Adhyaya 23

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने दुर्मदकुरण्डवधो नाम द्वाविंशो ऽध्यायः अथाश्वरूढया क्षिप्ते कुरण्डे भण्डदानवः / कुटिलाक्षमिदं प्रोचे पुनरेव युयुत्सया

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில் ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் லலிதோபாக்யானத்தில் ‘துர்மத-குரண்டவதம்’ எனப்படும் இருபத்திரண்டாம் அதிகாரம். பின்னர் அஸ்வாரூடையாகிய தேவி குரண்டனை எறிந்தபோது, பண்ட தானவன் மீண்டும் போர்வேட்கையுடன் குடிலாக்ஷனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.

Verse 2

स्वप्ने ऽपि यन्न संभाव्यं यन्न श्रुतमितः पुरा / यच्च नो शङ्कितं चित्ते तदेतत्कष्टमागतम्

கனவிலும் நிகழுமென எண்ணாததும், முன்பு ஒருபோதும் கேளாததும், நம் உள்ளத்தில் சந்தேகிக்காததும்—அதே இந்தக் கடும் துன்பமாக வந்து சேர்ந்தது.

Verse 3

कुरण्डदुर्मदौ सत्त्वशालिनौ भ्रातरौ हितौ / दुष्टदास्याः प्रभावो ऽयं मायाविन्या महत्तरः

குரண்டன், துர்மதன்—இருவரும் சத்துவமிக்க, நமக்கு நன்மை செய்த சகோதரர்கள்; ஆனால் அந்தத் தீய தாசி மாயாவினியின் தாக்கம் மிகப் பெரிது.

Verse 4

इतः परं करङ्कादीन्पञ्चसेनाधिनायकान् / शतमक्षौहिणीनां च प्रस्थापय रणाङ्गणे

இனி கரங்கன் முதலிய ஐந்து சேனாதிபதிகளையும், நூறு அக்ஷௌஹிணி படைகளையும் போர்க்களத்திற்குப் புறப்படச் செய்.

Verse 5

ते युद्धदुर्मदाः शूराः संग्रामेषु तनुत्यजः / सर्वथैव विजेष्यन्ते दुर्विदग्धविलासिनीम्

போர்மதத்தால் மயங்கிய அந்த வீரர்கள், போர்க்களத்தில் உடலைத் துறக்கத் துணிந்தவர்கள்; அந்த தீய நுண்ணறிவு கொண்ட விலாசினியை எல்லாவிதத்திலும் நிச்சயமாக வெல்வார்கள்.

Verse 6

इति भण्डवचः श्रुत्वा भृशं चत्वरयान्वितः / कुटिलाक्षः करङ्कादीनाजुहाव चमूपतीन्

இவ்வாறு பண்டனின் சொற்களை கேட்டதும், மிகுந்த கோபம் கொண்டவனாய், குடிலாக்ஷன் கரங்க முதலிய சேனாதிபதிகளை அழைத்தான்.

Verse 7

ते स्वामिनं नमस्कृत्य कुटिलाक्षेण देशिताः / अग्नौ प्रविष्णव इव क्रोधान्धा निर्ययुः पुरात्

அவர்கள் தம் ஆண்டவனை வணங்கி, குடிலாக்ஷன் கட்டளையின்படி, கோபத்தில் குருடராய், தீயுள் புகுபவரைப் போல நகரத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.

Verse 8

तेषां प्रयाणनिःसाणरणितं भृशदुःसहम् / आकर्ण्य दिग्गजास्तूर्णं शीर्णकर्णा जुघूर्णिरे

அவர்களின் புறப்பாட்டு முரசொலி மிகுந்த தாங்கமுடியாததாக இருந்தது; அதை கேட்ட திக்குயானைகள் உடனே, காதுகள் பிளந்ததுபோல் கலங்கி சுழன்றன.

Verse 9

शतमक्षौहिणीनां च प्राचलत्केतुमालकम् / उत्तरङ्गतुरङ्गादि बभौ मत्तमतङ्गजम्

நூறு அக்ஷௌஹிணி சேனைகளின் கேதுமாலகம் நகர்ந்து சென்றது; வட வரிசையில் குதிரைகள் முதலியனவும், மதம் கொண்ட யானை அரசனும் ஒளிர்ந்தன.

Verse 10

ह्रेषमाणहयाकीर्णं क्रन्दद्भटकुलोद्भवम् / बृंहमाणगजं गर्जद्रथयक्रं चचाल तत्

குதிரைகள் கிண்கிணத்தொலியால் நிரம்பி, வீரர்கள் அலறலால் எழுந்து, யானைகள் முழங்கவும் ரதச் சக்கரங்கள் கர்ஜிக்கவும் அந்தப் படை அசைந்தது.

Verse 11

चक्रनेमिहतक्षोणीरेणुक्षपितरोचिषा / बभूवे तुहिनासारच्छन्नेनेव विवस्वता

ரதச் சக்கர நெமிகள் கிழித்த மண்ணின் தூசி சூரிய ஒளியை மறைத்தது; பனித்தூறல் சூழ்ந்ததுபோல் விவஸ்வான் மறைந்தான்.

Verse 12

धूलीमयमिवाशेषमभवद्विश्वमण्डलम् / क्वचिच्छब्दमयं चैव निःसाणकठिनस्वनैः

முழு உலகமண்டலம் தூசியால் நிறைந்ததுபோல் ஆனது; மேலும் எங்கெங்கோ நிஃஸாணங்களின் கடின ஒலியால் அது ஒலிமயமாகவும் மாறியது.

