Adhyaya 13

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ललिताप्रादुर्भावो नाम द्वादशो ऽध्यायः देवा ऊचुः जय देवि जगन्मातर्जय देवि परात्परे / जय कल्याणनिलये जय कामकलात्मिके

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில், லலிதோபாக்யானத்தில் ‘லலிதா பிராதுர்பாவம்’ எனும் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம். தேவர்கள் கூறினர்— ஜெயம், தேவியே ஜகன்மாதா; ஜெயம், பராத்பர தேவியே. ஜெயம், கல்யாண நிலையமே; ஜெயம், காமகலா-ஸ்வரூபிணியே.

Verse 2

जयकारि च वामाक्षि जय कामाक्षि सुन्दरि / जयाखिलसुराराध्ये जय कामेशि मानदे

ஜெயம், ஜயகரிணி வாமாக்ஷியே; ஜெயம், காமாக்ஷி சுந்தரியே. ஜெயம், எல்லாத் தேவராலும் ஆராதிக்கப்படுபவளே; ஜெயம், காமேஷி—மரியாதை அருள்பவளே.

Verse 3

जय ब्रह्ममये देवि ब्रह्मात्मकरसात्मिके / जय नारायणि परे नन्दिताशेषविष्टपे

ஜெயம், பிரஹ்மமயி தேவியே; பிரஹ்ம-ஸ்வரூப ரஸ-ஸ்வரூபிணியே. ஜெயம், பரா நாராயணியே; உம்மால் எல்லா உலகங்களும் மகிழ்கின்றன.

Verse 4

जय श्रीकण्ठदयिते जय श्रीललितेंबिके / जय श्रीविजये देवि विजय श्रीसमृद्धिदे

ஜெயம், ஸ்ரீகண்டனின் பிரியமான தேவியே; ஜெயம், ஸ்ரீலலிதா அம்பிகையே. ஜெயம், ஸ்ரீவிஜயா தேவியே; வெற்றி, ஸ்ரீ மற்றும் செல்வச் செழிப்பை அருள்பவளே.

Verse 5

जातस्य जायमानस्य इष्टापूर्तस्य हेतवे / नमस्तस्यै त्रिजगतां पालयित्र्यै परात्परे

பிறந்தவர்களுக்கும் பிறக்கின்றவர்களுக்கும் இஷ்ட‑பூர்த்தியின் காரணமாய், மூவுலகையும் காக்கும் பராத்பரா தேவிக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 6

कलामुहूर्तकाष्ठाहर् मासर्तुशरदात्मने / नमः सहस्रशीर्षायै सहस्रमुखलोचने

கலை, முகூர்த்தம், காஷ்டா, நாள், மாதம், ருது, சரத்—இவற்றின் ஆத்மாவாய் இருப்பவளே; ஆயிரத் தலை, ஆயிர முக‑ஆயிர கண்கள் கொண்ட தேவிக்கு நமः.

Verse 7

नमः सहस्रहस्ताब्जपादपङ्कजशोभिते / अणोरणुतरे देवि महतो ऽपि महीयसि

ஆயிரக் கர‑தாமரைகளும் பாத‑தாமரைகளும் கொண்டு விளங்குபவளே! அணுவினும் அணுத்தர, மகத்தினும் மகிமைமிகு தேவியே, நமः.

Verse 8

परात्परतरे मातस्तेजस्तेजीयसामपि / अतलं तु भवेत्पादौ वितलं जानुनी तव

அம்மையே! நீ பராத்பரத்தர; ஒளிமிக்கவர்களின் ஒளியையும் மீறும் தேஜஸ்வினி. உன் பாதங்கள் அதலம்; உன் முழங்கால்கள் விதலம் என உரைக்கப்படுகின்றன.

Verse 9

रसातलं कटीदेशः कुक्षिस्ते धरणी भवेत् / हृदयं तु भुवर्लोकः स्वस्ते मुखमुदाहृतम्

உன் இடுப்புப் பகுதி ரசாதலம்; உன் வயிறு தரணி; உன் இதயம் புவர்லோகம்; உன் முகம் ஸ்வர்லோகம் எனப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 10

दृशश्चन्द्रार्कदहना दिशस्ते बाहवोंबिके / मरुतस्तु तवोच्छ्वासा वाचस्ते श्रुतयो ऽखिलाः

அம்பிகையே! சந்திரன், சூரியன், அக்னி உன் பார்வைகள்; திசைகள் உன் புயங்கள். காற்றுகள் உன் மூச்சு; அனைத்துச் ச்ருதிகளும் உன் வாக்கு.

