Adhyaya 31

Verse 1

नानादाननिरूपणं नाम त्रिंसो ऽध्यायः श्रीविष्णुरुवाच / ये नराः पापसंयुक्तास्ते गच्छन्ति यमालयम् / नृणां मत्साक्षिकं दत्तमनन्तफलदं भवेत्

பலவகை தானங்களின் விளக்கம் எனும் முப்பதாம் அதிகாரம். ஸ்ரீவிஷ்ணு உரைத்தார்—பாவத்துடன் இணைந்த மனிதர்கள் யமலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்; ஆனால் என் சாட்சியிலே மனிதர்க்கு அளிக்கப்படும் தானம் முடிவில்லா பலனை அளிக்கும்।

Verse 2

यावद्रजः प्रमाणाब्दंस्वर्गे तिष्ठति भूमिदः / अश्वारूढाश्च ते यान्ति ददते ये ह्युपानहौ

நிலதானம் செய்பவன், நிலத்தின் தூளால் அளக்கப்படும் ஆண்டுகள் எத்தனைவோ அவ்வளவு காலம் சொர்க்கத்தில் தங்குவான். மேலும் பாதுக்கை (காலணி) தானம் செய்பவர்கள் பயணத்தில் குதிரைமேல் ஏறிச் செல்கின்றனர்।

Verse 3

आतपे श्रमयोगेन न दह्यन्ते च कुत्रचित् / छत्त्रदानेन वै प्रेता विचरन्ति सुखं पथि

வெயில் வெப்பமும் களைப்பும் சேர்ந்தாலும் அவர்கள் எங்கும் சுடப்படார்; குடைதானத்தின் பலனால் பிரேதர்கள் பாதையில் இன்பமாகச் செல்கின்றனர்।

Verse 4

यमुद्दिश्य ददात्यन्नं तेन चाप्यायितो भवेत्

யமனை நினைத்து அன்னதானம் அளித்தால், அதனால் யமனும் திருப்தி அடைகிறான்।

Verse 5

अन्धकारे महाघोरे अमूर्ते लक्ष्यवर्जिते / उद्द्योतेनैव ते यान्ति दीपदानेन मानवाः

மிகக் கொடிய இருளில்—உருவமற்ற, அடையாளமற்ற நிலையில்—மனிதர்கள் ஒளியையே துணையாகக் கொண்டு செல்கின்றனர்; தீபதானத்தின் பலனால் அவர்கள் வழி காண்கிறார்கள்।

Verse 6

आश्विने कर्तिके वापि माघे मृततिथावपि / चतुर्दश्याञ्च दीयेत दीपदानं सुखाय वै

ஆச்வினம், கார்த்திகை அல்லது மாகம் மாதங்களில், மேலும் மறைவு-திதியிலும்—சிறப்பாக சதுர்தசியன்று—தீபதானம் செய்ய வேண்டும்; தீபதானம் நலமும் இன்பமும் அளிக்கும்.

Verse 7

प्रत्यहञ्च प्रदातव्यं मार्गे सुविषमे नरैः / यावत् संवत्सरं वापि प्रेतस्य सुखलिप्सया

மிகக் கடினமான பாதையில் (பிரேதனுக்காக) மனிதர்கள் தினந்தோறும் அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்—ஒரு முழு ஆண்டுவரையும்—பிரேதனின் நலஇன்பத்தை நாடி.

Verse 8

कुले द्योतति शुद्धात्मा प्रकाशत्वं स गच्छति / ज्योतिर्मयो ऽसौ पूज्यो ऽसौ दीपदानप्रदो नरः

தூய ஆன்மையுடையவர் தம் குலத்தில் ஒளிர்ந்து, ஒளி-நிலையை அடைகிறார். தீபதானம் செய்பவர் ஜ்யோதி நிறைந்தவராகி வணக்கத்திற்குரியவராவார்.