Verse 13

उद्भूतैर्धूलिकाजालैराक्रान्ता दैत्यसैनिकाः / इयत्तयातः सेनायाः संख्यापि परिभाविता

எழுந்த தூசிக் குவியல்கள் வலைபோல் பரவி தைத்யப் படைகளை மூடியது; படையின் அளவு எவ்வளவு என்பதைக் கணக்கிடுதலும் மறைந்தது.

Verse 14

ध्वजा बहुविधाकारा मीनव्यालादिचित्रिताः / प्रचेलुर्धूलिकाजाले मत्स्या इव महोदधौ

பல வடிவங்களுடன், மீன்-வ்யால முதலிய உருவங்கள் வரையப்பட்ட கொடிகள் தூசி வலையில், பெருங்கடலில் மீன்கள் அசைவதுபோல் அலைந்தன.

Verse 15

तानापतत आलोक्य ललितासैनिकं प्रति / वित्रेसुरमराः सर्वे शक्तीनां भङ्गशङ्कया

அவர்கள் லலிதையின் சேனை மீது பாய்ந்து வருவதைப் பார்த்து, சக்திகள் சிதறும் என்ற அச்சத்தால் எல்லா தேவர்களும் நடுங்கினர்।

Verse 16

ते करङ्कमुखाः पञ्च सेनापतय उद्धताः / सर्पिणीं नाम समरे मायां चक्रुर्महीयसीम्

அந்த கரங்கமுகர் எனும் ஐந்து அகந்தைமிகு சேனாபதிகள் போரில் ‘ஸர்பிணீ’ என்ற மகாமாயையை உருவாக்கினர்।

Verse 17

तैः समुत्पतिता दुष्टा सर्पिणी रमशांबरी / धूम्रवर्णा च धूम्रोष्ठी धूम्रवर्मपयोधरा

அவர்கள் எழுப்பிய அந்த தீய ஸர்பிணீ ‘ரமசாம்பரீ’—புகைநிறம், புகை உதடுகள், புகை கவசம் போன்ற மார்பகங்களுடன் தோன்றினாள்।

Verse 18

महोदधिरिवात्यन्तं गंभीरकुहरोदरी / पुरश्चचाल शक्तीनान्त्रासयन्ती मनो रणे

மகாசமுத்திரம் போல் மிக ஆழ்ந்த குகை போன்ற வயிற்றுடன், போரில் சக்திகளின் மனத்தை அச்சுறுத்தி அவள் முன்னே நகர்ந்தாள்।

Verse 19

कद्रूरिवापरा दुष्टा बहुसर्पविभूषणा / सर्पाणामुद्भवस्थानं मायामयशरीरिणाम्

அவள் இன்னொரு கத்ரூ போலத் தீயவள்; பல பாம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; மாயாமய உடலுடைய பாம்புகளின் தோற்ற இடமாக இருந்தாள்।

Verse 20

सेनापतीनां नासीरे वेल्लयन्तीमहीतले / वेल्लितं बहुधा चक्रे घोरारावविराविणी

சேனாபதிகளின் பாளையத்தில் அவள் கொடிய முழக்கத்துடன் நிலத்தின்மேல் அலைந்து நடந்து, பலவிதமாகக் கலக்கத்தை உண்டாக்கினாள்।

Verse 21

तथैव मायया पूर्वं ते ऽसुरेद्रा व्यजीजयन् / करङ्काद्या दुरात्मानः पञ्चपञ्चत्त्वकामुकाः

அவ்வாறே முன்பு மாயையின் வலத்தால் அந்த அசுரேந்திரர்கள் வெற்றி பெற்றனர்; கரங்க முதலிய துராத்மர்கள் ஐந்து ஐந்து தத்துவப் போகங்களில் ஆசை கொண்டவர்கள்।

Verse 22

अथ प्रववृते युद्धं शक्तीनाममरद्रुहाम् / अन्योन्यवीरभाषाभिः प्रोत्साहितघनक्रुधाम्

அப்போது தேவர்களைத் துரோகிக்கும் சக்திகளின் போர் தொடங்கியது; அவர்கள் ஒருவரையொருவர் வீரவாக்குகளால் ஊக்கமடைந்து கனமான கோபத்தில் கொந்தளித்தனர்।

Verse 23

अत्यन्तसंकुलतया न विज्ञातपरस्पराः / शक्तयो दानवश्चैव प्रजहुः शस्त्रपाणयः

மிகுந்த நெருக்கடியால் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அறிய முடியவில்லை; ஆயுதம் ஏந்திய சக்திகளும் தானவர்களும் பரஸ்பரம் தாக்கினர்।

Verse 24

अन्योन्यशस्त्रसंघट्टसमुत्थितहुताशने / प्रवृत्तविशिखस्रोतःप्रच्छन्नहरिदन्तरे

ஒருவரையொருவர் ஆயுதங்கள் மோதியதில் தீ எழுந்தது; அம்புகளின் ஓடைகள் பாய்ந்து திசைகளின் இடைவெளிகளை மறைத்தன।

Verse 25

बहुरक्तनदीपूरह्रियमाणमतङ्गजे / मांसकर्दमनिर्मग्ननिष्पन्दरथमण्डले

பல இரத்தநதிகளின் பெருக்கில் இழுத்துச் செல்லப்படும் யானைபோல், மாம்சச் சேற்றில் மூழ்கிய அந்த ரதமண்டலம் அசையாது நின்றது।

