Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे प्रियव्रतवंशानुकीर्त्तनं नाम चतुदशो ऽध्यायः सूत उवाच एवं प्रजासन्निवेशं श्रुत्वा वै शांशपायनिः / पप्रच्छ नियतं सूतं पृथिव्युद धिविस्तरम्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில், வாயு உரைத்த பூர்வபாகத்தின் இரண்டாம் அனுஷங்கபாதத்தில் ‘பிரியவ்ரத வம்சானுகீர்த்தனம்’ எனும் பதினான்காம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு பிரஜைகளின் அமைப்பைக் கேட்ட ஷாம்ஷபாயனி, சூதரிடம் பூமி மற்றும் கடல்களின் விரிவை நியமமாகக் கேட்டார்.

Verse 2

कति द्वीपा समुद्रा वा पवता वा कति स्मृताः / कियन्ति चैव वर्षाणि तेषु नद्यश्च काः स्मृताः

த்வீபங்கள் எத்தனை, சமுத்திரங்கள் எத்தனை, மலைகள் எத்தனை என்று ஸ்மிருதிகளில் கூறப்பட்டுள்ளது? மேலும் அவற்றில் வர்ஷங்கள் எத்தனை, அவற்றில் எந்தெந்த நதிகள் சொல்லப்பட்டுள்ளன?

Verse 3

महा भूतप्रमाणं च लोकालोकं तथैव च / पर्यायं परिमाणं च गतिं चन्द्रार्कयोस्तथा / एतत्प्रबूहि नः सर्वं विस्तरेण यथार्थतः

மகாபூதங்களின் அளவு, லோகாலோகத்தின் இயல்பு, அதன் வரிசை மற்றும் பரிமாணம், மேலும் சந்திரன்-சூரியனின் இயக்கம்—இவற்றையெல்லாம் எங்களுக்கு உண்மையாய் விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.

Verse 4

सूत उवाच हन्त वो ऽहं प्रवक्ष्यामि पृथिव्यायामविस्तरम्

சூதர் கூறினார்—கேளுங்கள், நான் உங்களுக்கு பூமியின் விரிவை விளக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

Verse 5

संख्यां चैव समुद्राणां द्वीपानां चैव विस्तरम् / द्वीपभेदसहस्राणि सप्तस्वन्तर्गतानि च

சமுத்திரங்களின் எண்ணிக்கையும், தீவுகளின் விரிவும், மேலும் அந்த ஏழினுள் அடங்கிய தீவு வேறுபாடுகளின் ஆயிரங்களும்।

Verse 6

न शक्यन्ते क्रमेणेह वक्तुं यैः सततं जगत् / सप्त द्वीपान्प्रवक्ष्यामि चन्द्रादित्यग्रहैः सह

எதனால் இந்த உலகம் இடையறாது இயங்குகிறதோ, அவற்றை இங்கே வரிசையாகச் சொல்ல இயலாது; சந்திரன், சூரியன், கிரகங்களுடன் கூடிய ஏழு தீவுகளை நான் உரைப்பேன்।

Verse 7

तेषां मनुष्या स्तर्क्केण प्रमाणानि प्रचक्षते / अचिन्त्याः खलु ये भावा न तांस्तर्केण साधयेत्

அவற்றைப் பற்றி மனிதர்கள் தர்க்கத்தால் அளவுகோல்களைச் சொல்கிறார்கள்; ஆனால் உண்மையில் சிந்திக்க இயலாத பொருள்களை தர்க்கத்தால் நிரூபிக்கக் கூடாது।

Verse 8

प्रकृतिभ्यः परं यच्च तदचिन्त्यं प्रचक्षते / नववर्षं प्रवक्ष्यामि जंबूद्वीपं यथातथम्

பிரகிருதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டதை ‘அசிந்த்யம்’ எனக் கூறுவர்; இப்போது ஜம்பூத்வீபத்தின் ஒன்பது வர்ஷங்களை யதார்த்தமாக உரைப்பேன்।

Verse 9

विस्तरान्मण्डलाच्चैव योजनैस्तन्निबोधत / शतमेकं सहस्राणां योजनाग्रात्समन्ततः

அதன் விரிவையும் வட்டப்பரப்பையும் யோஜனைகளால் அறிந்துகொள்; எல்லாத் திசைகளிலும் அது ஆயிரங்களில் நூறு யோஜன அளவு பரவியுள்ளது।

