Adhyaya 16

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने वैवाहिकोत्सवो नाम पञ्चदशो ऽध्यायः अथ सा जगतां माता ललिता परमेश्वरी / त्रैलोक्यकण्टकं भण्डं दैत्यं जेतुं विनिर्ययौ

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில் ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் லலிதோபாக்யானத்தில் ‘வைவாஹிகோத்ஸவம்’ எனும் பதினைந்தாம் அதிகாரம். அப்போது உலகமாதா லலிதா பரமேஸ்வரி, முப்புலகுக்கும் முள்ளாகிய பண்டன் என்னும் அசுரனை வெல்லப் புறப்பட்டாள்.

Verse 2

चकार मर्दलाकारानंभोराशींस्तु सप्त ते / प्रभूतमर्द्दलध्वानैः पूरयामासुरंबरम्

அவர்கள் அந்த ஏழு சமுத்திரங்களையும் மத்தளம் போன்ற வடிவமாகச் செய்தனர்; பெருமளவு மத்தள ஒலியால் வானமெங்கும் நிரப்பினர்.

Verse 3

मृदङ्गमुरजाश्चैव पटहो ऽतुकुलीङ्गणाः / सेलुकाझल्लरीराङ्घाहुहुकाहुण्डुकाघटाः

மிருதங்கம், முரஜம், படஹம், அதுகுலீங்கணம், செலுகா, ஜல்லரி, ராங்கா, ஹுஹுகா, ஹுண்டுகா, கடம் ஆகிய வாத்தியங்கள் முழங்கின.

Verse 4

आनकाः पणवाश्चैव गोमुखाश्चार्धचन्द्रिकाः / यवमध्या मुष्टिमध्या मर्द्दलाडिण्डिमा अपि

ஆனகம், பணவம், கோமுகம், அர்த்தசந்திரிகை, யவமத்தியா, முஷ்டிமத்தியா, மத்தளம், டிண்டிமம் ஆகியவையும் ஒலித்தன.

Verse 5

झर्झराश्च बरीताश्च इङ्ग्यालिङ्ग्यप्रभेदजाः / उद्धकाश्चैतुहुण्डाश्च निःसाणा बर्बराः परे

ஜர்ஜரா, பரீதா, இங்யாலிங்ய வகை வாத்தியங்கள், உத்தகா, ஐதுஹுண்டா, நிஃசாணா மற்றும் பிற பார்பர வாத்தியங்களும் ஒலித்தன.

Verse 6

हुङ्कारा काकतुण्डाश्च वाद्यभेदास्तथापरे / दध्वनुः शक्तिसेनाभिराहताः समरोद्यमे

ஹுங்காரமும் காகதுண்டர்களின் முழக்கமும், பிற பல வாத்திய வேறுபாடுகளும்—போர்த் தொடக்கத்தில் சக்திசேனையின் தாக்கத்தால் முழங்கின।

Verse 7

ललितापरमेशान्या अङ्कुशास्त्रान्समुद्गता / संपत्करी नाम देवी चचाल सह शक्तिभिः

லலிதா-பரமேஸ்வரியிடமிருந்து அங்குசாஸ்திரங்கள் வெளிப்பட்டன; ‘சம்பத்கரீ’ எனும் தேவி தன் சக்திகளுடன் முன்னே சென்றாள்।

Verse 8

अनेककोटिमातङ्गतुरङ्गरथपङ्क्तिभिः / सेविता तरुणादित्यपाटला संपदीश्वरी

எண்ணற்ற கோடி யானை, குதிரை, ரத வரிசைகளால் சூழ்ந்து சேவிக்கப்பட்ட, இளஞ் சூரியன் போல் பாட்டல நிறமுடைய சம்பதீஸ்வரீ ஒளிர்ந்தாள்।

Verse 9

मत्तमुद्दण्डसंग्रामरसिकं शैलसन्निभम् / रणकोलाहलं नाम सारुरोह मतङ्गजम्

மதம் கொண்ட, அடங்காத, போரில் இன்புறும், மலைபோல் பெரிதான ‘ரணகோலாஹலம்’ எனும் யானையின் மேல் அவள் ஏறினாள்।