Verse 26

विकीर्णकेशशैवालविलसद्रक्तनिर्झरे / अतिनिष्ठुरविध्वंसि सिंहनादभयङ्करे

சிதறிய கூந்தலைப் போன்ற பாசியால் சூழ்ந்து, இரத்த அருவிகளால் ஒளிர்ந்து, மிகக் கடுமையாக அழிக்கும், சிங்கநாதம் போல் பயங்கரமாயிருந்தது।

Verse 27

रजो ऽन्धकारतु मुले राक्षसीतृप्तिदायिनि / शस्त्रीशरणिविच्छिन्नदैत्यकण्ठोत्थितासृजि

தூசி-இருள் கலந்த பேர்கொந்தளிப்பில், ராட்சசிகளுக்கு திருப்தி தருமாறு, ஆயுதத் தாக்குதலால் துண்டான தைத்யக் கழுத்துகளிலிருந்து எழுந்த இரத்தம் களத்தை நிரப்பியது।

Verse 28

प्रवृत्ते घोरसंग्रामे शक्तीनां च सुरद्विषाम् / अथस्वबलमादाय पञ्चभिः प्रेरिता सती / सर्पिणी बहुधा सर्पान्विससर्ज शरीरतः

சக்திகளுக்கும் தேவர்த்வேஷிகளுக்கும் கடும் போர் தொடங்கியபோது, ஐவரின் தூண்டுதலால் அந்த சதி தன் வலிமையை ஏற்று, பாம்பினியாகி தன் உடலிலிருந்து பலவகை பாம்புகளை வெளிப்படுத்தினாள்।

Verse 29

तक्षकर्केटकसमा वासुकिप्रमुखत्विषः / नानाविधवपुर्वर्णा नानादृष्टिभयङ्कराः

அவர்கள் தக்ஷகன், கர்கோடகன் போன்றவராய், வாசுகி முதலிய நாகர்களின் ஒளிபோல் பிரகாசித்து, பலவகை உடல்வண்ணங்களுடன், பலவித பார்வையால் பயமூட்டுவோராக இருந்தனர்।

Verse 30

नानाविधविषज्वालानिर्दग्धभुवनत्रयाः / दारदं वत्सनाभं च कालकूटमथापरम्

பலவகை விஷஜ்வாலைகளால் மும்முலகமும் எரிந்து சாம்பலானது; அவை தாரதம், வத்ஸநாபம், மேலும் மற்றொன்று காலகூடம் எனும் விஷம்.

Verse 31

सौराष्ट्रं च विषं घोरं ब्रह्मपुत्रमथापरम् / प्रतिपन्नं शौक्लिकेयमन्यान्यपि विषाणि च

சௌராஷ்ட்ரம் எனும் கொடிய விஷம், பின்னர் பிரஹ்மபுத்ரம் எனும் மற்றொன்று; சௌக்லிகேயன் என அறியப்பட்ட விஷமும், இன்னும் பல விஷங்களும் தோன்றின.

Verse 32

व्यालैः स्वकीयवदनैर्विलोलरसनाद्वयैः / विकिरन्तः शक्तिसैन्ये विसम्रुः सर्पिणीतनोः

தத்தம் வாய்களாலும் இரு அலைபாயும் நாவுகளாலும் கூடிய அந்த வ்யாளங்கள், சக்திசேனையின் மீது விஷத்தைச் சிதறடித்தபடி, சர்ப்பிணியின் உடலிலிருந்து பரவி எழுந்தன.

Verse 33

धूम्रवर्णा द्विवदना सर्पा अतिभयङ्कराः / सर्पिण्या नयनद्वन्द्वा दुत्थिताः क्रोधदीपिताः

புகைநிறம் கொண்ட, இருமுகம் உடைய, மிகப் பயங்கரமான பாம்புகள்—சர்ப்பிணியின் இரு கண்களிலிருந்து எழுந்து, கோபத்தால் தீப்பற்றியவையாக நின்றன.

Verse 34

पीतवर्णास्त्रिफणका दंष्ट्राभिर्विकटाननाः / सर्पिण्याः कर्णकुहरादुत्थिताः सर्पकोटयः

மஞ்சள் நிறம் கொண்ட, மும்முடி (மூன்று பனைகள்) உடைய, கொடிய பற்களால் பயங்கர முகம் கொண்டவை—சர்ப்பிணியின் காதுக் குழிகளிலிருந்து கோடிக்கணக்கான பாம்புகள் எழுந்தன.

Verse 35

अग्रेपुच्छे च वदनं धारयन्तः फणान्वितम् / आस्यादा नीलवपुषः सर्पिण्याः फणिनो ऽभवन्

முன் வாலில் பனங்களுடன் கூடிய முகத்தைத் தாங்கியவாறு, நீல நிறமுடைய சர்ப்பிணியின் வாயிலிருந்து பல பனிதர நாகங்கள் தோன்றின.

Verse 36

अन्यैश्च बलवर्णाश्च चतुर्वक्त्राश्चतुष्पदाः / नासिकाविवरात्तस्या उद्गता उग्ररोचिषः

மேலும் வலிமையும் பல நிறங்களும் உடைய, நான்கு முகமும் நான்கு காலும் கொண்டவர்கள், அவளின் நாசித் துளைகளிலிருந்து கடும் ஒளியுடன் வெளிப்பட்டனர்.

Verse 37

लंबमानमहाचर्मावृत्तस्थूलपयोधरात् / नाभिकुण्डाच्च बहवो रक्तवर्णा भयानकाः

தூக்கி தொங்கும் பெரும் தோலால் மூடப்பட்ட தடித்த மார்புப் பகுதியிலிருந்தும், நாபிக் குண்டத்திலிருந்தும் பல சிவந்த நிறமுடைய பயங்கரர்கள் தோன்றினர்.

