Adhyaya 30

Verse 1

यमेन कर्मविपाककथनम् सावित्र्युवाच प्रयान्ति स्वर्गमन्यं च येनैव कर्मणा यम । मानवाः पुण्यवन्तश्च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

எமதர்மனால் கர்மவிபாகம் கூறப்படுதல். சாவித்திரி கூறினாள்: எமனே, புண்ணியம் செய்த மனிதர்கள் எந்தக் கர்மங்களினால் சொர்க்கத்திற்கும் மற்ற இடங்களுக்கும் செல்கிறார்கள்? அதை எனக்கு விளக்க வேண்டும்.

Verse 2

धर्मराज उवाच अन्नदानं च विप्राय यः करोति च भारते । अन्नप्रमाणवर्षं च शिवलोके महीयते

தர்மராஜன் கூறினான்: பாரத தேசத்தில் அந்தணருக்கு அன்னதானம் செய்பவன், அந்த அன்னத்தின் அளவிற்கு ஏற்ப பல ஆண்டுகள் சிவலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 3

अन्नदानं महादानमन्येभ्योऽपि करोति यः । अन्नदानप्रमाणं च शिवलोके महीयते

அன்னதானம் மிகப்பெரிய தானம்; மற்றவர்களுக்கும் அன்னதானம் செய்பவன், அந்த தானத்தின் அளவிற்கு ஏற்ப சிவலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 4

अन्नदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति । नात्र पात्रपरीक्षा स्यान्न कालनियमः क्वचित्

அன்னதானத்தை விடச் சிறந்த தானம் இதுவரையில் இல்லை, இனிமேலும் இருக்காது. இதில் பாத்திரத்தைப் பரிசோதிக்க வேண்டியதில்லை, கால நியதியும் கிடையாது.

Verse 5

देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो वा ददाति चासनं यदि । महीयते विष्णुलोके वर्षाणामयुतं सति

ஓ சதியே, எவராவது தேவர்களுக்கோ அந்தணர்களுக்கோ ஆசனம் அளித்தால், அவர் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் விஷ்ணுலோகத்தில் போற்றப்படுவார்.

Verse 6

यो ददाति च विप्राय दिव्यां धेनुं पयस्विनीम् । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते

அந்தணருக்குப் பால் தரும் தெய்வீகப் பசுவைத் தானமாக அளிப்பவன், அதன் உடலில் உள்ள ரோமங்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப பல ஆண்டுகள் விஷ்ணுலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.

Verse 7

चतुर्गुणं पुण्यदिने तीर्थे शतगुणं फलम् । दानं नारायणक्षेत्रं फलं कोटिगुणं भवेत्

புண்ணிய தினங்களில் தானம் செய்வதால் நான்கு மடங்கு பலனும், தீர்த்தங்களில் நூறு மடங்கு பலனும், நாராயண க்ஷேத்திரத்தில் தானம் செய்வதால் கோடி மடங்கு பலனும் கிடைக்கும்.

Verse 8

गां यो ददाति विप्राय भारते भक्तिपूर्वकम् । वर्षाणामयुतं चैव चन्द्रलोके महीयते

பாரதத்தில் பக்தியுடன் அந்தணருக்குப் பசுவைத் தானம் செய்பவர், சந்திரலோகத்தில் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

Verse 9

यश्चोभयमुखीदानं करोति ब्राह्मणाय च । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते

அந்தணருக்கு உபயமுகிப் பசுவைத் தானம் செய்பவர், அதன் உடலில் உள்ள ரோமங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் விஷ்ணுலோகத்தில் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

Verse 10

यो ददाति ब्राह्मणाय श्वेतच्छत्रं मनोहरम् । वर्षाणामयुतं सोऽपि मोदते वरुणालये

அந்தணருக்கு அழகான வெண்கொற்றைக் குடையைத் தானம் செய்பவர், வருணலோகத்தில் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்.

Verse 11

विप्राय पीडिताङ्‌गाय वस्त्रयुग्मं ददाति च । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं सति

ஓ சதீ! உடல் நலிவுற்ற அந்தணருக்கு ஒரு ஜோடி ஆடைகளைத் தானம் செய்பவர், வாயுலோகத்தில் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

Verse 12

यो ददाति ब्राह्मणाय शालग्रामं सवस्त्रकम् । महीयते स वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ

அந்தணருக்கு ஆடைகளுடன் கூடிய ஸாலக்ராமத்தைத் தானம் செய்பவர், சந்திரனும் சூரியனும் இருக்கும் வரை வைகுண்டத்தில் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

Verse 13

यो ददाति ब्राह्मणाय दिव्यां शय्यां मनोहराम् । महीयते चन्द्रलोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ

அந்தணருக்கு அழகான திவ்யமான படுக்கையைத் தானம் செய்பவர், சந்திரனும் சூரியனும் இருக்கும் வரை சந்திரலோகத்தில் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

Verse 14

यो ददाति प्रदीपं च देवेभ्यो ब्राह्मणाय च । यावन्मन्वन्तरं सोऽपि वह्निलोके महीयते

தேவர்களுக்கும் அந்தணருக்கும் தீபத்தைத் தானம் செய்பவர், ஒரு மன்வந்தரம் வரை வன்னிலோகத்தில் (அக்னி லோகம்) மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார்.

Verse 15

करोति गजदानं च यदि विप्राय भारते । यावदिन्द्रो नरस्तावदिन्द्रस्यार्धासने वसेत्

பாரதத்தில் ஒருவன் அந்தணருக்கு யானையைத் தானம் செய்தால், இந்திரன் இருக்கும் வரை அவன் இந்திரனின் பாதி சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருப்பான்.

Verse 16

भारते योऽश्वदानं च करोति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

பாரதத்தில் அந்தணருக்குக் குதிரையைத் தானம் செய்பவர், பதினான்கு இந்திரர்களின் காலம் வரை வருணலோகத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்.

Verse 17

प्रकृष्टां शिबिकां यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

அந்தணருக்குச் சிறந்த பல்லக்கைத் தானம் செய்பவர், பதினான்கு இந்திரர்களின் காலம் வரை வருணலோகத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்.

Verse 18

प्रकृष्टां वाटिका यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । महीयते वायुलोके यावन्मन्वन्तरं सति

ஓ சதீ, ஒரு அந்தணருக்குச் சிறந்த நந்தவனத்தைத் தானமாக அளிப்பவர், ஒரு மன்வந்தரம் வரை வாயுலோகத்தில் போற்றப்படுவார்।

Verse 19

यो ददाति च विप्राय व्यजनं श्वेतचामरम् । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं ध्रुवम्

அந்தணருக்கு விசிறி அல்லது வெண்சாமரம் தானம் செய்பவர், பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வாயுலோகத்தில் நிச்சயமாகப் போற்றப்படுவார்।

Verse 20

धान्यं रत्‍नं यो ददाति चिरञ्जीवी भवेत्सुधीः । दाता ग्रहीता तौ द्वौ च ध्रुवं वैकुण्ठगामिनौ

தானியத்தையும் ரத்தினத்தையும் தானம் செய்யும் அறிவாளி நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவார். தானம் கொடுப்பவர் மற்றும் பெறுபவர் இருவரும் நிச்சயமாக வைகுண்டத்தை அடைவார்கள்।