Verse 10

तामन्वगा ययौ सेना महती धोरराविणी / लोलाभिः केतुमालाभिरुल्लिखन्ती धनाधनात्

அவளைத் தொடர்ந்து பெரும், பயங்கர முழக்கமுடைய சேனை சென்றது; அசையும் கொடிமாலைகளால் வானத்தைச் சுரண்டுவது போல் முன்னே நகர்ந்தது।

Verse 11

तस्याश्च संपन्नाथायाः पीनस्तनसुसंकटः / कण्टको घनसंनाहो रुरुचे वक्षसिस्थितः

அந்த செழுமைமிகு தேவியின் பீனஸ்தனங்களின் இடையில், அடர்ந்த கவசம்போல் உள்ள முள் வक्षஸ்தலத்தில் இருந்து ஒளிர்ந்தது.

Verse 12

कंपमाना खड्गलता व्यरुचत्तत्करे धृता / कुटिला कालनाथस्य भृकुटीव भयङ्करा

நடுங்கும் வாள்வள்ளி அவள் கையில் தாங்கப்பட்டு ஒளிர்ந்தது; அது காலநாதனின் வளைந்த புருவச்சுருக்கம்போல் பயங்கரமானது.

Verse 13

उत्पातवातसंपाताच्चलिता इव पर्वताः / तामन्वगा ययुः कोटिसंख्याकाः कुञ्जरोत्तमाः

அபசகுனக் காற்றின் தாக்கத்தால் அசைந்த மலைகளைப் போல, கோடிக்கணக்கான சிறந்த யானைகள் அவளைத் தொடர்ந்து சென்றன.

Verse 14

अथ श्रीललितादेव्या श्रीपाशायुधसंभवा / अतित्वरितविक्रान्तिरश्वारूढाचलत्पुरः

அப்போது ஸ்ரீலலிதாதேவியின் ஸ்ரீபாசம் எனும் ஆயுதத்திலிருந்து தோன்றிய, மிக விரைவான வீரத்துடன் குதிரைமேல் ஏறிய படை முன்னே நகர்ந்தது.

Verse 15

तया सह हयप्रायं सैन्यं हेषातरङ्गितम् / व्यचरत्खुरकुद्दालविदारितमहीतलम्

அவளுடன் குதிரைகள் நிறைந்த படை குதிரைச் சத்த அலைகளால் முழங்கிச் சென்றது; குதிரைக் குளம்புகள் குத்தாளிபோல் பாய்ந்து நிலத்தளத்தைப் பிளந்தன.

Verse 16

वनायुजाश्च कांबोजाः पारदाः सिंधुदेशजाः / टङ्कणाः पर्वतीयाश्च पारसीकास्तथा परे

காட்டில் வளர்ந்தோர், காம்போஜர், பாரதர், சிந்து தேசத்தில் பிறந்தோர்; டங்கணர், மலைவாசிகள் மற்றும் பிற பாரசீகரும் (கூறப்படுகின்றனர்)।

Verse 17

अजानेया घट्टधरा दरदाः काल वन्दिजाः / वाल्मीकयावनोद्भूता गान्धर्वाश्चाथ ये हयाः

அஜானேய, கட்டதர, தரத, காலவந்திஜ; மேலும் வால்மீகி-யவனத்தில் தோன்றிய, காந்தர்வர் என அழைக்கப்படும் குதிரைகளும் (உள்ளன)।

Verse 18

प्राग्देशजाताः कैराता प्रान्तदेशोद्भवास्तथा / विनीताः साधुवोढारो वेगिनः स्थिरचेतसः

கிழக்குத் தேசத்தில் பிறந்த கைராதர், மேலும் எல்லைப் பிரதேசத்தில் தோன்றியோர்; அவர்கள் பணிவுடையோர், சாதுக்களை ஏற்றுச் செல்லுவோர், வேகமிக்கோர், நிலைத்த மனத்தோர்।