Verse 38

हलाहलं वहन्तश्च प्रोत्थिताः पन्नगाधिपाः / विदशन्तः शक्तिसेनां दहन्तो विषवह्निभिः

ஹலாஹல விஷத்தைச் சுமந்த நாகாதிபதிகள் எழுந்தனர்; அவர்கள் சக்திசேனையை கடித்து, விஷ அக்கினியால் எரித்தனர்.

Verse 39

बध्नन्तो भोगपाशैश्च निघ्नन्तः फणमण्डलैः / अत्यन्तमाकुलां चक्रुर्ललितेशीचमूममी

அவர்கள் போகப் பாசங்களால் கட்டி, பன மண்டலங்களால் தாக்கி, லலிதேசியின் அந்த சேனையை மிகுந்த கலக்கத்தில் ஆழ்த்தினர்.

Verse 40

खण्ड्यमाना अपि मुहुः शक्तीनां शस्त्रकोटिभिः

சக்திகளின் கோடிக்கணக்கான ஆயுதங்களால் மீண்டும் மீண்டும் துண்டிக்கப்பட்டாலும் அவர்கள் நிலைத்திருந்தனர்।

Verse 41

उपर्युपरि वर्धन्ते सपिण्डप्रविसर्पिणः / नश्यन्ति बहवः सर्पा जायन्ते चापरे पुनः

அவர்கள் கட்டிகளுள் புகுந்து மேல்மேல் வளர்கின்றனர்; பல பாம்புகள் அழிகின்றன, மீண்டும் பிற பாம்புகள் தோன்றுகின்றன।

Verse 42

एकस्य नाशसमये बहवो ऽन्ये समुत्थिताः / मूलभूता यतो दुष्टा सर्पिणी न विनश्यति

ஒன்று அழியும் வேளையில் பல மற்றவை எழுகின்றன; ஏனெனில் மூலமாகிய அந்த தீய சர்ப்பிணி அழிவதில்லை।

Verse 43

अतस्तत्कृतसर्पाणां नाशे सर्पान्तरोद्भवः / ततश्चशक्तिसैन्यानां शरीराणि विषानलैः

ஆகவே அவர்கள் உருவாக்கிய பாம்புகள் அழிந்ததும் மற்ற பாம்புகள் தோன்றின; பின்னர் சக்திசேனையின் உடல்கள் விஷஅக்னியால் எரியத் தொடங்கின।

Verse 44

दह्यमानानि दुःखेन विप्लुतान्यभवन्रणे / किङ्कर्तव्यविमूढेषु शक्तिचक्रेषु भोगिभिः

போர்க்களத்தில் துயரால் எரிந்த உடல்கள் கலங்கின; போகிகள் (பாம்புகள்) சக்திசக்கரங்களை செயல்வழி அறியாது மயங்கச் செய்தனர்।

Verse 45

पराक्रमं बहुविधं चक्रुस्ते पञ्च दानवाः / करीन्द्री गर्दभशतैर्युक्तं स्यन्दनमास्थितः

அந்த ஐந்து தானவர்கள் பலவகைப் பராக்கிரமங்களைச் செய்தனர். யானைகளும் நூறு கழுதைகளும் இணைக்கப்பட்ட தேரில் அவன் ஏறினான்.

Verse 46

चक्रेण तीक्ष्णधारेण शक्तिसेनाममर्दयत् / वज्रदन्ताभिधश्चान्यो भण्डदैत्यचमूपतिः

கூர்மையான धारையுடைய சக்கரத்தால் அவன் சக்திசேனையை நசுக்கினான். மேலும் ‘வஜ்ரதந்த’ எனப்படும் மற்றவன் பண்ட தைத்யர்களின் சேனாதிபதி ஆவான்.

Verse 47

वज्रबाणाभिघातेन होष्ट्रतो हि रणं व्यधात् / अथ वज्रमुखश्चैव चक्रिवन्तं महत्तरम्

வஜ்ரபாணத்தின் தாக்குதலால் அவன் போர்க்களத்தில் கடும் போரை எழுப்பினான். பின்னர் வஜ்ரமுகனும் அந்த மகத்தான சக்கரதாரியை எதிர்த்து பாய்ந்தான்.

Verse 48

आरुह्य कुन्तधाराभिः शक्तिचक्रममर्दयत् / वज्रदन्ताभिधानो ऽन्यश्चमूनामधिपो बली

குந்ததாரைகளில் ஏறி அவன் சக்திச்சக்கரத்தை அடக்கினான். மேலும் ‘வஜ்ரதந்த’ எனப்படும் மற்றவன் வலிமைமிக்க சேனைகளின் தலைவன் ஆவான்.

Verse 49

गृध्रयुग्मरथारूढः प्रजहार शिलीमुखैः / तैः सेनापतिभिर्दुष्टैः प्रोत्साहितमथाहवे

கழுகுகளின் ஜோடி இணைக்கப்பட்ட தேரில் ஏறி அவன் சிலீமுக அம்புகளால் தாக்கினான். பின்னர் அந்த தீய சேனாதிபதிகள் அவனைப் போரில் மேலும் தூண்டினர்.

Verse 50

शतमक्षौहिणीनां च निपपातैकहेलया / सर्पिणी च दुराचारा बहुमायापरिग्रहा

ஒரே விளையாட்டுப் போல் செய்ததிலேயே நூறு அக்ஷௌஹிணி சேனை தரையில் விழுந்தது; அந்த சர்ப்பிணி தீயொழுக்கமுடையவள், பல மாயைகளைத் தாங்கியவள்.

