Verse 1

ऽनशनमृत गतिनिरूपणं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / उदकुम्भप्रदानं मे कथयस्व यथातथम् / विधिना केन कर्तव्या कृतिरेषा जनार्दन

‘நோன்பால் இறந்தவரின் கதி விளக்கம்’ எனும் முப்பத்தாறாம் அதிகாரம். தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) கூறினான்—ஓ ஜனார்தனா, உதகும்ப தானத்தை எனக்கு துல்லியமாகச் சொல்லும்; எந்த விதிமுறையால் இந்தச் செயல் செய்யப்பட வேண்டும்?

Verse 2

किंलक्षणाः केन पूर्णाः कस्य देया जनार्दन / कस्मिन् काले प्रदातव्या प्रेततृप्तिप्रसाधकाः

ஓ ஜனார்தனா, அந்த தானங்களின் இலக்கணங்கள் என்ன? எவற்றால் அவை நிறைவு பெற வேண்டும்? யாருக்கு அளிக்க வேண்டும், எந்தக் காலத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்—பிரேதனின் திருப்தியை நிறைவேற்றுவன அவை அல்லவா?

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / सत्यं पुनः प्रवक्ष्यामि उदकुम्भप्रदानकम् / प्रेतोद्देशेन दातव्या अन्नपानीयसंयुताः / विशेषेण महापक्षिन् प्रेतमुक्तिप्रदायकाः

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினார்—உதகும்ப தானத்தை மீண்டும் உண்மையாய் உரைக்கிறேன். பிரேதனை நோக்கி, அன்னமும் பானமும் இணைத்து இந்தத் தானம் செய்ய வேண்டும்; குறிப்பாக, ஓ மகாபக்ஷியே, இது பிரேதனுக்கு முக்தி அளிப்பதாகும்।

Verse 4

द्वादशाहे च पण्मासे त्रैपक्षे वापि वत्सरे / उदकुम्भाः प्रदातव्या मार्गे तस्य सुखाय वै

த்வாதசாஹம், ஆறு மாத நிறைவு, மூன்று பக்ஷ காலம் அல்லது வருட முடிவில்—அவனது பரலோகப் பயண நலனுக்காக நீர்க்குடங்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 5

अहन्यहनि दातव्या उदकुम्भास्तिलैर्युताः / सुलिप्ते भूमिभागे तु पक्कान्नजलपूरिताः

நாள்தோறும் எள்ளுடன் கலந்த நீர்க்குடங்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; சுத்தமாக பூசப்பட்ட நிலப்பகுதியில் சமைத்த அன்னத்துடன் நீர் நிரம்பிய குடங்களை வைக்க வேண்டும்।

Verse 6

प्रेतस्य तत्र दातव्यं भाजनञ्च यदृच्छया / सुप्रीतस्तेन दत्तेन प्रेतो याम्यैः स गच्छति

அங்கே பிரேதனுக்குத் தக்கவாறு ஒரு பாத்திரம் (பிச்சைப் பாத்திரம்) தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அந்த தானத்தால் மகிழ்ந்த பிரேதன் யமதூதர்களுடன் செல்கிறான்।

Verse 7

द्वादशाहे विशेषेण उदकम्भान् प्रदापयेत् / विधिना तत्र सङ्कल्पय घटान् द्वादशसंख्यकान्

சிறப்பாக த்வாதசாஹச் சடங்கில் நீர்க்குடங்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அங்கே விதிப்படி சங்கல்பம் செய்து பன்னிரண்டு எண்ணிக்கையிலான குடங்களை வழங்க வேண்டும்।

Verse 8

एकाषि बर्धनी तत्र पक्वान्नफलपूरिता / विष्णुमुद्दिश्य दातव्या संकल्प्य ब्राह्मणे शुभे

ஏகாதசியில் அங்கே சமைத்த அன்னமும் பழங்களும் நிரம்பிய ஒரு ‘பர்தனி’ (பாத்திரம்/தட்டு) தயார் செய்து, விஷ்ணுவை நோக்கி சங்கல்பம் செய்து, தகுதியான நற்குணம் கொண்ட பிராமணருக்கு தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 9