Verse 21

सततं श्रीहरेर्नाम भारते यो जपेन्नरः । स एव चिरजीवी च ततो मृत्युः पलायते

பாரத வர்ஷத்தில் எப்போதும் ஸ்ரீஹரியின் நாமத்தை ஜபிக்கும் மனிதன் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவான், மரணம் அவனிடமிருந்து ஓடிவிடும்।

Verse 22

यो नरो भारते वर्षे दोलनं कारयेत्सुधीः । पूर्णिमारजनीशेषे जीवन्मुक्तो भवेन्नरः

பாரத வர்ஷத்தில் பௌர்ணமி இரவின் இறுதியில் ஊஞ்சல் திருவிழாவை நடத்தும் அறிவாளி, வாழ்விலேயே முக்தி பெற்றவர் ஆகிறார்।

Verse 23

इहलोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते विष्णुमन्दिरम् । निश्चितं निवसेत्तत्र शतमन्वन्तरावधि

இவ்வுலகில் சுகங்களை அனுபவித்துவிட்டு இறுதியில் விஷ்ணுவின் இருப்பிடத்தை அடைகிறார், அங்கு நிச்சயமாக நூறு மன்வந்தரங்கள் வரை வசிக்கிறார்।

Verse 24

फलमुत्तरफल्गुन्यां ततोऽपि द्विगुणं भवेत् । कल्पान्तजीवी स भवेदित्याह कमलोद्‍भवः

உத்தர பல்குனி நட்சத்திரத்தில் இதன் பலன் இருமடங்காகும். அவர் கல்பத்தின் முடிவு வரை வாழ்வார் என்று பிரம்மதேவர் கூறுகிறார்।

Verse 25

तिलदानं ब्राह्मणाय यः करोति च भारते । तिलप्रमाणवर्षं च मोदते शिवमन्दिरे

பாரத வர்ஷத்தில் அந்தணருக்கு எள்ளைத் தானம் செய்பவர், எள்ளின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் சிவலோகத்தில் மகிழ்ச்சியாக இருப்பார்।

Verse 26

ततः सुयोनिं सम्प्राप्य चिरञ्जीवी भवेत्सुखी । ताम्रपात्रस्य दानेन द्विगुणं च फलं लभेत्

அதன் பிறகு நல்ல பிறவியைப் பெற்று நீண்ட ஆயுளுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் இருப்பார். செப்புப் பாத்திரத்தைத் தானம் செய்வதால் இதற்கு இருமடங்கு பலன் கிடைக்கும்।

Verse 27

सालंकृतां च भोग्यां च सवस्त्रां सुन्दरीं प्रियाम् । यो ददाति ब्राह्मणाय भारते च पतिव्रताम्

பாரத வர்ஷத்தில் அந்தணருக்கு ஆபரணங்கள் அணிந்த, ஆடைகளுடன் கூடிய, அழகான, அன்பான மற்றும் கற்புடைய பெண்ணைத் தானமாக அளிப்பவர்...

Verse 28

महीयते चन्द्रलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । तत्र स्वर्वेश्यया सार्धं मोदते च दिवानिशम्

அவர் பதினான்கு இந்திரர்களின் ஆயுட்காலம் வரை சந்திரலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறார், அங்கு வானுலக மங்கையருடன் இரவும் பகலும் மகிழ்ந்திருக்கிறார்।

Verse 29

ततो गन्धर्वलोके च वर्षाणामयुतं ध्रुवम् । दिवानिशं कौतुकेन चोर्वश्या सह मोदते

அதன் பிறகு அவர் நிச்சயமாக பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் கந்தர்வலோகத்தில் வசிக்கிறார், ஊர்வசியுடன் இரவும் பகலும் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடுகிறார்।

Verse 30

ततो जन्मसहस्रं च प्राप्नोति सुन्दरीं प्रियाम् । सतीं सौभाग्ययुक्तां च कोमलां प्रियवादिनीम्

அதன் பிறகு ஆயிரம் பிறவிகளுக்கு அவர் ஒரு அழகான, அன்பான, கற்புள்ள, அதிர்ஷ்டசாலி, மென்மையான மற்றும் இனிமையாகப் பேசும் மனைவியைப் பெறுகிறார்।

Verse 31

प्रददाति फलं चारु ब्राह्मणाय च यो नरः । फलप्रमाणवर्षं च शक्रलोके महीयते

ஒரு பிராமணருக்கு அழகான பழங்களை தானம் செய்யும் நபர், கொடுக்கப்பட்ட பழங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் இந்திரலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறார்।

Verse 32

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य लभते सुतमुत्तमम् । सफलानां च वृक्षाणां सहस्रं च प्रशंसितम्

மீண்டும் ஒரு உன்னதமான பிறவியைப் பெற்று, அவர் ஒரு சிறந்த மகனைப் பெறுகிறார் மற்றும் ஆயிரம் பலன் தரும் மரங்களின் உரிமையாளராகப் புகழப்படுகிறார்।

Verse 33

केवलं फलदानं वा ब्राह्मणाय ददाति च । सुचिरं स्वर्गवासं च कृत्वा याति च भारते

ஒரு பிராமணருக்கு பழங்களை மட்டும் தானம் செய்வதன் மூலம், ஒருவர் நீண்ட காலம் சொர்க்கத்தில் வசித்துவிட்டு மீண்டும் பாரத தேசத்திற்குத் திரும்புகிறார்।

Verse 34

नानाद्रव्यसमायुक्तं नानासस्यसमन्वितम् । ददाति यश्च विप्राय भारते विपुलं गृहम्

பாரத தேசத்தில் ஒரு பிராமணருக்கு பல்வேறு பொருட்கள் மற்றும் பலவிதமான தானியங்கள் நிறைந்த ஒரு ವಿಶಾಲமான வீட்டை தானம் செய்பவர்...

Verse 35

सुरलोके वसेत्सोऽपि यावन्मन्वन्तरं शतम् । ततः सुयोनिं सम्प्राप्य स महाधनवान्भवेत्

அவரும் நூறு மன்வந்தரங்கள் வரை தேவலோகத்தில் வசிக்கிறார்। அதன் பிறகு ஒரு உன்னதமான பிறவியைப் பெற்று, அவர் பெரும் செல்வந்தராகிறார்।

Verse 36

यो नरः सस्यसंयुक्तां भूमिं च रुचिरां सति । ददाति भक्त्या विप्राय पुण्यक्षेत्रे च भारते

ஓ ஸதி! பாரதத்தின் புண்ணிய பூமியில் ஒரு பிராமணருக்கு பயிர்கள் நிறைந்த அழகான நிலத்தை பக்தியுடன் தானம் செய்யும் நபர்...

Verse 37

महीयते च वैकुण्ठे मन्वन्तरशतं ध्रुवम् । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य महांश्च भूमिपो भवेत्

அவர் நிச்சயமாக நூறு மன்வந்தரங்கள் வரை வைகுண்டத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறார்। மீண்டும் ஒரு உன்னதமான பிறவியைப் பெற்று, அவர் ஒரு சிறந்த மன்னராகிறார்।

Verse 38

तं न त्यजति भूमिश्च जन्मनां शतकं परम् । श्रीमांश्च धनवांश्चैव पुत्रवांश्च प्रजेश्वरः

நூறு பிறவிகள் வரை பூமி அவனை விட்டு நீங்குவதில்லை. அவன் செல்வந்தனாகவும், புத்திர பாக்கியம் உடையவனாகவும், மக்களின் தலைவனாகவும் ஆகிறான்.