Verse 51

क्षणेक्षणे कोटिसंख्यान्विससर्ज फणाधरान् / तथा विकलितं सैन्यमवलोक्य रुषाकुला

கணந்தோறும் கோடிக்கணக்கான பனையுடைய பாம்புகளை அவள் விடுத்தாள்; அப்படிப் பிதறிய சேனையைப் பார்த்து அவள் கோபத்தால் கலங்கினாள்.

Verse 52

नकुली गरुडारूढा सा पपात रणाजिरे / प्रतप्तकनकप्रख्या ललितातालुसम्भवा

கருடனில் ஏறிய நகுலீ போர்க்களத்தில் இறங்கினாள்; அவள் காய்ந்த பொன்னென ஒளிர்ந்தாள், மென்மையான தாலுவில் பிறந்த இனிய வாணிபோல் இருந்தாள்.

Verse 53

समस्तवाङ्मयाकारा दन्तैर्वज्रमयैर्युता / सर्पिण्यभिमुखं तत्र विससर्ज निजं बलम्

அனைத்து வாக்குமய வடிவமுடையவள், வைரமயப் பற்களுடன் கூடியவள்; அங்கே சர்ப்பிணியை நோக்கி தன் வலிமையைச் செலுத்தினாள்.

Verse 54

तयाधिष्ठिततुङ्गांसः पक्षविक्षिप्तभूधरः / गरुडः प्राचलद्युद्धे सुमेरुरिव जङ्गमः

அவள் அமர்ந்ததால் கருடனின் உயர்ந்த தோள்கள் உறுதியடைந்தன; இறக்கை அசைவால் மலைகள் சிதறின, அவன் போரில் நகர்ந்தான்—நடமாடும் சுமேறு போல்.

Verse 55

सर्पिणीमायया जातान्सर्पान्दृष्ट्वा भयानकान् / क्रोधरक्तेक्षणं व्यात्तं नकुली विदधे मुखम्

சர்ப்பிணியின் மாயையால் தோன்றிய பயங்கரப் பாம்புகளைப் பார்த்த நகுலீ தேவி கோபச் செந்நிறக் கண்களுடன் வாயை விரித்தாள்।

Verse 56

अथ श्रीनकुलीदेव्या द्वात्रिंशद्दन्तकोटयः / द्वात्रिंशत्कोटयो जाता नकुलाः कनकप्रभाः

அப்போது ஸ்ரீ நகுலீ தேவியின் முப்பத்திரண்டு கோடி பற்களிலிருந்து முப்பத்திரண்டு கோடி பொன்னொளி கொண்ட நகுலங்கள் பிறந்தன।

Verse 57

इतस्ततः खण्डयन्तः सर्पिणीसर्पमण्डलम् / निजदंष्ट्राविमर्देन नाशयन्तश्च तद्विषम् / व्यभ्रमन्समरे घोरे विषघ्नाः स्वर्णबभ्रवः

அந்த பொன்னிற பப்ரு நகுலங்கள் கொடியப் போரில் இங்கும் அங்கும் சுழன்று, சர்ப்பிணியின் பாம்பு வட்டத்தைத் துண்டித்தன; தம் பற்களின் உராய்வால் அவற்றின் விஷத்தையும் அழித்தன।

Verse 58

उत्कर्णाः क्रोध सम्पर्काद्धूनिताशेषलोमकाः / उत्फुल्ला नकुला व्यात्तवदना व्यदशन्नहीन्

கோபத் தாக்கத்தால் அவர்களின் காதுகள் நிமிர்ந்தன, உடலெங்கும் ரோமங்கள் நடுங்கின; வீங்கியவாறே வாயை விரித்து நகுலங்கள் பாம்புகளை கடித்தன।

Verse 59

एकैकमायासर्पस्य बभ्रुरेकैक उद्गतः / तीक्ष्णदन्तनिपातेन खण्डयामास विग्रहम्

மாயையால் உருவான ஒவ்வொரு பாம்பிற்கும் எதிராக ஒவ்வொரு பப்ரு நகுலம் எழுந்து, கூரிய பற்களின் தாக்கத்தால் அதன் உடலைத் துண்டித்தது।

Verse 60

भोगिभोगसृतै रक्तैः सृक्किणी शोणतां गते / लिहन्तो नकुला जिह्वापल्लवैः पुप्लुवुर्मृधे

பாம்புகளின் வளையங்களில் இருந்து வழிந்த இரத்தத்தால் அவர்களின் கன்னங்கள் செம்மையடைந்தன; போர்க்களத்தில் நகுலங்கள் நாவின் மொட்டுகளால் நக்கி நக்கி துள்ளித் துள்ளி மோதின.

Verse 61

नकुलैर्दश्यमानानामत्यन्तचटुलं वपुः / मुहुः कुण्डलितैर्भोगैः पन्नगानां व्यचेष्टत

நகுலங்களால் கடிக்கப்படுகின்ற பாம்புகளின் உடல் மிகுந்த அசைவுடன் இருந்தது; அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் சுருண்ட வளையங்களால் தங்களைச் சுற்றி துடித்தனர்.

Verse 62

नकुलावलिदष्टानां नष्टासूनां फणाभृताम् / फणाभरसमुत्कीर्णा मणयो व्यरुचन्रणे

நகுலக் கூட்டத்தால் கடிக்கப்பட்டு உயிரிழந்த பாம்புகளின் படம்சுமையிலிருந்து பாய்ந்து வெளிவந்த மணிகள் போர்க்களத்தில் ஒளிர்ந்தன.