एको वै धर्मराजाय तेन तुष्टेन मुक्तिभाक् / चित्रगुप्ताय चैकं तु गतस्तत्र सुखी भवेत्

தர்மராஜன் யமனுக்கு ஒருமுறை முறையாக அர்ப்பணம் செய்தால், அவர் திருப்தியுற்றபோது உயிர் மோக்ஷப் பேறு பெறும். மேலும் சித்ரகுப்தனுக்கு ஒருமுறை அர்ப்பணம் செய்தால், அவன் அவர்களின் லோகத்தை அடைந்து இன்புறுவான்.

Verse 10

षोडशाद्याः प्रदातव्या माषान्नजलपूरिताः

ஷோடச (நியமிக்கப்பட்ட) அர்ப்பணங்களிலிருந்து தொடங்கி, மாஷ அன்னமும் நீரும் நிரம்பிய தானங்களை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 11

उक्त्रान्तिश्राद्धमारभ्य श्राद्धषोडषोडशकस्य तु / षोडशब्राह्मणानान्तु एकैकं विनिवदयेत्

அந்த்யேஷ்டி-ஸ்ராத்தத்திலிருந்து தொடங்கி, பதினாறு ஸ்ராத்தங்களின் இந்தத் தொகுதியில், பதினாறு பிராமணர்களுக்கு ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொன்றாக மரியாதையுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 12

एकादशाहात्प्रभृति देयो नित्यं दृढाह्वयः / पक्वान्नजलपूर्णो हि यावत् संवत्सरं दिनम्

பதினொன்றாம் நாளிலிருந்து, ‘த்ருடாஹ்வய’ எனப்படும் அர்ப்பணத்தை தினமும் அளிக்க வேண்டும்—சமைத்த அன்னமும் நீரும் நிரம்பியதாக—இவ்வாறு ஒரு முழு ஆண்டு தினந்தோறும் தொடர வேண்டும்.

Verse 13

जलपात्राणि वृद्धानि दत्तानिघटकानि च / एका वै वर्धनी तत्र तस्यां पात्रन्तु वंशजम्

பழைய நீர்ப் பாத்திரங்களும் தானமாக அளிக்கப்பட்ட குடங்களும் அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும். அவற்றில் ‘வர்தனி’ எனப்படும் ஒரு பாத்திரம் உண்டு; அந்தப் பாத்திரத்தில் தன் வம்சத்துடன் தொடர்புடைய தகுதியான பெறுநரை நோக்கி அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

वस्त्रेणाच्छादयेत् तान्तु पूजयित्वा सुगन्धिभिः / ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण जलपूर्णानि दापयेत्

அதை ஆடையால் மூடி, நறுமணப் பொருட்களால் பூஜித்து, குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கு நீரால் நிரம்பிய பாத்திரங்களை தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 15

अहन्यहनि सङ्कल्प्य विधिपूर्वं खगेश्वर / ब्राह्मणाय कुलीनाय वेदवृत्तयुताय च

ஓ பறவைகளின் அரசே! தினந்தோறும் விதிப்படி சங்கல்பம் செய்து, வேதவாழ்வும் வைதிக ஒழுக்கமும் உடைய குலீன பிராமணருக்கு தானம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 16

विद्यावृत्तवते देयं मूर्खे तन्न कदाचन / समर्थो वेदवृत्ताढ्यस्तारणे तरणे ऽपि च

கல்வியும் நல்லொழுக்கமும் உடையவர்க்கே தானம் அளிக்க வேண்டும்; மூடர்க்கு ஒருபோதும் அல்ல. திறனும் வேதஞானமும் ஒழுக்கமும் நிறைந்தவர் பிறரைத் தாண்டச் செய்வதிலும் தாமும் தாண்டுவதிலும் துணையாவார்.