Verse 39

यो व्रजं च प्रकृष्टं च ग्रामं दद्याद्‌ द्विजाय च । लक्षमन्वन्तरं चैव वैकुण्ठे स महीयते

சிறந்த மேய்ச்சல் நிலத்தையோ அல்லது கிராமத்தையோ அந்தணருக்குத் தானம் செய்பவன், ஒரு லட்சம் மன்வந்தரங்கள் வைகுண்டத்தில் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 40

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य ग्रामलक्षसमन्वितम् । न जहाति च तं पृथ्वी जन्मनां लक्षमेव च

மீண்டும் ஒரு சிறந்த பிறவியை அடைந்து, அவன் ஒரு லட்சம் கிராமங்களுக்குத் தலைவனாகிறான். பூமி ஒரு லட்சம் பிறவிகள் வரை அவனை விட்டு நீங்குவதில்லை.

Verse 41

सुप्रजं च प्रकृष्टं च पक्वसस्यसमन्वितम् । नानापुष्करिणीवृक्षफलवल्लीसमन्वितम्

நல்ல குடிமக்கள், விளைந்த பயிர்கள், பல குளங்கள், மரங்கள், பழங்கள் மற்றும் கொடிகளுடன் கூடிய...

Verse 42

नगरं यश्च विप्राय ददाति भारते भुवि । महीयते स कैलासे दशलक्षेन्द्रकालकम्

...நகரத்தை பாரத பூமியில் அந்தணருக்குத் தானம் செய்கிறானோ, அவன் கைலாயத்தில் பத்து லட்சம் இந்திரர்களின் ஆயுட்காலம் வரை போற்றப்படுகிறான்.

Verse 43

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य राजेन्द्रो भारते भवेत् । नगराणां च नियुतं स लभेन्नात्र संशयः

மீண்டும் ஒரு சிறந்த பிறவியை அடைந்து பாரதத்தில் பேரரசனாகிறான். அவன் பத்து லட்சம் நகரங்களைப் பெறுவான் என்பதில் ஐயமில்லை.

Verse 44

धरा तं न जहात्येव जन्मनामयुतं ध्रुवम् । परमैश्वर्यनियुतो भवेदेव महीतले

பூமி நிச்சயமாக பத்தாயிரம் பிறவிகள் வரை அவனை விட்டு நீங்குவதில்லை. அவன் இந்த மண்ணுலகில் மேலான செல்வச் செழிப்புடன் விளங்குவான்.

Verse 45

नगराणां च शतकं देशं यो हि द्विजातये । सुप्रकृष्टं मध्यकृष्टं प्रजायुक्तं ददाति च

நூறு நகரங்களைக் கொண்ட ஒரு தேசத்தை அந்தணருக்குத் தானம் செய்பவன், அது மிகச் சிறந்ததாகவோ, நடுத்தரமானதாகவோ அல்லது மக்கள் நிறைந்ததாகவோ இருந்தாலும்...

Verse 46

वापीतडागसंयुक्तं नानावृक्षसमन्वितम् । महीयते स वैकुण्ठे कोटिमन्वन्तरावधि

...கிணறுகள் மற்றும் குளங்களுடன் கூடிய, பல மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேசத்தைத் தானம் செய்பவன், ஒரு கோடி மன்வந்தரங்கள் வரை வைகுண்டத்தில் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 47

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य जम्बुद्वीपपतिर्भवेत् । परमैश्वर्यसंयुक्तो यथा शक्रस्तथा भुवि

மீண்டும் ஒரு சிறந்த பிறவியை அடைந்து ஜம்புத்வீபத்தின் தலைவனாகிறான், மேலும் பூமியில் இந்திரனைப் போல மேலான செல்வச் செழிப்புடன் விளங்குகிறான்.

Verse 48

मही तं न जहात्येव जन्मनां कोटिमेव च । कल्पान्तजीवी स भवेद्‌राजराजेश्वरो महान्

பூமி அவனை கோடி பிறவிகள் வரை விடுவதில்லை. அவன் கல்பத்தின் முடிவு வரை வாழ்ந்து, சிறந்த ராஜராஜேஸ்வரனாகிறான்.

Verse 49

स्वाधिकारं समग्रं च यो ददाति द्विजातये । चतुर्गुणं फलं चान्ते भवेत्तस्य न संशयः

தனது முழு அதிகாரத்தையும் ஒரு பிராமணருக்கு தானம் செய்பவர், இறுதியில் சந்தேகமின்றி நான்கு மடங்கு பலனைப் பெறுகிறார்.

Verse 50

जम्बुद्वीपं यो ददाति ब्राह्मणाय तपस्विने । फलं शतगुणं चान्ते भवेत्तस्य न संशयः

தவம் செய்யும் பிராமணருக்கு ஜம்புத்வீபத்தை தானம் செய்பவர், இறுதியில் நூறு மடங்கு பலனைப் பெறுகிறார் என்பதில் ஐயமில்லை.

Verse 51

जम्बुद्वीपमहीदातुः सर्वतीर्थानि सेवितुः । सर्वेषां तपसां कर्तुः सर्वेषां वासकारिणः

ஜம்புத்வீப பூமியை தானம் செய்தவர், அனைத்து தீர்த்தங்களையும் சேவித்தவர், அனைத்து தவங்களையும் செய்தவர் மற்றும் அனைவருக்கும் புகலிடம் அளித்தவர்...

Verse 52

सर्वदानप्रदातुश्च सर्वसिद्धेश्वरस्य च । अस्त्येव पुनरावृत्तिर्न भक्तस्य महेशितुः

அனைத்து தானங்களையும் வழங்கியவர் மற்றும் அனைத்து சித்திகளுக்கும் அதிபதி—இவர்கள் அனைவருக்கும் மறுபிறப்பு உண்டு. ஆனால் மகேஸ்வரியின் பக்தனுக்கு மீண்டும் பிறப்பில்லை.

Verse 53

असंख्यब्रह्मणां पातं पश्यन्ति भुवनेशितुः । निवसन्ति मणिद्वीपे श्रीदेव्याः परमे पदे

அவர்கள் புவனேஸ்வரியின் பக்தர்களாக ஸ்ரீதேவியின் பரம பதமான மணித்வீபத்தில் வசித்து, எண்ணற்ற பிரம்மாக்களின் வீழ்ச்சியைக் காண்கிறார்கள்.

Verse 54

देवीमन्त्रोपासकाश्च विहाय मानवीं तनुम् । विभूतिं दिव्यरूपं च जन्ममृत्युजराहरम्

தேவி மந்திரத்தை உபாசிப்பவர்கள் மானிட உடலை நீத்து, பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் முதுமையை நீக்கும் திவ்ய ரூபத்தையும் ஐஸ்வர்யத்தையும் அடைகிறார்கள்.

Verse 55

लब्ध्वा देव्याश्च सारूप्यं देवीसेवां च कुर्वते । पश्यन्ति ते मणिद्वीपे सखण्डं लोकसंक्षयम्

அவர்கள் தேவியின் சாரூப்யத்தை அடைந்து தேவிக்கு சேவை செய்கிறார்கள் மற்றும் மணித்வீபத்தில் இருந்து உலகங்களின் பகுதி அழிவைக் காண்கிறார்கள்.