Verse 11

क्रीडा ते लोकरचना सखा ते चिन्मयः शिवः / आहारस्ते सदानन्दो वासस्ते हृदये सताम्

உன் விளையாட்டே உலகப் படைப்பு; உன் தோழன் சின்மய சிவன். உன் உணவு நிரந்தர ஆனந்தம்; சத்புருஷர்களின் இதயமே உன் வாசஸ்தலம்.

Verse 12

दृश्यादृश्य स्वरूपाणि रूपाणि भुवनानि ते / शिरोरुहा घनास्ते तु तारकाः कुसुमानि ते

காணத்தக்கவும் காணாதவும் ஆகிய எல்லா உலகங்களும் உன் ரூபங்கள்; மேகங்கள் உன் கூந்தல், நட்சத்திரங்கள் உன் மலர்கள்.

Verse 13

धर्माद्या बाहवस्ते स्युरधर्माद्यायुधानि ते / यमाश्च नियमाश्चैव करपादरुहास्तथा

தர்மம் முதலியவை உன் புயங்கள்; அதர்மம் முதலியவை உன் ஆயுதங்கள். யமம், நியமம் ஆகியனவும் உன் கை-கால் முளைகள்போல் உபாங்கங்கள்.

Verse 14

स्तनौ स्वाहास्वधाकरौ लोकोज्जीवनकारकौ / प्राणायामस्तु ते नासा रसना ते सरस्वती

ஸ்வாஹா-ஸ்வதா வழங்கும் உன் மார்புகள் உலகை உயிர்ப்பிக்கின்றன. பிராணாயாமம் உன் மூக்கு; சரஸ்வதி உன் நாவு.

Verse 15

प्रत्याहारस्त्विद्रिंयाणि ध्यानं ते धीस्तु सत्तमा / मनस्ते धारणाशक्तिर्हृदयं ते समाधिकः

தேவி, இந்திரியங்களை அடக்குதல் உன் பிரத்யாஹாரம்; தியானம் உன் உயர்ந்த புத்தி. மனம் உன் தாரணை-சக்தி; இதயம் உன் சமாதி-ஸ்வரூபம்.

Verse 16

महीरुहास्तेङ्गरुहाः प्रभातं वसनं तव / भूतं भव्यं भविष्यच्च नित्यं च तव विग्रहः

தேவி, மலைகளின் மரங்கள் உன் அங்கரோமங்கள்; விடியல் உன் ஆடை. கடந்தம், நிகழ்காலம், வருங்காலம் மற்றும் நித்தியம்—இவை அனைத்தும் உன் திருமேனி.

Verse 17

यज्ञरूपा जगद्धात्री विश्वरूपा च पावनी / आदौ या तु दयाभूता ससर्ज निखिलाः प्रजाः

நீ யஜ்ஞ-ஸ்வரூபிணி, உலகத்தைத் தாங்கும் தாயி, விஸ்வரூபிணி, பாவனியாக இருக்கிறாய். ஆதியில் கருணை வடிவாய் நீ எல்லாப் பிரஜைகளையும் படைத்தாய்.

Verse 18

हृदयस्थापि लोकानामदृश्या मोहनात्मिका

நீ உலகோரின் இதயத்தில் இருந்தும் கண்ணுக்குப் புலப்படாதவள்; மோக-ஸ்வரூபிணி.

Verse 19

नामरूपविभागं च या करोति स्वलीलया / तान्यधिष्ठाय तिष्ठन्ती तेष्वसक्तार्थकामदा / नमस्तस्यै महादेव्यै सर्वशक्त्यै नमोनमः

தன் லீலையால் நாம-ரூபப் பிரிவைச் செய்பவள்; அவற்றை ஆதாரமாகக் கொண்டு நிலைத்திருந்தும் அவற்றில் பற்றில்லாதவள்; அர்த்தமும் காமமும் அருள்பவள். அந்த மகாதேவி, சர்வசக்திக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.