Verse 9

प्राङ्मुखोदङ्मुखं दीपं देवागारे द्विजातये / कुर्याद्याम्यमुखं पित्रे अद्भिः सङ्कल्प्य सुस्थिरम्

தேவாலயத்தில் இருபிறப்பாளர் தீபத்தை கிழக்குமுகமாகவோ வடமுகமாகவோ வைக்க வேண்டும். பித்ருக்களுக்காக நீரால் சங்கல்பம் செய்து, உறுதியாகத் தென்முகமாக தீபத்தை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 10

सर्वोपहारयुक्तानि पदान्यत्र त्रयोदश / यो ददाति मृतस्येह जीवन्नप्यात्महेतवे / स गच्छति महामार्गे महाकष्टविवर्जितः

இங்கே காணிக்கைகளுடன் கூடிய பதின்மூன்று படிகள் உள்ளன. உயிரோடிருக்கும்போதே மறைந்தவருக்காக, ஆத்ம நலத்திற்காக, இவற்றை அளிப்பவன்—மகாமார்க்கத்தில் சென்று பெருந்துயரிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 11

आसनं भाजनं भोज्यं दीयते यद्द्विजायते / सुखे न भुञ्जमानस्तु देन गच्छत्यलं पथि

இருபிறப்பாளன் (பிராமணன்) ஒருவனுக்கு அளிக்கப்படும் ஆசனம், பாத்திரம், உணவு ஆகியவை, பிரேதனின் பயணப் பாதையில் புண்ணியச் சாமானாக ஆகின்றன. இவ்வுலகில் இன்பம் அனுபவிக்காவிட்டாலும், அந்த தானத்தால் ஆயத்தமாய் அவன் பரலோகப் பாதையில் செல்கிறான்.

Verse 12

कमण्डलुप्रदानेन तृषितः पिबते जलम्

கமண்டலு (நீர்பாத்திரம்) தானம் செய்தால், தாகமுற்ற பிரேதன் நீர் அருந்த இயலும்; தானத்தின் பலத்தால் அவன் தாகம் தணியும்.

Verse 13

भाजनं वस्त्रदानञ्च कुसुमञ्चाङ्गुलीयकम् / एकादशा हे दातव्यं प्रेतोद्धरणहेतवे

பாத்திரம், ஆடைத் தானம், மலர்கள், மோதிரம்—இவ்வெழு (பதினொன்று) தானங்கள் பிரேதோத்தாரணத்திற்காக நிச்சயம் அளிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 14

त्रयोदश पदानीत्थं प्रेतस्य शुभमिच्छता / दातव्यानि यथाशक्त्या प्रेतो ऽसौ प्रीणितो भवेत्

இவ்வாறு பிரேதனின் நலனை விரும்புவோர் தம் ஆற்றலுக்கேற்ப இப் பதின்மூன்று தானப் பொருட்களை அளிக்க வேண்டும்; அவற்றால் அந்தப் பிரேதன் திருப்தியடைந்து மகிழ்வான்.

Verse 15

भोजना नि तिलांश्चैव उदकुम्भांस्त्रयोदश / मुद्रिकां वस्त्रयुग्मञ्च तया याति परां गतिम्

உணவுத் தானம், எள், பதின்மூன்று நீர்க்கலசங்கள், நாணயம் (தக்ஷிணை) மற்றும் இரு ஆடைகள்—இவ்விதத் தானங்களால் பிரேதன் பரமகதியை அடைகிறான்.

Verse 16

यो ऽश्वं नावं गजं वापि ब्राह्मणे प्रतिपादयेत् / स महिम्नो ऽनुसारेण तत्तत्सुखमुपाश्नुते

பிராமணருக்கு குதிரை, படகு அல்லது யானையையும் தானமாக அளிப்பவன், அந்தத் தானத்தின் மகிமைக்கேற்ப அதற்குரிய சுகபலனை அனுபவிப்பான்.

Verse 17

नानालोकान् विचरति महिषीञ्च ददाति यः / यमपुत्त्रस्य या माता महिषी सुगतिप्रदा

மரணத்திற்குப் பின் பல லோகங்களில் அலைவனுக்கு—விதிப்படி மகிஷி (எருமை-பசு) தானம் செய்யப்படின், அந்த மகிஷி யமபுத்திரனின் தாயெனக் கருதப்பட்டு சுகதி மற்றும் நல்வழிப் பயணத்தை அளிக்கும்.