Verse 56

नश्यन्ति देवाः सिद्धाश्च विश्वानि निखिलानि च । देवीभक्ता न नश्यन्ति जन्ममृत्युजराहराः

தேவர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் அனைத்து உலகங்களும் அழிகின்றன, ஆனால் பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் முதுமையை வென்ற தேவி பக்தர்கள் அழிவதில்லை.

Verse 57

कार्तिके तुलसीदानं करोति हरये च यः । युगत्रयप्रमाणं च मोदते हरिमन्दिरे

கார்த்திகை மாதத்தில் ஹரிக்கு துளசி தானம் செய்பவர், மூன்று யுகங்கள் வரை ஹரியின் ஆலயத்தில் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்.

Verse 58

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य हरिभक्तिं लभेद्‌ ध्रुवम् । जितेन्द्रियाणां प्रवरः स भवेद्‍भारते भुवि

மீண்டும் ஒரு சிறந்த கருப்பையில் பிறந்து, அவர் நிச்சயமாக ஹரி பக்தியை அடைவார் மற்றும் பாரத பூமியில் புலன்களை வென்றவர்களில் முதன்மையானவராக இருப்பார்।

Verse 59

मध्ये यः स्नाति गङ्‌गायामरुणोदयकालतः । युगषष्टिसहस्राणि मोदते हरिमन्दिरे

அருணோதய காலத்தில் கங்கையின் நடுவில் நீராடுபவர் அறுபதாயிரம் யுகங்கள் ஹரி மந்திரத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்।

Verse 60

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य विष्णुमन्त्रं लभेद्‌ ध्रुवम् । त्यक्त्वा च मानुषं देहं पुनर्याति हरेः पदम्

மீண்டும் ஒரு சிறந்த கருப்பையில் பிறந்து, அவர் நிச்சயமாக விஷ்ணு மந்திரத்தைப் பெறுவார். மனித உடலை நீத்த பிறகு, அவர் மீண்டும் ஹரியின் உன்னத நிலையை அடைகிறார்।

Verse 61

नास्ति तत्पुनरावृत्तिर्वैकुण्ठाच्च महीतले । करोति हरिदास्यं च तथा सारूप्यमेव च

வைகுண்டத்திலிருந்து இந்த பூமிக்கு அவருக்குத் திரும்புதல் இல்லை. அவர் ஹரிக்குத் தொண்டு செய்கிறார் (ஹரிதாஸ்யம்) மற்றும் சாரூப்ய நிலையை அடைகிறார்।

Verse 62

नित्यस्नायी च गङ्‌गायां स पूतः सूर्यवद्‌भुवि । पदे पदेऽश्वमेधस्य लभते निश्चितं फलम्

கங்கையில் தினமும் நீராடுபவர் பூமியில் சூரியனைப் போல தூய்மையானவர் ஆகிறார். அவர் ஒவ்வொரு அடியிலும் நிச்சயமாக அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறார்।

Verse 63

तस्यैव पादरजसा सद्यःपूता वसुन्धरा । मोदते स च वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ

அவருடைய பாதத் தூசியால் பூமி உடனடியாகத் தூய்மையடைகிறது. சந்திரனும் சூரியனும் இருக்கும் வரை அவர் வைகுண்டத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்।

Verse 64

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य हरिभक्तिं लभेद्‌ ध्रुवम् । जीवन्मुक्तोऽतितेजस्वी तपस्विप्रवरो भवेत्

மீண்டும் ஒரு சிறந்த கருப்பையில் பிறந்து, அவர் நிச்சயமாக ஹரி பக்தியை அடைவார். அவர் ஜீவன்முக்தராகவும், மிகுந்த தேஜஸ் உடையவராகவும், தபஸ்விகளில் சிறந்தவராகவும் இருப்பார்।

Verse 65

स्वधर्मनिरतः शुद्धो विद्वांश्च स जितेन्द्रियः । मीनकर्कटयोर्मध्ये गाढं तपति भास्करः

அவர் தன் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவர், தூய்மையானவர், கற்றவர் மற்றும் புலன்களை அடக்கியவர். மீனம் மற்றும் கடக ராசிகளுக்கு இடையில் சூரியன் கடுமையாகத் தகிக்கும் போது...

Verse 66

भारते यो ददात्येव जलमेव सुवासितम् । स मोदते च कैलासे यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...அப்போது பாரத வர்ஷத்தில் நறுமண நீரைத் தானம் செய்பவர், பதினான்கு இந்திரர்களின் ஆயுட்காலம் வரை கைலாசத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்।

Verse 67

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य रूपवांश्च सुखी भवेत् । शिवभक्तश्च तेजस्वी वेदवेदाङ्‌गपारगः

மீண்டும் ஒரு சிறந்த கருப்பையில் பிறந்து, அவர் அழகானவராகவும் மகிழ்ச்சியானவராகவும் இருப்பார். அவர் தேஜஸ் உடைய சிவபக்தராகவும், வேத வேதாங்கங்களில் தேர்ச்சி பெற்றவராகவும் இருப்பார்।

Verse 68

वैशाखे सक्तुदानं च यः करोति द्विजातये । सक्तुरेणुप्रमाणाब्दं मोदते शिवमन्दिरे

வைசாக மாதத்தில் பிராமணருக்கு சத்து மாவு தானம் செய்பவர், அந்த மாவின் துகள்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் சிவலோகத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்.

Verse 69

करोति भारते यो हि कृष्णजन्माष्टमीव्रतम् । शतजन्मकृतं पापं मुच्यते नात्र संशयः

பாரத தேசத்தில் கிருஷ்ண ஜன்மாஷ்டமி விரதத்தை மேற்கொள்பவர், நூறு பிறவிகளில் செய்த பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறார் என்பதில் ஐயமில்லை.

Verse 70

वैकुण्ठे मोदते सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य कृष्णे भक्तिंलभेद्‌ ध्रुवम्

அவர் பதினான்கு இந்திரர்களின் ஆயுட்காலம் வரை வைகுண்டத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார். மீண்டும் ஒரு உன்னத பிறவியை எடுத்து, நிச்சயமாக கிருஷ்ண பக்தியை அடைவார்.

Verse 71

इहैव भारते वर्षे शिवरात्रिं करोति यः । मोदते शिवलोके स सप्तमन्वन्तरावधि

இந்த பாரத தேசத்தில் சிவராத்திரி விரதத்தை மேற்கொள்பவர், ஏழு மன்வந்தர காலம் வரை சிவலோகத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்.

Verse 72

शिवाय शिवरात्रौ च बिल्वपत्रं ददाति यः । पत्रमानयुगं तत्र मोदते शिवमन्दिरे

சிவராத்திரியில் சிவபெருமானுக்கு வில்வ இலைகளை சமர்ப்பிப்பவர், சமர்ப்பிக்கப்பட்ட இலைகளின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான யுகங்கள் சிவலோகத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்.

Verse 73

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य शिवभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । विद्यावान्पुत्रवाञ्छ्रीमान् प्रजावान्भूमिमान्भवेत्

மீண்டும் ஒரு உன்னத பிறவியை எடுத்து, நிச்சயமாக சிவ பக்தியை அடைவார். அவர் கல்விமான், புத்திர பாக்கியம் உடையவர், செல்வந்தர் மற்றும் நிலபுலன்களை உடையவராகத் திகழ்வார்.