Verse 20

यदाज्ञया प्रवर्तन्ते वह्निसूर्यैदुमारुताः / पृथिव्यादीनि भूतानि तस्यै देव्यै नमोनमः

அவளுடைய ஆணையால் அக்னி, சூரியன், சந்திரன், காற்று இயங்குகின்றன; பூமி முதலான எல்லாப் பூதங்களும் செயல்படுகின்றன—அந்த தேவிக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்।

Verse 21

या ससर्जादिधातारं सर्गादावादिभूरिदम् / दधार स्वयमेवैका तस्यै देव्यै नमोनमः

படைப்பின் தொடக்கத்தில் ஆதிதாதா (பிரம்மா)வைப் படைத்து, இந்த ஆதிமூல உலகை வெளிப்படுத்தியவள்; ஒருத்தியே தானே அனைத்தையும் தாங்குகிறவள்—அந்த தேவிக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்।

Verse 22

यथा धृता तु धरिणी ययाकाशममेयया / यस्यामुदेति सविता तस्यै देव्यै नमोनमः

அளவிட முடியாத அவள் சக்தியால் ஆகாயம் தாங்கப்படுவது போலவே பூமியும் தாங்கப்படுகிறது; அவளிலேயே சவிதா (சூரியன்) உதயமாகிறான்—அந்த தேவிக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்।

Verse 23

यत्रोदेति जगत्कृत्स्नं यत्र तिष्ठति निर्भरम् / यत्रान्तमेति काले तु तस्यै देव्यै नमोनमः

அவளிலேயே முழு உலகமும் தோன்றுகிறது; அவளையே சார்ந்து நிலைக்கிறது; காலம் வந்தபோது அவளிலேயே முடிவடைந்து லயமாகிறது—அந்த தேவிக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்।

Verse 24

नमोनमस्ते रजसे भवायै नमोनमः सात्त्विकसंस्थितायै / नमोनमस्ते तमसे हरायै नमोनमो निर्गुणतः शिवायै

ரஜோகுண வடிவான பவானிக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; சத்த்வத்தில் நிலைபெற்ற தேவிக்கு வணக்கம். தமோகுண வடிவான ஹராப்ரியைக்கு வணக்கம்; நிர்குணமாகிய சிவஸ்வரூபிணிக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்।

Verse 25

नमोनमस्ते जगदेकमात्रे नमोनमस्ते जगदेकपित्रे / नमोनमस्ते ऽखिलरूपतन्त्रे नमोनमस्ते ऽखिलयन्त्ररूपे

உலகின் ஒரே தாயே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; உலகின் ஒரே தந்தையே, உமக்கு வணக்கம். எல்லா ரூபங்களின் தந்திரஸ்வரூபியே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லா யந்திரங்களின் ரூபமாக இருப்பவளே, உமக்கு வணக்கம்.

Verse 26

नमोनमो लोकगुरुप्रधाने नमोनमस्ते ऽखिलवाग्विभूत्यै / नमो ऽस्तु लक्ष्म्यै जगदेकतुष्ट्यै नमोनमः शांभवि सर्वशक्त्यै

உலககுருவாக முதன்மையாய் இருப்பவளே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; எல்லா வாக்கின் மகிமையாய் இருப்பவளே, உமக்கு வணக்கம். உலகின் ஒரே திருப்தி-ஸ்வரூபியான லக்ஷ்மிக்கு வணக்கம்; சாம்பவியே, அனைத்துச் சக்தியே, உமக்கு வணக்கம்.

Verse 27

अनादिमध्यान्तमपाञ्चभौतिकं ह्यवाङ्मनोगम्यमतर्क्यवैभवम् / अरूपमद्वन्द्वमदृष्टगोचरं प्रभावमग्र्यं कथमंब वर्णये

அம்பே! ஆதியும் நடுவும் முடிவும் அற்றது; பஞ்சபூதங்களைத் தாண்டியது; வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாதது, தர்க்கத்தால் அறிய இயலாத மகிமையுடையது—ரூபமற்றது, இருமையற்றது, கண்களுக்கு அப்பாற்பட்ட அந்த உன்னதப் பிரபாவத்தை நான் எவ்வாறு வர்ணிப்பேன்?