Verse 10

नानाजनपदाकीर्णः पुरैश्च विविधैश्शुभैः / सिद्धचारणसंकीणः पर्वतैरुपशोभितः

அது பல ஜனபதங்களால் நிரம்பி, பலவகை நல்வழி நகரங்களால் செழித்து, சித்தர் மற்றும் சாரணர் கூட்டத்தால் நிறைந்து, மலைகளால் அழகுபெற்றது।

Verse 11

सर्वधातुनिबद्धैश्च शिलाजाल समुद्भवैः / पर्वतप्रभवाभिश्च नदीभिः सर्वतस्ततः

அங்கே எல்லா தாதுக்களாலும் செறிந்த, பாறை வலையிலிருந்து தோன்றிய, மலைகளிலிருந்து பிறந்த நதிகள் எங்கும் சுற்றிலும் ஓடின.

Verse 12

जंबूद्वीपः पृथुः श्रीमान् सर्वतः पृथुमण्डलः / नवभिश्चावृतः सर्वो भुवनैर्भूतभावनैः

ஜம்பூத்வீபம் பெரிதும் செல்வமிக்கதுமாய், அதன் வட்டம் எல்லாத் திசைகளிலும் விரிந்தது; உயிர்களைப் பேணும் ஒன்பது புவனங்களால் அது முழுவதும் சூழப்பட்டது।

Verse 13

लवणेन समुद्रेण सर्वतः परिवारितः / जंबूद्वीपस्य विस्तारात् समेन तु समन्ततः

அது எல்லாத் திசைகளிலும் உப்புக் கடலால் சூழப்பட்டது; அந்தக் கடலும் ஜம்பூத்வீபத்தின் பரப்பளவுக்கு இணையாகச் சுற்றிலும் சமமாக விரிந்தது।

Verse 14

प्रागायताः सूपर्वाणः षडिमे वर्षपर्वताः / अवगाढा ह्युभयतः मसुद्रौ पूर्वपश्चिमौ

இந்த ஆறு வர்ஷப் பர்வதங்கள் கிழக்குத் திசை நோக்கி நீண்டவையாகவும், நன்கு இணைந்த மலைமுடிச்சுகளுடனும் இருந்தன; மேலும் அவை இருபுறமும்—கிழக்கு, மேற்கு கடல்களில்—ஆழமாகப் பதிந்திருந்தன.

Verse 15

हिमप्रायश्च हिमवान् हेमकूटश्च हेमवान् / सर्वर्त्तुषु सुखश्चापि निषधः पर्वतो महान्

பனியால் நிறைந்த ஹிமவான், பொன்னுச்சிகர ஹேமகூடம் மற்றும் ஹேமவான்; எல்லா பருவங்களிலும் இன்பமளிக்கும் மகாநிஷத மலை.

Verse 16

चतुर्वर्णश्च सौवर्णो मेरुश्चारुतमः स्मृतः / द्वात्रिंशच्च सहस्राणि विस्तीर्णः स च मूर्द्धनि

நான்கு நிறங்களால் விளங்கும், பொன்னால் ஆன, மிக அழகிய மேரு எனப் புகழப்படுகிறான்; அவன் உச்சியில் முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனை பரப்பளவு உள்ளது.

Verse 17

वृत्ताकृतिप्रमाणश्च चतुरस्रः समुच्छ्रितः / नानावर्णास्तु पार्श्वेषु प्रजापतिगुणान्वितः

அது வட்ட வடிவ அளவுடையதாய், சதுர வடிவில் உயர்ந்து நிற்கிறது; அதன் பக்கங்களில் பல நிறங்கள், மேலும் பிரஜாபதி குணங்களால் நிறைந்தது.

Verse 18

नाभिबन्धनसंभूतो ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः / पूर्वतर्ः श्वेतवर्णश्च ब्राह्मणस्तस्य तेन तत्

அவ்யக்த பிறப்புடைய பிரம்மாவின் நாபிபந்தனத்திலிருந்து தோன்றியது; கிழக்கில் அது வெண்நிறப் பிராமணமாக உள்ளது—அதனால் அவ்வாறு கூறப்பட்டது.

Verse 19

पार्श्वमुत्तरतस्तस्य रक्तवर्मः स्वभावतः / तेनास्य क्षत्त्रभावस्तु मेरोर्नानार्थकारणात्

அதன் வடப் பக்கத்தில் இயல்பாகவே செந்நிற ஆடை/கவசம் உள்ளது; பல காரணங்களால் அதனால் மேருவுக்கு க்ஷத்திரியப் பண்பு கூறப்படுகிறது.