Verse 74

चैत्रमासेऽथवा माघे शङ्‌करं योऽर्चयेद्‌व्रती । करोति नर्तनं भक्त्या वेत्रपाणिर्दिवानिशम्

சைத்ர அல்லது மாக மாதத்தில் சங்கரரை வழிபட்டு, கையில் பிரம்பை ஏந்தி பக்தியுடன் இரவும் பகலும் நடனமாடும் விரததாரி...

Verse 75

मासं वाप्यर्धमासं वा दश सप्त दिनानि च । दिनमानयुगं सोऽपि शिवलोके महीयते

...ஒரு மாதம், அரை மாதம், பத்து நாட்கள் அல்லது ஏழு நாட்கள் வரை அவ்வாறு செய்பவர், அந்த நாட்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான யுகங்கள் சிவலோகத்தில் போற்றப்படுவார்.

Verse 76

श्रीरामनवमीं यो हि करोति भारते पुमान् । सप्तमन्वन्तरं यावन्मोदते विष्णुमन्दिरे

பாரத தேசத்தில் ஸ்ரீராம நவமி விரதத்தை மேற்கொள்பவர், ஏழு மன்வந்தர காலம் வரை விஷ்ணுலோகத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்.

Verse 77

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य रामभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । जितेन्द्रियाणां प्रवरो महांश्च धनवान्भवेत्

மீண்டும் ஒரு உன்னத பிறவியை எடுத்து, நிச்சயமாக ராம பக்தியை அடைவார். அவர் புலன்களை வென்றவர்களில் சிறந்தவராகவும், மேன்மையானவராகவும், செல்வந்தராகவும் திகழ்வார்.

Verse 78

शारदीयां महापूजां प्रकृतेर्यः करोति च । महिषैश्छागलैर्मेषैः खड्गैर्भेकादिभिः सति

ஓ சதி! எருமை, ஆடு, செம்மறியாடு, காண்டாமிருகம் மற்றும் தவளை போன்ற பலிகளுடன் பிரகிருதிக்கு (தேவிக்கு) சாரதீய மகாபூஜை செய்பவர்...

Verse 79

नैवेद्यैरुपहारैश्च धूपदीपादिभिस्तथा । नृत्यगीतादिभिर्वाद्यैर्नानाकौतुकमङ्‌गलम्

...நிவேதனங்கள், உபகாரங்கள், தூப தீபங்கள் மற்றும் நடனம், பாடல், வாத்தியங்களுடன் கூடிய மங்களகரமான கொண்டாட்டங்களுடன்...

Verse 80

शिवलोके वसेत्सोऽपि सप्तमन्वन्तरावधि । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य नरो बुद्धिं च निर्मलाम्

அவர் ஏழு மன்வந்தரங்கள் வரை சிவலோகத்தில் வசிப்பார். மீண்டும் ஒரு உன்னதமான பிறவியை எடுத்து, அந்த மனிதன் தூய்மையான புத்தியைப் பெறுவான்.

Verse 81

अतुलां श्रियमाप्नोति पुत्रपौत्रविवर्धनीम् । महाप्रभावयुक्तश्च गजवाजिसमन्वितः

அவர் புத்திர பௌத்திரர்களை வளர்க்கும் ஈடு இணையற்ற செல்வத்தைப் பெறுவார். யானைகள் மற்றும் குதிரைகளுடன் கூடிய மகா செல்வாக்கு மிக்கவராகத் திகழ்வார்.

Verse 82

राजराजेश्वरः सोऽपि भवेदेव न संशयः । ततः शुक्लाष्टमीं प्राप्य महालक्ष्मीं च योऽर्चयेत्

அவர் சந்தேகமின்றி ராஜராஜேஸ்வரர் ஆவார். அதன் பிறகு, சுக்ல பட்ச அஷ்டமியில் மகாலட்சுமியை வழிபடுபவர்...

Verse 83

नित्यं भक्त्या पक्षमेकं पुण्यक्षेत्रे च भारते । दत्त्वा तस्यै प्रकृष्टानि चोपचाराणि षोडश

...பாரத புண்ணிய பூமியில் ஒரு பட்சம் வரை தினமும் பக்தியுடன் அவருக்குச் சிறந்த பதினாறு உபசாரங்களைச் செய்து...

Verse 84

गोलोके च वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य राजराजेश्वरो भवेत्

அவர் பதினான்கு இந்திரர்களின் ஆயுட்காலம் வரை கோலோகத்தில் வசிப்பார். மீண்டும் ஒரு நல்ல பிறவியைப் பெற்று ராஜராஜேஸ்வரர் ஆவார்.

Verse 85

कार्तिकीपूर्णिमायां च कृत्वा तु रासमण्डलम् । गोपानां शतकं कृत्वा गोपीनां शतकं तथा

கார்த்திகை பூர்ணிமாவில் ராசமண்டலம் அமைத்து, நூறு கோபர்களையும் நூறு கோபிகைகளையும் உருவாக்கி...

Verse 86

शिलायां प्रतिमायां च श्रीकृष्णं राधया सह । भारते पूजयेद्‍भक्त्या चोपचाराणि षोडश

...பாரதத்தில் சாளக்கிராமத்திலோ அல்லது சிலையிலோ ராதையுடன் கூடிய கிருஷ்ணரை பக்தியுடன் பதினாறு உபசாரங்களால் வழிபடுகிறாரோ...

Verse 87

गोलोके वसते सोऽपि यावद्वै ब्रह्मणो वयः । भारतं पुनरागत्य कृष्णे भक्तिं लभेद्‌दृढाम्

அவர் பிரம்மாவின் ஆயுட்காலம் வரை கோலோகத்தில் வசிப்பார். மீண்டும் பாரதத்திற்கு வந்து கிருஷ்ணரிடம் உறுதியான பக்தியைப் பெறுவார்.

Verse 88

क्रमेण सुदृढां भक्तिं लब्ध्वा मन्त्रं हरेरहो । देहं त्यक्त्वा च गोलोकं पुनरेव प्रयाति सः

படிப்படியாக உறுதியான பக்தியைப் பெற்று, ஹரியின் மந்திரத்தைப் பெற்று, அவர் உடலை நீத்து மீண்டும் கோலோகத்திற்குச் செல்கிறார்.

Verse 89

ततः कृष्णस्य सारूप्यं पार्षदप्रवरो भवेत् । पुनस्तत्पतनं नास्ति जरामृत्युहरो भवेत्

பிறகு கிருஷ்ணரின் சாரூப்யத்தை அடைந்து சிறந்த பார்ஷதராகிறார். அங்கிருந்து அவருக்கு மீண்டும் வீழ்ச்சி இல்லை, அவர் மூப்பு மற்றும் மரணத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்.

Verse 90

शुक्लां वाप्यथवा कृष्णां करोत्येकादशीं च यः । वैकुण्ठे मोदते सोऽपि यावद्वै ब्रह्मणो वयः

சுக்ல அல்லது கிருஷ்ண பட்ச ஏகாதசியை மேற்கொள்பவர், பிரம்மாவின் ஆயுட்காலம் வரை வைகுண்டத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார்.