Verse 18

ताम्बूलं कुसुमं देयं याम्यानां हर्षवर्धनम् / तेन सम्प्रीणिताः सर्वे तस्मिन् क्लेशं न कुर्वते

தாம்பூலம் மற்றும் மலர்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்—இவை யமனின் பணியாளர்களின் மகிழ்ச்சியை வளர்க்கும். அவர்கள் அனைவரும் திருப்தியடைந்து அந்தப் பாதையில் அவனுக்கு துன்பம் செய்யார்.

Verse 19

गो-भू-तिल-हिरण्यानि दानान्याहुः स्वशक्तितः

பசு, நிலம், எள், பொன்—இத்தானங்கள் தம் திறனுக்கேற்ப வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர்.

Verse 20

मृतोद्देशेन यो यद्याज्जलपात्रञ्च मृन्मयम् / उदपात्रसहस्रस्य फलमाप्नोति मानवः

இறந்தவரின் பெயரால் மண்ணால் செய்யப்பட்ட நீர்ப்பாத்திரம்கூட தானம் செய்பவன், ஆயிரம் நீர்ப்பாத்திரங்களைத் தானம் செய்ததற்குச் சமமான பலனை அடைவான்.

Verse 21

यमदूता महारौद्राः करालाः कृष्णपिङ्गलाः / न भीषयन्ति तं याम्या वस्त्रदाने कृते सति

யமதூதர்கள்—மிகக் கொடூரர், பயங்கர வாயுடையோர், கருநிறப் பிங்கலக் கண்களுடையோர்—விதிப்படி ஆடைதானம் செய்தவரை யமபாதையில் அச்சுறுத்தார்।

Verse 22

मार्गे हि गच्छमानस्तु तृष्णार्तः श्रमपीडितः / घटान्नदानयोगेन सुखी भवति निश्चितम्

பாதையில் செல்லும் போது தாகத்தால் வாடி, களைப்பால் துன்புறுபவன், குடத்தில் அன்னமும் நீரும் தானம் செய்த புண்ணியத்தால் நிச்சயமாக இன்பம் அடைவான்।

Verse 23

शय्या दक्षिणया युक्ता आयुधाम्बरसंयुता / हैमश्रीपतिना युक्ता देया विप्राय शर्मणे / तथा प्रेतत्वमुक्तो ऽसौ मोदते सह दैवतैः

தக்ஷிணையாக ஒரு படுக்கையை, ஆயுதங்களும் ஆடைகளும் உடன், பொன்னான ஸ்ரீபதி (விஷ்ணு) உருவத்துடன் சேர்த்து, பிராமணருக்கு நலனுக்காக தானம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு செய்தால் அந்த இறந்தவன் பிரேதநிலையிலிருந்து விடுபட்டு தேவர்களுடன் மகிழ்வான்।

Verse 24

एतत् ते कथितं तार्क्ष्य दानमन्त्येष्टिकर्मजम् / अधुना कथयिष्ये ऽहमन्यदेहप्रवेशनम्

ஓ தார்க்ஷ்யா (கருடா), அந்த்யேஷ்டி கிரியையுடன் தொடர்புடைய தானத்தை உனக்கு இவ்வாறு கூறினேன். இப்போது ஆன்மா மற்றொரு உடலில் புகுதலை நான் விளக்குவேன்।

Verse 25

जातस्य मृत्युलोके वै प्राणिनो मरणं ध्रुवम् / मृतिः कुर्यात् स्वधर्मेण यास्यतश्च परन्तप

மர்த்தியலோகத்தில் பிறந்த உயிர்களுக்கு மரணம் நிச்சயம். ஆகையால், ஓ பரந்தபா, புறப்படும் போது தன் ஸ்வதர்மத்தைப் பின்பற்றி மரணத்தை ஏற்க வேண்டும்।