Verse 63

नकुलाघातसंशीर्णफणाचक्रैर्विनिर्गतैः / फणयस्तन्महाद्रोहवह्विज्वाला इवाबभुः

நகுலங்களின் தாக்குதலால் சிதைந்த படவட்டங்களிலிருந்து வெளிவந்த படங்கள், அந்தப் பெரும் பகையின் தீச்சுடர்களைப் போலத் தோன்றின.

Verse 64

एवंप्रकारतो बभ्रुमण्डलैरवखण्डिते / मायामये सर्पजाले सर्पिणी कोपमादधे

இவ்வாறு நகுலக் குழுக்களால் துண்டிக்கப்பட்ட அந்த மாயமயமான பாம்பு வலைக்கண்டு, பாம்பினி கோபத்தை ஏற்றாள்.

Verse 65

तया सह महद्युद्धं कृत्वा सा नकुलेश्वरी / गारुडास्त्रमतिक्रूरं समाधत्त शिलीमुखे

அவளுடன் மகாபோரிட்டு, அந்த நகுலேஸ்வரி தன் சிலீமுக அம்பில் மிகக் கொடிய காருடாஸ்திரத்தைச் செலுத்தத் தயாராக்கினாள்.

Verse 66

तद्गारुडास्त्रमुद्दामज्वालादीपितदिङ्मुखम् / प्रविश्य सर्पिणीदेहं सर्पमायां व्यशोषयत्

அந்த காருடாஸ்திரம் கொந்தளிக்கும் ஜ்வாலைகளால் திசைகளை ஒளிரச் செய்து, சர்ப்பிணியின் உடலில் புகுந்து, பாம்பு-மாயையை வற்றச் செய்தது.

Verse 67

मायाशक्तोर्विनाशेन सर्पिणी विलयं गता / क्रोधं च तद्विनाशेन प्राप्ताः पञ्च चमूवराः

மாயாசக்தி அழிந்ததால் சர்ப்பிணி லயமடைந்தாள்; அவள் அழிவால் ஐந்து சிறந்த சேனாதிபதிகளும் கோபம் கொண்டனர்.

Verse 68

यद्बलेन सुरान्सर्वान्सेनान्यस्ते ऽवमेनिरे / सा सर्पिणी कथाशेषं नीता नकुलवीर्यतः

எந்த வலத்தால் அந்த சேனாதிபதிகள் எல்லா தேவர்களையும் இகழ்ந்தார்களோ, அந்தச் சர்ப்பிணி நகுலனின் வீரியத்தால் கதையிலே எஞ்சியதாய் முடிந்தாள்.

Verse 69

अतःस्वबलनाशेन भृशं क्रुद्धाश्चमूचराः / एकोद्यमेन शस्त्रौघैर्नकुलीं तामवाकिरन्

ஆகவே தங்கள் வலன் அழிந்ததால் மிகக் கோபமுற்ற அந்த சேனையினர் ஒருமித்துத் துடித்து, ஆயுதக் குவியல்களை மழையென அந்த நகுலியை மேல் பொழிந்தனர்.

Verse 70

एकैव सा तार्क्ष्यरथा पञ्चभिः पृतनेश्वरी / लघुहस्ततया युद्धे चक्रे वै शस्त्रवर्षिणी

அவள் ஒருத்தியே கருடரதத்தில் ஏறி, ஐந்து சேனாதிபதிகளுடன் போரில் தன் விரைந்த கைநுட்பத்தால் ஆயுதமழை பொழிந்தாள்.

Verse 71

पट्टिशैर्मुसलैश्चैव भिन्दिपालैः सहस्रशः / वज्रसारमयैर्दन्तैर्व्यदशन्मर्म सीमसु

ஆயிரமாயிரம் பட்டிசம், முசலம், பிந்திபாலம் ஆகியவற்றுடன், வைரசாரம் போன்ற பற்களால் அவர்கள் பகைவரின் மర్మ இடங்களைப் பிளந்தனர்.

Verse 72

ततो हाहारुतं घोरं कुर्वाणा दैत्यकिङ्कराः / उदग्रदंशनकुलैर्नकुलैराकुलीकृताः

அப்போது தைத்ய சேவகர்கள் பயங்கரமான ‘ஹாஹா’ என அலறினர்; கூர்மையான பற்களுடைய நகுலங்கள் அவர்களை கலங்கடித்தன.

Verse 73

उत्पत्य गगनात्केचिद्घोरचीत्कार कारिणः / देशन्तस्तद्द्विषां सैन्य सकुलाः प्रज्वलक्रुधः

சிலர் வானில் பாய்ந்து பயங்கரக் கத்தல்கள் எழுப்பினர்; எரியும் கோபத்துடன் பகைச் சேனையை குலத்தோடு கிழித்தழித்தனர்.

Verse 74

कर्णेषु दष्ट्वा नासायामन्ये दष्टाः शिरस्तटे / पृष्ठतो प्यदशन्केचिदा गत्य व्याकृतक्रियाः

சிலர் காதுகளில் கடித்தனர், சிலர் மூக்கில்; சிலர் தலைச்சிகரத்தில் தம் பற்களைப் பதித்தனர்; சிலர் பின்னால் வந்து வியத்தகு முறையில் கடித்தனர்.