Verse 91

भारते पुनरागत्य कृष्णभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । क्रमेण भक्तिं सुदृढां करोत्येकां हरेरहो

பாரதத்தில் மீண்டும் பிறந்து அவர் நிச்சயமாக கிருஷ்ண பக்தியை அடைகிறார். படிப்படியாக ஹரியிடம் உறுதியான, ஒருமுகப்பட்ட பக்தியை வளர்க்கிறார்.

Verse 92

देहं त्यक्त्वा च गोलोकं पुनरेव प्रयाति सः । ततः कृष्णस्य सारूप्यं सम्प्राप्य पार्षदो भवेत्

உடலை நீத்து மீண்டும் கோலோகத்திற்குச் செல்கிறார். அங்கு கிருஷ்ணரின் சாரூப்யத்தைப் பெற்று பார்ஷதராகிறார்.

Verse 93

पुनस्तत्पतनं नास्ति जरामृत्युहरो भवेत् । भाद्रे च शुक्लद्वादश्यां यः शक्रं पूजयेन्नरः

அவருக்கு மீண்டும் வீழ்ச்சி இல்லை, அவர் மூப்பு மற்றும் மரணத்திலிருந்து விடுபடுகிறார். புரட்டாசி மாத சுக்ல துவாதசியன்று இந்திரனை வழிபடும் மனிதன்...

Verse 94

षष्टिवर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते । रविवारे च संक्रान्त्यां सप्तम्यां शुक्लपक्षके

...அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் இந்திரலோகத்தில் போற்றப்படுகிறார். ஞாயிற்றுக்கிழமை, சங்கராந்தி அல்லது சுக்ல பட்ச சப்தமியன்று...

Verse 95

सम्पूज्यार्कं हविष्यान्नं यः करोति च भारते । महीयते सोऽर्कलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...பாரதத்தில் சூரியனை வழிபட்டு ஹவிஷ்ய உணவை உண்பவர், பதினான்கு இந்திரர்களின் காலம் வரை சூரியலோகத்தில் போற்றப்படுகிறார்.

Verse 96

भारतं पुनरागत्य चारोगी श्रीयुतो भवेत् । ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां सावित्रीं यो हि पूजयेत्

பாரதத்தில் மீண்டும் பிறந்து அவர் நோயற்றவராகவும் செல்வந்தராகவும் ஆகிறார். ஆனி மாத கிருஷ்ண சதுர்த்தசியன்று சாவித்திரியை வழிபடுபவர்...

Verse 97

महीयते ब्रह्मलोके सप्तमन्वन्तरावधि । पुनर्महीं समागत्य श्रीमानतुलविक्रमः

...ஏழு மன்வந்தரங்கள் வரை பிரம்மலோகத்தில் போற்றப்படுகிறார். மீண்டும் பூமிக்கு வந்து ஈடுஇணையற்ற பராக்கிரமம் கொண்ட செல்வந்தராகிறார்.

Verse 98

चिरजीवी भवेत्सोऽपि ज्ञानवान्सम्पदा युतः । माघस्य शुक्लपञ्चम्यां पूजयेद्यः सरस्वतीम्

மாசி மாத வளர்பிறை பஞ்சமி அன்று சரஸ்வதியை வழிபடுபவர் நீண்ட ஆயுளும், ஞானமும், செல்வமும் உடையவராக இருப்பார்.

Verse 99

संयतो भक्तितो दत्त्वा चोपचाराणि षोडश । महीयते मणिद्वीपे यावद्ब्रह्म दिवानिशम्

சுயக்கட்டுப்பாட்டுடனும் பக்தியுடனும் பதினாறு வகையான வழிபாடுகளைச் செய்பவர், பிரம்மாவின் பகல் மற்றும் இரவு காலம் வரை மணித்வீபத்தில் போற்றப்படுவார்.

Verse 100

सम्प्राप्य च पुनर्जन्म स भवेत्कविपण्डितः । गां सुवर्णादिकं यो हि ब्राह्मणाय ददाति च

மறுபிறவி எடுக்கும்போது அவர் ஒரு சிறந்த கவிஞராகவும் அறிஞராகவும் திகழ்வார். ஒரு பிராமணருக்கு பசு, தங்கம் போன்றவற்றைத் தானமாக வழங்குபவர்...

Verse 101

नित्यं जीवनपर्यन्तं भक्तियुक्तश्च भारते । गवां लोमप्रमाणाब्दं द्विगुणं विष्णुमन्दिरे

பாரத தேசத்தில் வாழ்நாள் முழுவதும் பக்தியுடன் தினமும் தானம் செய்பவர், பசுவின் உடலில் உள்ள ரோமங்களின் எண்ணிக்கையைப் போல இருமடங்கு ஆண்டுகள் விஷ்ணுவின் இருப்பிடத்தில் தங்குவார்.

Verse 102

मोदते हरिणा सार्धं क्रीडाकौतुकमङ्‌गलैः । तदन्ते पुनरागत्य राजराजेश्वरो भवेत्

அவர் ஹரியுடன் மங்களகரமான விளையாட்டுகளிலும் திருவிழாக்களிலும் மகிழ்ந்திருப்பார். அதன் பிறகு மீண்டும் இங்கு வந்து மன்னர்களுக்கெல்லாம் மன்னனாக (ராஜராஜேஸ்வரனாக) திகழ்வார்.

Verse 103

श्रीमांश्च पुत्रवान्विद्वाञ्ज्ञानवान्सर्वतः सुखी । भोजयेद्योऽपि मिष्टान्नं ब्राह्मणेभ्यश्च भारते

அவர் செல்வந்தராகவும், புதல்வர்களை உடையவராகவும், அறிஞராகவும், ஞானியாகவும், எல்லா வகையிலும் மகிழ்ச்சியானவராகவும் இருப்பார். பாரதத்தில் பிராமணர்களுக்கு இனிப்புணவு அளிப்பவர்...

Verse 104

विप्रलोमप्रमाणाब्दं मोदते विष्णुमन्दिरे । ततः पुनरिहागत्य सुखी च धनवान्भवेत्

அவர் அந்த பிராமணரின் உடலில் உள்ள ரோமங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் விஷ்ணுவின் ஆலயத்தில் மகிழ்ந்திருப்பார். பின்னர் மீண்டும் இங்கு வந்து மகிழ்ச்சியும் செல்வமும் உடையவராக இருப்பார்.

Verse 105

विद्वान्सुचिरजीवी च श्रीमानतुलविक्रमः । यो वक्ति वा ददात्येव हरेर्नामानि भारते

பாரதத்தில் ஹரியின் நாமங்களைச் சொல்பவர் அல்லது உபதேசிப்பவர் அறிஞராகவும், நீண்ட ஆயுள் கொண்டவராகவும், செல்வந்தராகவும், ஈடுஇணையற்ற பராக்கிரமம் கொண்டவராகவும் திகழ்வார்.

Verse 106

युगं नाम प्रमाणं च विष्णुलोके महीयते । ततः पुनरिहागत्य स सुखी धनवान्भवेत्

அவர் சொன்ன நாமங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான யுகங்கள் வரை விஷ்ணுலோகத்தில் போற்றப்படுவார். பின்னர் மீண்டும் இங்கு வந்து மகிழ்ச்சியும் செல்வமும் உடையவராக இருப்பார்.

