Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्
imaṃ vṛttāntamākarṇya bhavānīpatikhyayaḥ / nāradaṃ preṣayitvāśu taduktaṃ satataṃ smaran
இந்த நிகழ்வை கேட்ட பவானீபதி (சிவன்) உடனே நாரதரை அனுப்பி, அவர் கூறிய சொற்களை எப்போதும் நினைத்தார்।