Verse 75

विकलाश्छिन्नवर्माणो भयविस्रस्तशस्त्रिकाः / नकुलैरभिभूतास्ते न्यपतन्नमरद्रुहः

கவசம் கிழிந்தும், அச்சத்தால் ஆயுதம் கைவிட்டும் இருந்த தேவர்துரோகிகள், நகுலர்களால் அடக்கப்பட்டு தரையில் விழுந்தனர்.

Verse 76

केचित्प्रविश्यनकुला व्यात्तान्यास्यानि वैरिणाम् / भोगिभोगानि वाकृष्य व्यदशन्रसनातलम्

சில நகுலர்கள் பகைவரின் திறந்த வாய்களில் புகுந்து, பாம்பின் படங்களை இழுத்து, நாவின் அடிப்பகுதியை கடித்து கிழித்தனர்.

Verse 77

अन्ये कर्णेषु नकुलाः प्राविशन्देववैरिणाम् / सूक्ष्मरूपा विशन्तिस्म नानारन्ध्राणि बभ्रवः

மற்ற நகுலர்கள் தேவர்க்கு பகைவரின் காதுகளில் புகுந்தனர்; அந்தப் பழுப்பு நகுலர்கள் நுண்ணுருவம் கொண்டு பல துளைகளிலும் நுழைந்தனர்.

Verse 78

इति तैरभिभूतानि नकुलैरवलोकयन् / निजसैन्यानि दीनानि करङ्कः कोपमास्थितः

இவ்வாறு நகுலர்களால் அடக்கப்பட்ட தன் தளர்ந்த படையைப் பார்த்த கரங்கன் கோபத்தில் எழுந்தான்.

Verse 79

अन्ये ऽपि च चमूनाथा लघुहस्ता महाबलाः

மேலும் பிற படைத்தலைவர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் விரைவுக் கைபாடும் மாபெரும் வலிமையும் உடையவர்கள். (வரி முழுமையல்ல)

Verse 80

प्रतिबभ्रु शरस्तोमान्ववृषुर्वारिदा इव / दैत्यसैन्यपतिप्रौढ कोदडोत्थाः शिलीमुखाः / बभ्रूणां दन्तकोटीषु कठोरघट्टनं व्यधुः

தைத்திய சேனாபதியின் வலிமைமிகு கோதண்டத்திலிருந்து புறப்பட்ட சிலீமுக அம்புகள் மேகமழைபோல் பப்ருவின் மீது அம்புமழை பொழிந்தன. அவை பப்ருக்களின் பற்களின் முனைகளில் கடுமையாக மோதிக் காயப்படுத்தின.

Verse 81

चमूपतिशख्यूहैराहतेभ्यः परःशतैः / बभ्रूणां वज्रदतेभ्यो निश्चक्राम हुताशनः / पञ्चापि ते चमूनाथविसृष्टैरेकहेलया

சமூபதியின் சக்-வ்யூஹங்களின் நூற்றுக்கணக்கான தாக்குதலால் காயமடைந்த பப்ருக்களின் வைரம்போன்ற பற்களிடமிருந்து ஹுதாசனன் எனும் அக்னி வெளிப்பட்டான். மேலும் சேனாநாதன் எய்த அம்புகளால் அவர்கள் ஐவரும் எளிதில் அடக்கப்பட்டனர்.

Verse 82

स्फुरत्फलैः शरकुलैर्बभ्रुसेनां व्यमर्दयत् / इतस्ततश्चमूनाथविक्षिप्तशरकोटिभिः / विशीर्णगात्रा नकुला नकुलीं पर्यवारयन्

மினுங்கும் முனைகளையுடைய அம்புக் கூட்டங்கள் பப்ரு சேனையை நசுக்கியன. இங்கும் அங்கும் சேனாநாதன் எறிந்த கோடிக்கணக்கான அம்புகளால் உடல் சிதைந்த நகுலர்கள் நகுலியைச் சூழ்ந்து கொண்டனர்.

Verse 83

अथ सा नकुली वाणी वाङ्मयस्यैकनायिका / नकुलानां परावृत्त्या महान्तं रोषमाश्रिता

அப்போது வாக்குலகத்தின் ஒரே நாயகியாகிய நகுலி, நகுலர்களின் தோல்வியைக் கண்டு பேர்கோபத்தில் மூழ்கினாள்.

Verse 84

अक्षीणनकुलं नाम महास्त्रं सर्वतोमुखम् / वह्निज्वालापरीताग्रं संदधे शार्ङ्गधन्वनि

அவள் ‘அக்ஷீணநகுல’ எனப்படும் அனைத்துத் திசைகளிலும் தாக்கவல்ல மகாஸ்திரத்தை, தீஜ்வாலைகள் சூழ்ந்த முனையுடன், சார்ங்கதன்வியின் மீது குறி வைத்து ஏவத் தயாரானாள்.

Verse 85

तदस्त्रतो विनिष्ठ्यूता नकुलाः कोटिसंख्याकाः / वज्राङ्गा वज्रलोमानो वज्रदंष्ट्रा महाजवा

அந்த அஸ்திரத்திலிருந்து உமிழப்பட்டதுபோல் கோடிக்கணக்கான நகுலங்கள் வெளிப்பட்டன—வஜ்ர உடல், வஜ்ர ரோமம், வஜ்ர தந்தம், மாபெரும் வேகமுடையோர்।

Verse 86

वज्रसाराश्च निबिडा वज्रजाल भयङ्करा / वज्राकारैर्नशैस्तूर्ण दारयन्तो महीतलम्

அவர்கள் வஜ்ர சாரமுடையோர், அடர்த்தியானோர், வஜ்ர வலையெனப் பயங்கரமானோர்; வஜ்ர வடிவ நகங்களால் விரைந்து பூமித்தளத்தைப் பிளந்தனர்।