Verse 20

पीतश्च दक्षिणेनासौ तेन वैश्यत्वमिष्यते / भृङ्गपत्रनिभश्चापि पश्चिमेन समाचितः

தெற்கில் பீத நிறமாய் இருப்பதால் அவனுக்கு வைசியத் தன்மை கூறப்படுகிறது; மேற்கில் அமைந்தவன் வண்டு-இலை போன்ற நிறமுடையவன் எனச் சொல்லப்படுகிறான்.

Verse 21

तेनास्य शूद्रभावः स्यादिति वर्णाः प्रकीर्त्तिताः / वृत्तः स्वभावतः प्रोक्तो वर्णतः परिमाणतः

அதனால் அவனுக்கு சூத்ரப் பாவம் உண்டாகும் என்று—இவ்வாறு வர்ணங்கள் கூறப்பட்டன. அவன் வடிவு இயல்பினால் சொல்லப்பட்டது; நிறத்தினால் அளவு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

Verse 22

नीलश्च वैदुर्यमयः श्वेतः घुक्लो हिरण्मयः / मयुरबर्हवर्णस्तु शातकैंभश्च शृङ्गवान्

ஒன்று நீலமாக வைதூரிய மணிபோல்; ஒன்று வெண்மையாக ஒளிர்ந்து பொன்னினைப் போல்; ஒன்று மயில் இறகின் நிறம் போல்; மற்றொன்று சாத்தகும்பம் போன்ற பொன்னிறம் கொண்டு கொம்புடையது.

Verse 23

एते पर्वतराजानः सिद्धचारणसेविताः / तेषामन्तरविष्कंभो नवसाहस्र उच्यते

இவை மலைராஜர்கள்; சித்தரும் சாரணரும் சேவிப்பவர்கள். இவற்றின் இடைப்பட்ட அகலம் ஒன்பதாயிரம் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 24

मध्ये त्विलावृतं नाम महामेरोः समन्तमः / नवैवं तु सहस्राणि विस्तीर्णं सर्वतस्तु तत्

நடுவில் ‘இலாவிருதம்’ எனப்படும் பகுதி, மகாமேருவைச் சுற்றி எல்லாப் புறமும் உள்ளது. அது அனைத்துத் திசைகளிலும் ஒன்பதாயிரம் அளவு விரிந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 25

मध्ये तस्य महामेरुर्विधूम इव पावकः / वेद्यर्द्धं दक्षिणं मेरोरुत्तरार्द्धं तथोत्तरम्

அதன் நடுவில் மகாமேரு புகையற்ற அக்கினிபோல் ஒளிர்கிறது. மேருவின் தெற்குப் பாதி வேதிபோல், வடக்குப் பாதியும் அதுபோல வடதிசையில் அமைந்துள்ளது.

Verse 26

वर्षाणि यानि षट् चैव तेषां ये वर्षपर्वताः / द्वे द्वे सहस्रे विस्तीर्णा योजनानां समुच्छ्रयात्

அந்த ஆறு வருஷங்களுக்குரிய வருஷப் பர்வதங்கள், உயரத்தின் அளவின்படி இரண்டிரண்டு ஆயிரம் யோஜனை அகலமுடையவை.

Verse 27

जंबूद्वीपस्य विस्तारात्तेषामायाम उच्यते / योजनानां सहस्राणि शतं द्वावायतौ गिरी

ஜம்பூத்வீபத்தின் விரிவின்படி அவற்றின் நீளம் கூறப்படுகிறது; அந்த மலைகள் நீளத்தில் ஒரு இலட்சத்து இரண்டாயிரம் யோஜனை அளவுடையவை.

Verse 28

नीलश्च निषधश्चैव ताभ्यां हीनास्तु ये परे / श्वेतश्च हेमकूटश्च हिमवाञ्छृङ्गवांस्तथा

நீலமும் நிஷதமும்; அவற்றைவிடத் தாழ்ந்த பிற மலைகள்—ச்வேதம், ஹேமகூடம், மேலும் சிகரங்களுடன் விளங்கும் ஹிமவான்.