Verse 26

पूर्वकाले मृतानाञ्च प्राणिनाञ्च खगेश्वर / सूक्ष्मोभूत्वा त्वसौ वायुर्निर्गच्छत्यास्यमण्डलात्

ஓ ககேஸ்வர கருடா! முற்காலத்தில் இறந்தவர்களுக்கும் உயிருள்ளவர்களுக்கும் அந்தப் பிராணவாயு நுண்மையடைந்து வாய்மண்டலத்திலிருந்து வெளியேறுகிறது।

Verse 27

नवद्वारै रोमभिश्च जनानां तालुरन्ध्रके / पापिष्ठानामपानेन जीवो निष्क्रामति ध्रुवम्

சாதாரண மக்களின் ஜீவன் ஒன்பது வாயில்களாலும், ரோமரந்தங்களாலும், மேலும் அண்ணப்பிளவாலும் வெளியேறலாம்; ஆனால் மிகப் பாவிகளின் ஜீவன் உறுதியாக அபானம்—கீழ்வழி—மூலம் வெளியேறுகிறது।

Verse 28

शरीरञ्च पतेत् पश्चान्निर्गते मरुतीश्वरे / वाताहतः पतत्येव निराधारो यथा द्रुमः

பிராணவாயுக்களின் அதிபதி வெளியேறிய பின் உடல் விழுகிறது; காற்றால் தாக்கப்பட்ட ஆதாரமற்ற மரம்போல் அது சரிந்து விழுகிறது।

Verse 29

पृथिव्यां लीयते पृथ्वी आपश्चैव तथाप्सु च / तेजस्तेजसि लीयते समीरणः समीरणे / आकाशे च तथा काशः सर्वव्यापी च शङ्करे

பூமி பூமியிலே லயமாகிறது; நீர் நீரிலே. தீ தீயிலே லயமாகிறது; காற்று காற்றிலே சேர்கிறது. அதுபோல உள்ளொளி ஆகாயத்தில் லயமாய், அனைத்திலும் பரவும் தத்துவம் சங்கரனில் தங்குகிறது।

Verse 30

तत्र कामस्तथा क्रोधः काये पञ्चेन्द्रियाणि च / एते तार्क्ष्य समाख्याता देहे तिष्ठन्ति तस्कराः

அங்கே உடலுக்குள் காமமும் கோபமும், மேலும் ஐந்து இந்திரியங்களும் இருக்கின்றன; ஓ தார்க்ஷ்யா! இவை உடலில் தங்கும் ‘திருடர்கள்’ எனச் சொல்லப்படுகின்றன।

Verse 31

कामः क्रोधो ह्यहङ्कारो मनस्तत्रैव नायकः / संहारकश्च कालो ऽयं पुण्यपापसमन्वितः

அங்கே காமம், கோபம், அகங்காரம் உள்ளன; அவற்றின் தலைவன் மனமே. புண்ணிய–பாபம் உடைய இந்த காலனே அழிப்பவன்.

Verse 32

जगतश्च स्वरूपन्तु निर्मितं स्वेन कर्मणा / पुनर्देहान्तरं याति सुकृतैर्दुष्कृतैर्नरः

ஜீவன் உலகை எந்த வடிவில் அனுபவிக்கிறதோ, அந்த வடிவம் அவன் தன் கர்மத்தாலேயே உருவாக்கப்பட்டது. புண்ணியம்–பாபம் படி மனிதன் மீண்டும் வேறு உடலுக்குச் செல்கிறான்.

Verse 33

पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं सकलैर्विष्यैः सह / प्रविशेत् स नवं देहं गृहे दग्धे यथा गृही

ஐந்து இந்திரியங்களுடனும் அவற்றின் விஷயங்களுடனும் ஜீவன் புதிய உடலுக்குள் புகுகிறது—முன்னைய வீடு எரிந்தபின் இல்லத்தார் வேறு வீட்டில் புகுவது போல.