Verse 28

प्रसीद विश्वेश्वरि विश्ववन्दिते प्रसीद विद्येश्वरि वेदरूपिणि / प्रसीद मायामयि मन्त्राविग्रहे प्रसीद सर्वेश्वरि सर्वरूपिणि

விச்வேஸ்வரியே, உலகம் வணங்கும் தேவியே, அருள்புரிவாயாக; வித்யேஸ்வரியே, வேதரூபிணியே, அருள்புரிவாயாக. மாயாமயியே, மந்திர-விக்ரஹமாக இருப்பவளே, அருள்புரிவாயாக; சர்வேஸ்வரியே, அனைத்துரூபிணியே, அருள்புரிவாயாக.

Verse 29

इति स्तत्वा महादेवीं देवाः सर्वे सवासवाः / भूयोभूयो नमस्कृत्य शरणं जगमुरञ्जसा

இவ்வாறு மகாதேவியை ஸ்துதித்த பின், இந்திரனுடன் கூடிய எல்லா தேவர்களும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, எளிய உள்ளத்துடன் அவளது சரணத்தை அடைந்தனர்.

Verse 30

ततः प्रसन्ना सा देवी प्रणतं वीक्ष्य वासवम् / वरेण च्छन्दयामास वरदाखिलदेहिनाम्

அப்போது அந்த தேவி மகிழ்ந்து, வணங்கி நிற்கும் வாசவனை (இந்திரனை) நோக்கி, எல்லா உயிர்களுக்கும் வரம் அளிப்பவளான தேவி அவனை வரம் தேர்ந்தெடுக்கச் செய்தாள்।

Verse 31

इन्द्र उवाच यदि तुष्टासि कर्याणि वरं दैत्येन्द्र पीडितः / दुर्धरं जीवितं देहि त्वां गताः शरणार्थिनः

இந்திரன் கூறினான்—அருள்மிகு கல்யாணியே! நீ திருப்தியடைந்திருந்தால், தைத்யராஜனால் துன்புறும் நாங்கள் சரணடைந்தோம்; காக்க இயலாதபடி கடினமான இந்த உயிர்வாழ்வை (உயிர்காப்பை) அருள்வாயாக।

Verse 32

श्रीदेव्युवाच अहमेव विनिर्जित्य भण्डं दैत्यकुलोद्भवम् / अचिरात्तव दास्यामि त्रैलोक्यं सचराचरम्

ஸ்ரீதேவி கூறினாள்—தைத்யகுலத்தில் பிறந்த பண்டன் என்னும் அசுரனை நான் தானே வென்று, விரைவில் உனக்கு அசரசரங்களுடன் கூடிய மூவுலகையும் அளிப்பேன்।

Verse 33

निर्भया मुदिताः सन्तु सर्वे देवगणास्तथा / ये स्तोष्यन्ति च मां भक्त्या स्तवेनानेन मानवाः

எல்லா தேவகணங்களும் அச்சமின்றி மகிழ்ந்து இருப்பார்களாக; மேலும் இந்த ஸ்தவத்தால் பக்தியுடன் என்னைத் துதிப்போர் மனிதரும் அப்படியே இருப்பார்களாக।

Verse 34

भाजनं ते भविष्यन्ति धर्मश्रीयशसां सदा / विद्याविनयसंपन्ना नीरोगा दीर्घजीविनः

அவர்கள் எப்போதும் தர்மம், செல்வம் (ஸ்ரீ) மற்றும் புகழ் ஆகியவற்றின் பாத்திரமாவார்கள்; கல்வி-பண்பு நிறைந்தவர்களாய், நோயற்றவர்களாய், நீண்ட ஆயுளுடையவர்களாய் இருப்பார்கள்।

Verse 35

पुत्रमित्रकल त्राढ्या भवन्तु मदनुग्रहात् / इति लब्धवरा देवा देवेन्द्रो ऽपि महाबलः

என் அருளால் நீங்கள் புத்திரர், நண்பர், துணைவியுடன் செழிப்புற்றிருங்கள்—என்று வரம் பெற்ற தேவர்கள்; மகாபலன் தேவேந்திரனும் மகிழ்ந்தான்।

Verse 36

आमोदं परमं जग्मुस्तां विलोक्य मुहुर्मुहुः

அவளை மீண்டும் மீண்டும் நோக்கி அவர்கள் பேரானந்தத்தை அடைந்தனர்।