Verse 87

वज्ररत्नप्रकाशेन लोचनेनापि शोभिताः / वज्रसंपातसदृशा नासाचीत्कार कारिणः

வஜ்ர ரத்தினத்தின் ஒளியால் அவர்களின் கண்களும் அலங்கரித்தன; அவர்கள் வஜ்ர வீழ்ச்சிபோல் தோன்றி, மூக்கினால் கூர்மையான சீற்ற ஒலியை எழுப்பினர்।

Verse 88

मर्दयन्ति सुरारातिसैन्यं दशनकोटिभिः / पराक्रमं बहुविधं तेनिरे ते निरेनसः

அவர்கள் கோடிக்கணக்கான பற்களால் தேவர்களின் பகைவர்சேனையை மிதித்து நசைத்தனர்; பாவமற்ற அந்த வீரர்கள் பலவகை பராக்கிரமங்களைச் செய்தனர்।

Verse 89

एवं नकुलकोटीभिर् वज्रघोरैर्महाबलैः / विनष्टाः प्रत्यवयवं विनेशुर्दानवाधमाः

இவ்வாறு வஜ்ரம் போல் கொடூரமும் மாபெரும் வலிமையும் கொண்ட கோடி நகுலங்களால் அந்த கீழ்மையான தானவர்கள் உறுப்புறுப்பாக அழிந்து முற்றிலும் நாசமடைந்தனர்।

Verse 90

एवं वज्रमयैर्बभुमण्डलैः शण्डिते बले

இவ்வாறு வஜ்ரமயமான புஜமண்டலங்களால் பலன் நொறுக்கப்பட்டது.

Verse 91

शताक्षौहिणिके संख्ये ते स्वमात्रावशेषिताः / अतित्रासेन रोषेण गृहीताश्च चमूवराः / संग्राममधिकं तेनुः समाकृष्टशरासनाः

நூறு அக்ஷௌஹிணி அளவில் இருந்த அவர்கள் சிறிதளவே மீதமிருந்தனர். மிகுந்த அச்சமும் கோபமும் கொண்ட அந்தச் சிறந்த சேனைகள் வில்லைக் கயிறு இழுத்து இன்னும் கடும் போரை நடத்தின.

Verse 92

तैः समं बहुधा युद्धं तन्वाना नकुलेश्वरी / पट्टिशेन करङ्कस्य चिच्छेद कठिनं शिरः

அவர்களுடன் பலவிதமாகப் போர் புரிந்த நகுலேஸ்வரி, பட்டிசால் கரங்கனின் கடினத் தலையை வெட்டினாள்.

Verse 93

काकवाशितसुख्यानां चतुर्णामपि वैरिणाम् / उत्पत्योत्पत्य तार्क्ष्येण व्यलुनादसिना शिरः

‘காகவாசிதசுக்ய’ எனப் பெயர்பெற்ற நான்கு பகைவர்களின் தலைகளை அவள் தார்க்ஷ்ய வேகத்துடன் துள்ளித் துள்ளி வாளால் வெட்டினாள்.

Verse 94

तादृशं लाघवं दृष्ट्वा नकुल्या श्यामलांबिका

நகுல்யாவின் அத்தகைய சுறுசுறுப்பைக் கண்ட ஷ்யாமலாம்பிகை வியந்தாள்.

Verse 95

बहु मेने महासत्त्वां दुष्टासुरविनाशिनीम् / निजाङ्गदेवतत्त्वं च तस्यै श्यामांबिका ददौ

அவளை மகாசத்த்வமுடையவளாகவும் துஷ்ட அசுரர்களை அழிப்பவளாகவும் கருதி, ஷ்யாமாம்பிகை அவளுக்கு தன் அங்க-தேவதத்துவத்தையும் அளித்தாள்।

Verse 96

लोकोत्तरे गुणे दृष्टे कस्य न प्रीतिसंभवः / हतशिष्टा भीतभीता नकुलीशरणं गताः

உலகத்தைத் தாண்டிய குணத்தைப் பார்த்தால் யாருக்கு அன்பு எழாதிருக்கும்? மீதமிருந்தவர்கள் அச்சத்தால் நடுங்கி நகுலியின் சரணடைந்தனர்।

Verse 97

सापि तान्वीक्ष्य कृपया मा भैष्टेति विहस्य च / भवद्राज्ञे रणोदन्तमशेषं च निबोधत

அவளும் அவர்களைப் பார்த்து கருணையுடன் சிரித்து ‘அஞ்சாதீர்’ என்று கூறி, ‘உங்கள் அரசனுக்கு போரின் முழு செய்தியையும் அறிவியுங்கள்’ என்றாள்।

Verse 98

तयैवं प्रेषिताः शीघ्रं तदालोक्य रणक्षितिम् / मुदितास्ते पुनर्भीत्या शून्यकायां पलायिताः

அவள் இவ்வாறு அனுப்பியபின் அவர்கள் விரைவில் போர்க்களத்தைப் பார்த்து மகிழ்ந்தனர்; ஆனால் மீண்டும் அச்சத்தால் கலங்கி ‘ஷூன்யகாயா’ நகரத்திற்குத் தப்பி ஓடினர்।

Verse 99

तदुदन्तं ततः श्रुत्वा भण्डश्चण्डो रुषाभवत्

அச்செய்தியைக் கேட்டவுடன் பண்ட சண்டன் கோபத்தால் கொதித்தெழுந்தான்।