Verse 19

स्वामिचित्तविशेषज्ञा महायुद्धसहिष्णवः / लक्षणैर्बहुभिर्युक्ता जितक्रोधा जितश्रमाः

அவர்கள் தம் ஆண்டவனின் மனவிருப்பத்தை நன்கு அறிந்தோர், பெரும் போரைத் தாங்க வல்லோர்; பல இலக்கணங்களால் நிறைந்தோர், கோபத்தையும் களைப்பையும் வென்றோர்।

Verse 20

पञ्चधारासु शक्षढ्या विनीताश्च प्लवान्विताः

அவர்கள் ஐந்து ஓடைகளிலும் திறமைமிக்கோர், பணிவுடையோர், பாய்ந்து தாவும் வல்லமையுடன் கூடியோர்।

Verse 21

फलशुक्तिश्रिया युक्ताः श्वेतशुक्तिसमन्विताः / देवपद्मं देवमणिं देवस्वस्तिकमेव च

அவர்கள் பல-சுக்தியின் திருவழகால் யுக்தராய், வெண்சுக்தியால் இணைந்தவராய்; தேவபத்மம், தேவமணி, தேவஸ்வஸ்திகமும் (உடன்) இருந்தன.

Verse 22

अथ स्वस्तिकशुक्तिश्च गडुरं पुष्पगण्डिकाम् / एतानि शुभलक्ष्माणि ज्यराज्यप्रदानि च / वहन्तो वातजवना वाजिनस्तां समन्वयुः

பின்பு ஸ்வஸ்திக-சுக்தி, கடுரம், புஷ்ப-கண்டிகை—இவை நல்விளக்குறிகள், வெற்றியும் அரசாட்சியும் அளிப்பவை—இவற்றை ஏந்திய காற்றுவேகக் குதிரைகள் அவளைச் சூழ்ந்தன.

Verse 23

अपराजितनामानमतितेजस्विनं चलम् / अत्यन्तोत्तुङ्गवर्ष्माणं कविकाविलसन्मुखम्

‘அபராஜித’ எனப் பெயருடைய, மிகுந்த தேஜஸும் சுறுசுறுப்பும் கொண்டவன்; மிக உயர்ந்த உடற்கட்டும், கவிஞர்போல் ஒளிரும் முகமும் உடையவன்.

Verse 24

पार्श्वद्वये ऽपि पतितस्फुरत्केसरमण्डलम् / स्थूलवालधिविक्षेपक्षिप्यमाणपयोधरम्

அதன் இருபுறங்களிலும் சாய்ந்து ஒளிரும் கேசரமண்டலம் இருந்தது; தடித்த வாலின் வீச்சால் அதன் மார்பகம் அசைந்து துள்ளுவது போலத் தோன்றியது.

Verse 25

जङ्घाकाण्डसमुन्नद्धमणिकिङ्किणिभासुरम् / वादयन्तमिवोच्चण्डैः खुरनिष्ठुरकुट्टनैः

கால்தண்டுகளருகே கட்டப்பட்ட மணியணிந்த கிங்கிணிகளால் ஒளிர்ந்தது; கடுமையான குதிரைக்குளம்புகளின் தட்டுதலால் அவை இசைக்கப்படுவது போல இருந்தது.

Verse 26

भूमण्डलमहावाद्यं विजयस्य समृद्धये / घोषमाणं प्रति मुहुः संदर्शितगतिक्रमम्

வெற்றியின் செழிப்பிற்காகப் பூமண்டலத்தின் அந்த மாபெரும் வாத்தியம் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கி, தன் இயக்க ஒழுங்கை வெளிப்படுத்தியது।

Verse 27

आलोलचामरव्याजाद्वहन्तं पक्षती इव / भाण्डैर्मनोहरैर्युक्तं घर्घरीजालमण्डितम्

அலைபாயும் சாமரங்களின் சாக்கில் இறக்கைகளால் பறப்பதுபோல்; மனம்கவரும் பொருட்களுடன், சலங்கை வலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டது।