Verse 34

शरीरे ये समासीना सम्भवेत् सर्वधातवः / षाट्कौशिको ह्ययं कायो माता पित्रोश्च धातवः

உடலில் உள்ள எல்லா தாதுக்களும் அங்கேயே தோன்றி உடலின் கூறுகளாகின்றன. இந்த காயம் ஆறு கோசங்களால் அமைந்தது; இதன் தாதுக்கள் தாய்-தந்தையின் த்ரவியங்களிலிருந்து உண்டாகின்றன.

Verse 35

सम्भवेयुस्तथा तार्क्ष्य सर्वे वाताश्च देहिनाम् / मूत्रं पुरीषं तद्योगा ये चान्ये व्याधयस्तथा

இவ்வாறு, ஓ தார்க்ஷ்யா (கருடா), உடலுடையோரின் எல்லா வாயுக்களும் தோன்றுகின்றன; அதுபோல மூத்திரம், புரீஷம், அவற்றின் சேர்க்கை-இணைவு மற்றும் பிற நோய்களும் தோன்றுகின்றன.

Verse 36

अस्थि शुक्रं तथा स्नायुः देहेन सह दह्यते / एष ते कथितस्तार्क्ष्य विनाशः सर्वदेहिनाम्

எலும்பு, விந்து, நரம்புக்கயிறுகள் (ஸ்நாயு) ஆகியவையும் உடலோடு சேர்ந்து எரிகின்றன. ஓ தார்க்ஷ்யா (கருடா), எல்லா தேஹிகளுக்கும் வரும் அழிவை நான் உனக்குச் சொன்னேன்.

Verse 37

कथयामि पुनस्तेषां शरीरञ्च यथा भवेत् / एकस्तम्भं स्नायुबद्धं स्थूणाद्वयसमुद्धृतम्

மீண்டும் கூறுகிறேன்—அவர்களின் உடல் எவ்வாறு அமைகிறது: அது ஒரே தூணைப் போல, ஸ்நாயுக்களால் கட்டப்பட்டு, இரு தூண்களுக்கிடையில் உயர்த்தப்பட்டதுபோல் உள்ளது.

Verse 38

इन्द्रियैश्च समायुक्तं नवद्वारं शरीरकम् / विषयैश्च समाक्रान्तं काम-क्रोधसमाकुलम्

இந்த உடல் இந்திரியங்களுடன் கூடிய ‘ஒன்பது வாயில்கள்’ கொண்ட இல்லம்; விஷயங்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, காமமும் கோபமும் கலங்கச் செய்கின்றன.

Verse 39

राग-द्वेषसमाकीर्णं तृष्णादुर्गसुदुस्तरम् / लोभजालसमायुक्तं पुरं पुरुषसंज्ञितम्

ராக-த்வேஷம் நிறைந்தது; தாகம் எனும் கோட்டை மிகக் கடக்க முடியாதது; பேராசையின் வலையில் கட்டுண்ட இந்த ‘புரம்’ தான் ‘புருஷன்’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 40

एतद्गुणसमायुक्तं शरीरं सर्वदेहिनाम् / तिष्ठन्ति देवताः सर्वा भुवनानि चतुर्दश

இந்த குணங்களால் கூடிய உடல் எல்லா தேஹிகளுக்கும் உரியது; இதனுள் எல்லா தேவர்களும், பதினான்கு உலகங்களும் தங்குகின்றன.

Verse 41

आत्मानं ये न जानन्ति ते नराः पशवः स्मृताः / एवमेतन्मयाख्यातं शरीरं ते चतुर्विधम्

ஆத்மாவை அறியாத மனிதர் மிருகத்துக்கு ஒப்பாகக் கருதப்படுவர். இவ்வாறு நான் கூறினேன்—உடல் நான்கு வகை.

Verse 42

चतुरशीतिलक्षाणि निर्मिता योनयः पुरा / उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव अण्डजाश्च जरायुजाः

பண்டைக் காலத்தில் எண்பத்துநான்கு லட்சம் யோனிகள் படைக்கப்பட்டன—உத்பிஜ்ஜம், ஸ்வேதஜம், அண்டஜம், ஜராயுஜம்.

Verse 43

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोहं त्वयानघ

அனகனே! நீ கேட்டதனைத்தையும் நான் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.