Verse 29

नवती द्वे अशीती द्वे सहस्राण्यायतास्तु तेः / तेषां मध्ये जनपदास्तानि वर्णाणि सप्त वै

அவை முறையே தொண்ணூற்று இரண்டு, எண்பத்து இரண்டு ஆயிரம் யோஜனை நீளமுடையவை. அவற்றின் நடுவில் ஜனபதங்கள் உள்ளன; அவை உண்மையில் ஏழு வர்ணங்களாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 30

प्रपातविषमैस्तैस्तु पर्वतैरावृतानि तु / संततानि नदीभेदैरगम्यानि परस्परम्

அந்த நாடுகள் அருவிகளால் கடினமான மலைகளால் சூழப்பட்டு, நதிகளின் பல பிரிவுகளால் இடையறாது பிரிக்கப்பட்டுள்ளன; ஆகவே அவை ஒன்றுக்கொன்று எட்டாதவை.

Verse 31

वसंति तेषु सत्त्वानि नानाजातीनि सर्वशः / इदं हैमवतं वर्षं भारतं नाम विश्रुतम्

அவற்றில் எங்கும் பலவகை இனங்களுடைய உயிர்கள் வாழ்கின்றன. இது ஹிமவத் தொடர்புடைய வர்ஷம்; ‘பாரதம்’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 32

हेमकूटं परं ह्यस्मा न्नान्ना किंषुरुपं स्मृतम् / नैषधं हेमकूटात्तु हरिवर्षं तदुच्यते

இதற்கு அப்பால் ‘ஹேமகூடம்’ உள்ளது; அது ‘கிம்‌ஷுரூபம்’ என்றும் கூறப்படுகிறது. ஹேமகூடத்திற்குப் பின் ‘நைஷதம்’; அதுவே ‘ஹரிவர்ஷம்’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 33

हरिवर्षात्परं चापि मेरोश्व तदिलावृतम् / इलावृतात्पिरं नीलं सम्यकं नाम विश्रुतम्

ஹரிவர்ஷத்திற்குப் பின், மேருவின் அருகில் ‘இலாவ்ருதம்’ உள்ளது. இலாவ்ருதத்திற்குப் பின் ‘நீலம்’ உள்ளது; அது ‘சம்யக்’ எனப் பெயர்பெற்றது.

Verse 34

रम्यकात्परतर्ः श्वेतं विश्रुतं तद्धिरण्मयम् / हिरण्मयात्परं चैव शृङ्गवत्तः कुरु स्मृतम्

ரம்யகத்திற்குப் பின் ‘ஸ்வேதம்’ உள்ளது; அது ‘ஹிரண்மயம்’ எனப் புகழ்பெற்றது. ஹிரண்மயத்திற்குப் பின் ‘சிருங்கவத்’ சார்ந்த ‘குரு’ எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 35

धनुःसंस्थे तु विज्ञेये द्वे वर्षे दक्षिणोत्तरे / दीर्घाणि तत्र चत्वारि मध्यमं तदिलावृतम्

தனு நிலையிலே தெற்கும் வடக்கும் இரு வர்ஷங்கள் அறியத்தக்கவை; அங்கே நான்கு நீண்ட பகுதிகள் உள்ளன, நடுவில் அதுவே இலாவிருதம் உள்ளது.

Verse 36

अर्वाक् च निषधस्याथ वेद्यर्द्धं दक्षिणं स्मृतम् / परं नीलवतो यच्च वेद्यर्द्धं तु तदुत्तरम्

நிஷத மலையின் இப்புறம் உள்ள பகுதி வேதியின் தெற்கரையாகக் கூறப்படுகிறது; நீலவதத்தின் அப்புறம் உள்ள பகுதி வேதியின் வடக்கரையாகச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 37

वेद्यर्द्धे दक्षिणे त्रीणि त्रीणि वर्षाणि चोत्तरे / तयोर्मध्ये तु विज्ञेयो मेरुर्मध्य इलावृतम्

வேதியின் தெற்கரையில் மூன்று வர்ஷங்கள், வடக்கரையிலும் மூன்று வர்ஷங்கள் உள்ளன; அவற்றின் நடுவே மேரு அறியத்தக்கது, அதுவே இலாவிருதத்தின் நடுப்பகுதி.

Verse 38

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेम तु / उदगायेतो महाशैलो माल्यवान्नाम नामतः

நீல மலையின் தெற்கிலும் நிஷதத்தின் வடக்கிலும், வடதிசை நோக்கி விரிந்த ‘மால்யவான்’ என்னும் மகாசைலம் உள்ளது.