Verse 28

एषां घोषस्य कपटाद्धुङ्कुर्वतीमि वासुरान् / अश्वारूढा महादेवी समारूढा हयं ययौ

அவர்களின் முழக்கத்தின் சாக்கில் அசுரர்களை நோக்கி குதிரைச் சத்தமிடுவதுபோல்; குதிரைமேல் ஏறிய மகாதேவி புறப்பட்டாள்।

Verse 29

चतुर्भिर्वाहुभिः पाशमङ्कुशं वेत्रमेव च / हयवल्गां च दधती बहुविक्रमशोभिनी

நான்கு கரங்களில் பாசம், அங்குசம், வேத்திரம், குதிரையின் கடிவாளம் ஆகியவற்றைத் தாங்கி, பல வீரத்தால் ஒளிர்ந்தாள்।

Verse 30

तरुणादित्यसङ्काशा ज्वलत्काञ्चीतरङ्गिणी / सञ्चचाल हयारूढा नर्तयन्तीव वाजिनम्

இளஞ்சூரியன் போல் ஒளிர்ந்து, எரியும் இடைக்கச்சின் அலைகளால் மிளிர்ந்து; குதிரைமேல் ஏறி நகர்ந்தாள், குதிரையை நடனமாடச் செய்வதுபோல்।

Verse 31

अथ श्रीदण्डनाथाया निर्याणपटहध्वनिः / उद्दण्डसिन्धुनिस्वानश्चकार बधिरं जगत्

அப்போது ஸ்ரீதண்டநாதையின் புறப்பாட்டு பறைமுரசின் ஒலி, அடங்காத கடலின் கர்ஜனைபோல் எழுந்து, உலகமெங்கும் செவிடாக்கியது போலாயிற்று।

Verse 32

वज्रबाणैः कठोरैश्चभिन्दन्त्यः ककुभो दश / अन्युद्धतभुजाश्मानः शक्तयः काश्चिदुच्छ्रिताः

கடினமான வஜ்ர அம்புகளால் அவர்கள் பத்து திசைகளையும் கிழித்தனர்; மேலும் சில உயர்த்தப்பட்ட சக்திகள், உன்மத்தமான புயங்களின் பாறைத்துண்டுகள் போல எழுந்தன।

Verse 33

काश्चिच्छ्रीदण्डनाथायाः सेनानासीरसङ्गताः / खड्गं फलकमादाय पुप्लुवुश्चण्डसक्तयः

ஸ்ரீதண்டநாதையின் சேனையில் சில கொடுஞ்சக்தியுடைய வீரர்கள், வாளும் கேடயமும் எடுத்துக் கொண்டு துள்ளித் துள்ளி முன்னே பாய்ந்தனர்।

Verse 34

अत्यन्तसैन्यसम्बाधं वेत्रसंताडनैः शतैः / निवारयन्त्यो वेत्रिण्यो व्युच्छलन्ति स्मशक्तयः

மிக அடர்ந்த படைநெருக்கத்தை, வேத்ரம் (கோல்) ஏந்தியவர்கள் நூற்றுக்கணக்கான கோல் அடிகளால் தடுத்து நிறுத்தினர்; சக்திகள் துள்ளித் துள்ளி முன்னேறின.

Verse 35

अथ तुङ्गध्वजश्रेणीर्महिषाङ्का मृगाङ्किकाम् / सिहाङ्काश्चैव बिभ्राणाः शक्तयो व्यचलन्पुरा

பின்னர் உயர்ந்த கொடிகளின் வரிசைகள் நகர்ந்தன; எருமைச் சின்னம், மான் சின்னம், சிங்கச் சின்னம் தாங்கிய சக்திகள் நகருக்குள் முன்னேறின.

Verse 36

ततः श्रीदण्डनाथायाः श्वेतच्छत्रं सहस्रशः / स्फुरत्कराः प्रचलिताः शक्तयः काश्चिदाददुः

அப்போது ஸ்ரீ தண்டநாதைக்காக ஆயிரமாயிரம் வெண்குடைகள் எழுந்தன; மின்னும் கைகளுடன் அசையும் சில சக்திகள் அவற்றைத் தாங்கின.