Verse 107

यदि नारायणक्षेत्रे फलं कोटिगुणं भवेत् । नाम्ना कोटिं हरेर्यो हि क्षेत्रे नारायणे जपेत्

நாராயண க்ஷேத்திரத்தில் செய்தால் அதன் பலன் கோடி மடங்காகும். நாராயண க்ஷேத்திரத்தில் ஹரியின் நாமங்களை ஒரு கோடி முறை ஜபிப்பவர்...

Verse 108

सर्वपापविनिर्मुक्तो जीवन्मुक्तो भवेद्‌ध्रुवम् । न लभेत्स पुनर्जन्म वैकुण्ठे स महीयते

அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு நிச்சயமாக ஜீவன்முக்தனாகிறான். அவனுக்கு மறுபிறவி இல்லை, அவன் வைகுண்டத்தில் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 109

लभेद्विष्णोश्च सारूप्यं न तस्य पतनं भवेत् । विष्णुभक्तिं लभेत्सोऽपि विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्

அவன் விஷ்ணுவின் சாரூப்யத்தை அடைகிறான், அவனுக்கு வீழ்ச்சி இல்லை. அவன் விஷ்ணு பக்தியைப் பெற்று விஷ்ணு சாரூப்யத்தை அடைகிறான்.

Verse 110

शिवं यः पूजयेन्नित्यं कृत्वा लिङ्‌गं च पार्थिवम् । यावज्जीवनपर्यन्तं स याति शिवमन्दिरम्

எவன் வாழ்நாள் முழுவதும் தினமும் மண் லிங்கம் செய்து சிவனை வழிபடுகிறானோ, அவன் சிவலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 111

मृदो रेणुप्रमाणाब्दं शिवलोके महीयते । ततः पुनरिहागत्य राजेन्द्रो भारते भवेत्

அவன் மண்ணின் துகள்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் சிவலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான். பிறகு மீண்டும் இங்கு வந்து பாரதத்தில் பேரரசனாகிறான்.

Verse 112

शिलां च पूजयेन्नित्यं शिलातोयं च भक्षति । महीयते च वैकुण्ठे यावद्वै ब्रह्मणः शतम्

எவன் தினமும் சாளக்கிராமத்தை வழிபட்டு அதன் தீர்த்தத்தை அருந்துகிறானோ, அவன் பிரம்மாவின் நூறு ஆண்டுகள் வரை வைகுண்டத்தில் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 113

ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म हरिभक्तिं च दुर्लभाम् । महीयते विष्णुलोके न तस्य पतनं भवेत्

பிறகு மறுபிறவி எடுத்து அரிய ஹரி பக்தியைப் பெறுகிறான், விஷ்ணுலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான், அங்கிருந்து அவனுக்கு வீழ்ச்சி இல்லை.

Verse 114

तपांसि चैव सर्वाणि व्रतानि निखिलानि च । कृत्वा तिष्ठति वैकुण्ठे यावदिन्द्राश्चतुर्दश

எல்லாத் தவங்களையும் விரதங்களையும் செய்பவன் பதினான்கு இந்திரர்களின் காலம் வரை வைகுண்டத்தில் வசிக்கிறான்.

Verse 115

ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म राजेन्द्रो भारते भवेत् । ततो मुक्तो भवेत्पश्चात्पुनर्जन्म न विद्यते

பிறகு மறுபிறவி எடுத்து அவன் பாரதத்தில் பேரரசனாகிறான். அதன் பிறகு அவன் முக்தியடைகிறான், அவனுக்கு மீண்டும் பிறப்பில்லை.

Verse 116

यः स्नात्वा सर्वतीर्थेषु भुवः कृत्वा प्रदक्षिणाम् । स तु निर्वाणतां याति न च जन्म भवेद्‌भुवि

எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடி பூமியைப் பிரதட்சணம் செய்பவன் நிர்வாணத்தை அடைகிறான், அவனுக்குப் பூமியில் மீண்டும் பிறப்பில்லை.

Verse 117

पुण्यक्षेत्रे भारते च योऽश्वमेधं करोति च । अश्वलोममिताब्दं च शक्रस्यार्धासनं भजेत्

பாரதப் புண்ணிய பூமியில் அசுவமேத யாகம் செய்பவன், குதிரையின் ரோமங்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான ஆண்டுகள் இந்திரனின் அரியாசனத்தில் பாதியைப் பெறுகிறான்.

Verse 118

चतुर्गुणं राजसूये फलमाप्नोति मानवः । सर्वेभ्योऽपि मखेभ्यो हि परो देवीमखः स्मृतः

மனிதன் ராஜசூய யாகத்தை விட நான்கு மடங்கு பலனைப் பெறுகிறான். உண்மையில், தேவி யாகம் மற்ற அனைத்து யாகங்களையும் விட மேலானது என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 119

विष्णुना च कृतः पूर्वं ब्रह्मणा च वरानने । शङ्‌करेण महेशेन त्रिपुरासुरनाशने

ஓ வரானனே! முற்காலத்தில் விஷ்ணு, பிரம்மா மற்றும் மகேசன் (சங்கரன்) திரிபுராசுரனை அழிப்பதற்காக இந்த யாகத்தைச் செய்தனர்.

Verse 120

शक्तियज्ञः प्रधानश्च सर्वयज्ञेषु सुन्दरि । नानेन सदृशो यज्ञस्त्रिषु लोकेषु विद्यते

ஓ சுந்தரி! அனைத்து யாகங்களிலும் சக்தி யாகமே முதன்மையானது. மூன்று உலகங்களிலும் இதற்கு இணையான யாகம் வேறொன்றுமில்லை.

Verse 121

दक्षेण च कृतः पूर्वं महान्संवादसंयुतः । बभूव कलहो यत्र दक्षशङ्‌करयोः सति

ஓ சதீ! முற்காலத்தில் தட்சன் ஒரு பெரிய யாகத்தைச் செய்தான், அது பெரும் விவாதத்துடன் கூடியது, அங்கு தட்சனுக்கும் சங்கரனுக்கும் இடையே கலகம் ஏற்பட்டது.

Verse 122

शेपुश्च नन्दिनं विप्रा नन्दी विप्रांश्च कोपतः । यद्धेतोर्दक्षयज्ञं च बभञ्ज चन्द्रशेखरः

அந்தணர்கள் நந்தியைச் சபித்தனர், நந்தி கோபத்தில் அந்தணர்களைச் சபித்தார். இதனாலேயே சந்திரசேகரர் (சிவன்) தட்சனின் யாகத்தை அழித்தார்.

Verse 123

चकार देवीयज्ञं स पुरा दक्षः प्रजापतिः । धर्मश्च कश्यपश्चैव शेषश्चापि च कर्दमः

முற்காலத்தில் பிரஜாபதி தட்சன் தேவி யாகத்தைச் செய்தான். தர்மன், காசியபர், சேஷன் மற்றும் கர்தமரும் இதைச் செய்தனர்.

Verse 124

स्वायम्भुवो मनुश्चैव तत्पुत्रश्च प्रियव्रतः । शिवः सनत्कुमारश्च कपिलश्च ध्रुवस्तथा

சுவாயம்புவ மனு, அவரது மகன் பிரியவிரதன், சிவன், சனத்குமாரர், கபிலர் மற்றும் துருவனும் இதைச் செய்தனர்.