Verse 39

योजनानां सहस्रं तु आनील निषधायतः / आयामतश्चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि प्रकीर्तितः

நீலத்திலிருந்து நிஷதம் வரை இதன் அகலம் ஆயிரம் யோஜனைகள்; இதன் நீளம் முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனைகள் எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 40

तस्य प्रतीच्यां विज्ञेयः पर्वतो गन्धमादनः / आयामतो ऽथ विस्तारान्माल्यवा नितिविश्रुतः

அதன் மேற்குத் திசையில் கந்தமாதன மலை அறியத்தக்கது; மேலும் நீளமும் அகலமும் காரணமாக ‘மால்யவான்’ என மிகப் புகழ்பெற்றது.

Verse 41

परिमण्डलयोर्मेरुर्मध्ये कनकपर्वतः / चतुर्वणः स सौवर्णः चतुरस्रः समुच्छ्रितः

பரிமண்டலங்களுக்கிடையில் மேருவின் நடுவில் கனகமலை உள்ளது; அது நான்கு நிறங்களுடன், பொன்னால் ஆனது, சதுர வடிவம் கொண்டு உயர்ந்து நிற்கிறது.

Verse 42

सुमेरुः शुशुभेशुभ्रो राजव त्समधिष्ठितः / तरुणादित्यवर्णाभो विधूम इव पावकः

சுமேரு வெண்மையான ஒளியால் அரசன் அரியணையில் அமர்ந்ததுபோல் விளங்கியது; இளஞ்சூரிய நிறமுடன், புகையற்ற தீ போல பிரகாசித்தது.

Verse 43

योजनानां सहस्राणि चतुरशीतरुच्छ्रितः / प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्विस्तृतः षोडशैव तु

அதன் உயரம் எண்பத்துநான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள்; கீழே பதினாறு (ஆயிரம் யோஜனைகள்) அளவு உள்ளே பதிந்துள்ளது, அகலமும் பதினாறே (ஆயிரம் யோஜனைகள்).

Verse 44

शरावसंस्थितत्वात्तु द्वात्रिंशन्मूर्ध्निविस्तृतः / विस्तारात्रिगुणस्तस्य परिणाहः समन्ततः

சராவு (கிண்ணம்) போன்ற அமைப்பினால் அதன் உச்சியில் அகலம் முப்பத்திரண்டு (ஆயிரம் யோஜனைகள்); மேலும் எல்லாத் திசைகளிலும் அதன் சுற்றளவு அந்த அகலத்தின் மும்மடங்கு.

Verse 45

मण्डलेन प्रमाणेन त्र्यस्रे मानं तदिष्यते / चत्वारिंशत्सहस्राणि योजनानां समन्ततः

மண்டல அளவின்படி திர்யஸ்ரத்தின் அளவு கூறப்படுகிறது; எல்லாத் திசைகளிலும் நாற்பதாயிரம் யோஜனங்கள் பரவியுள்ளது.

Verse 46

अष्टाभिरधिकानि स्युस्त्र्यस्रे मानं प्रकीर्त्तितम् / चतुरस्रेण मानेन परिणाहः समन्ततः

திர்யஸ்ரத்தின் அளவு எட்டால் அதிகம் எனப் புகழப்படுகிறது; சதுரஸ்ர அளவினால் எல்லாத் திசைகளிலும் பரிணாஹம் (சுற்றளவு) கூறப்படுகிறது.

Verse 47

चतुः षष्टिसहस्राणि योजनानां विधीयते / स पर्वतो महादिव्यो दिव्यौषधिसमन्वितः

அதன் அளவு அறுபத்துநான்காயிரம் யோஜனங்கள் என நிர்ணயிக்கப்படுகிறது; அந்த மலை மகாதிவ்யமானது, தெய்வீக மூலிகைகளால் நிறைந்தது.

Verse 48

भुवनैरावृतः सर्वो जातरूपमयैः शुभैः / तत्र देवगणाः सर्वे गन्धर्वोरगराक्षसाः

அது எங்கும் நன்மை தரும் பொன்னாலான உலகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது; அங்கே தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள் அனைவரும் உள்ளனர்.