Verse 125

राजसूयसहस्राणां फलमाप्नोति निश्चितम् । देवीयज्ञात्परो यज्ञो नास्ति वेदे फलप्रदः

மனிதன் நிச்சயமாக ஆயிரம் ராஜசூய யாகங்களின் பலனைப் பெறுகிறான். வேதங்களில் தேவி யாகத்தை விட அதிக பலன் தரும் யாகம் வேறொன்றுமில்லை.

Verse 126

वर्षाणां शतजीवी च जीवन्मुक्तो भवेद्‌ध्रुवम् । ज्ञानेन तेजसा चैव विष्णुतुल्यो भवेदिह

அவன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்கிறான், நிச்சயமாக ஜீவன்முக்தன் ஆகிறான். அவன் இவ்வுலகில் ஞானத்திலும் தேஜஸிலும் விஷ்ணுவுக்கு நிகரானவன் ஆகிறான்.

Verse 127

देवानां च यथा विष्णुर्वैष्णवानां च नारद । शास्त्राणां च यथा वेदा वर्णानां ब्राह्मणो यथा

தேவர்களில் விஷ்ணுவும், வைஷ்ணவர்களில் நாரதரும், சாஸ்திரங்களில் வேதங்களும், வர்ணங்களில் அந்தணரும் எப்படிச் சிறந்தவர்களோ (அப்படியே இந்த யாகமும்).

Verse 128

तीर्थानां च यथा गङ्‌गा पवित्राणां शिवो यथा । एकादशी व्रतानां च पुष्पाणां तुलसी यथा

தீர்த்தங்களில் கங்கையும், தூய்மையானவர்களில் சிவனும், விரதங்களில் ஏகாதசியும், மலர்களில் துளசியும் எவ்வாறு சிறந்ததோ.

Verse 129

नक्षत्राणां यथा चन्द्रः पक्षिणां गरुडो यथा । यथा स्त्रीणां च प्रकृती राधा वाणी वसुन्धरा

நட்சத்திரங்களில் சந்திரனும், பறவைகளில் கருடனும், பெண்களில் பிரகிருதி வடிவினரான ராதை, சரஸ்வதி மற்றும் பூமாதேவியும் எவ்வாறு சிறந்தவர்களோ.

Verse 130

शीघ्राणां चेन्द्रियाणां च चञ्चलानां मनो यथा । प्रजापतीनां ब्रह्मा च प्रजानां च प्रजापतिः

வேகமான இந்திரியங்களில் மனமும், பிரஜாபதிகளில் பிரம்மாவும், குடிமக்களில் பிரஜாபதியும் எவ்வாறு சிறந்தவர்களோ.

Verse 131

वृन्दावनं वनानां च वर्षाणां भारतं यथा । श्रीमतां च यथा श्रीश्च विदुषां च सरस्वती

வனங்களில் பிருந்தாவனமும், தேசங்களில் பாரதமும், செல்வந்தர்களில் லட்சுமியும், அறிஞர்களில் சரஸ்வதியும் எவ்வாறு சிறந்தவர்களோ.

Verse 132

पतिव्रतानां दुर्गा च सौभाग्यानां च राधिका । देवीयज्ञस्तथा वत्से सर्वयज्ञेषु भामिनि

குழந்தையே! பெண்ணே! பதிவிரதைகளில் துர்க்கையும், சௌபாக்கியவதிகளில் ராதிகாவும் எவ்வாறு சிறந்தவர்களோ, அவ்வாறே அனைத்து யாகங்களிலும் தேவி யாகம் சிறந்தது.

Verse 133

अश्वमेधशतेनैव शक्रत्वं च लभेद्‌ध्रुवम् । सहस्रेण विष्णुपदं सम्प्राप्तः पृथुरेव च

நூறு அஸ்வமேத யாகங்களால் நிச்சயமாக இந்திர பதவியை அடையலாம். ஆயிரம் யாகங்களால் பிருது மன்னன் விஷ்ணு பதத்தை அடைந்தான்.

Verse 134

स्नानं च सर्वतीर्थानां सर्वयज्ञेषु दीक्षणम् । सर्वेषां च व्रतानां च तपसां फलमेव च

அனைத்து தீர்த்தங்களில் நீராடுதல், அனைத்து யாகங்களில் தீட்சை பெறுதல் மற்றும் அனைத்து விரதங்கள், தவங்களின் பலன்கள் எவையோ.

Verse 135

पाठे चतुर्णां वेदानां प्रादक्षिण्यं भुवस्तथा । फलभूतमिदं सर्वं मुक्तिदं शक्तिसेवनम्

நான்கு வேதங்களைப் பாராயணம் செய்தல் மற்றும் பூமியை வலம் வருதல் ஆகியவற்றின் பலன்கள் அனைத்தும் முக்தியளிக்கும் சக்தி வழிபாட்டினால் கிடைக்கிறது.

Verse 136

पुराणेषु च वेदेषु चेतिहासेषु सर्वतः । निरूपितं सारभूतं देवीपादाम्बुजार्चनम्

புராணங்கள், வேதங்கள் மற்றும் இதிகாசங்கள் அனைத்திலும் தேவியின் திருவடித் தாமரைகளை வணங்குவதே சாரமானதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 137

तद्वर्णनं च तद्ध्यानं तन्नामगुणकीर्तनम् । तत्स्तोत्रस्मरणं चैव वन्दनं जपमेव च

அவளுடைய வர்ணனை, அவளுடைய தியானம், அவளுடைய நாம குண கீர்த்தனம், அவளுடைய துதி ஸ்மரணம், வந்தனம் மற்றும் ஜபம்.

Verse 138

तत्पादोदकनैवेद्यं भक्षणं नित्यमेव च । सर्वसम्मतमित्येवं सर्वेप्सितमिदं सति

ஓ சதீ! அவளுடைய பாத தீர்த்தத்தையும் நிவேதனத்தையும் தினமும் உட்கொள்வது அனைவராலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டது மற்றும் விரும்பத்தக்கது.

Verse 139

भज नित्यं परं ब्रह्म निर्गुणं प्रकृतिं पराम् । गृहाण स्वामिनं वत्से सुखं वस च मन्दिरे

குழந்தாய்! குணங்களற்ற பரப்பிரம்மமான பரா சக்தியை தினமும் வழிபடு. உன் கணவனை ஏற்றுக்கொண்டு இல்லத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்.

Verse 140

अयं ते कथितः कर्मविपाको मङ्‌गलो नृणाम् । सर्वेप्सितः सर्वमतस्तत्त्वज्ञानप्रदः परः

இவ்வாறு மனிதர்களின் கர்மவினையின் மங்களகரமான பலனை உனக்குக் கூறினேன். இது அனைவராலும் விரும்பப்படுவது, அங்கீகரிக்கப்பட்டது மற்றும் மேலான தத்துவ ஞானத்தை அளிப்பது.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्या संहितायां नवमस्कन्धे यमेन कर्मविपाककथनं नाम त्रिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு பதினெட்டாயிரம் ஸ்லோகங்களைக் கொண்ட ஸ்ரீமத் தேவி பாகவத மகாபுராணத்தின் ஒன்பதாவது ஸ்கந்தத்தில் எமனால் கூறப்பட்ட கர்மவிபாகம் என்ற முப்பதாவது அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.