Verse 49

शैलराजे प्रदृश्यन्ते शुभाश्चाप्सरसां गणाः / स तु मेरुः परिवृतो भुवनैर्भूतभावनैः

மலைராஜனில் நல்வழங்கும் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்கள் காணப்படுகின்றன; அந்த மேரு, உயிர்களைப் பேணும் உலகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 50

चत्वारो यस्य देशा वै चतुःपार्श्वेष्वधिष्ठिताः / भद्राश्वा भरताश्वैव केतुमालाश्च पश्चिमाः

யாருடைய நான்கு புறங்களிலும் நான்கு தேசங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன—பத்ராஷ்வம், பரதாஷ்வம், மேலும் மேற்கில் கேதுமாலம்.

Verse 51

उत्तराः कुरवश्चैव कृतपुण्यप्रतिश्रयाः / गन्धमादनपर्श्वे तु परैषापरगण्डिका

வடக்கில் உத்தர குருக்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் செய்த புண்ணியத்தின் தங்குமிடம். கந்தமாதன மலையின் பக்கத்தில் பரைஷா, அபரகண்டிகா உள்ளன.

Verse 52

सर्वर्त्तुरमणीया च नित्यं प्रमुदिता शिवा / द्वात्रिंशत्तु सहस्राणि योजनैः पूर्वपश्चिमात्

அது எல்லா பருவங்களிலும் அழகியதாக, எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடனும் மங்களகரமாகவும் உள்ளது; கிழக்கிலிருந்து மேற்குவரை அதன் அகலம் முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனைகள்.

Verse 53

आयामतश्चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि प्रमाणतः / तत्र ते शुभकर्माणः केतुमालाः प्रतिष्ठिताः

நீள அளவில் அது முப்பத்திநான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள்; அங்கே நற்கருமம் செய்பவர்கள் கேதுமால மக்கள் நிலைபெற்றுள்ளனர்.

Verse 54

तत्र काला नराः सर्वे महासत्त्वा महाबलाः / स्त्रियश्चोत्पल पत्राभाः सर्वास्ताः प्रियदर्शनाः

அங்கே உள்ள ஆண்கள் அனைவரும் கருநிறத்துடன், மாபெரும் வீரமும் வலிமையும் உடையவர்கள்; பெண்கள் நீலத் தாமரை இலை போன்ற ஒளியுடன், அனைவருக்கும் இனிய தோற்றமுடையவர்கள்.

Verse 55

तत्र दिव्यो महावृक्षः पनसः पड्रसाश्रयः / ईश्वरो ब्रह्मणः पुत्रः कामचारी मनोजवः

அங்கே ஒரு தெய்வீக மகாவிருட்சம்—பலா மரம்—உள்ளது; அது அறுசுவைகளின் ஆதாரம். அங்கே பிரம்மாவின் புதல்வனான ஈச்வரன் இருக்கிறான்; அவன் விருப்பம்போல் உலாவும், மனவேகமுடையவன்.

Verse 56

तस्य पीत्वा फलरसं जीवन्ति च समायुतम् / पार्श्वे माल्यवतश्चापि पूर्वे ऽपूर्वा तु गण्डिका

அதன் கனிச்சாறை அருந்தி அவர்கள் நீண்ட காலம் வாழ்கின்றனர். அதன் அருகில் மால்யவத் உள்ளது; கிழக்கில் அபூர்வமான கண்டுிகா உள்ளது.

Verse 57

आयामादथ विस्ताराद्यथैषापरगण्डिका / भद्राश्वास्तत्र विज्ञेया नित्यं मुदितमानसाः

நீளமும் அகலமும் இவ்வபர-கண்டிகா எவ்வாறோ, அவ்வாறே (மற்ற) கண்டிகாவும் உள்ளது. அங்கே ‘பத்ராஷ்வ’ எனப்படும் மக்கள் அறியப்படுவர்; அவர்கள் மனம் எப்போதும் மகிழ்வானது.

Verse 58

भद्रशालवनं चात्र कालाम्रस्तु महाद्रुमः / तत्र ते पुरुषाः स्वेता महोत्साहा बलान्विताः

இங்கே பத்ரசால வனம் உள்ளது; மேலும் காலாம்ரம் எனும் மகா மரமும் உள்ளது. அங்கே உள்ள ஆண்கள் வெண்வண்ணம் உடையோர், பேருற்சாகம் கொண்டோர், வலிமைமிக்கோர்.

Verse 59

स्त्रियः कुमुदवर्णाभाः सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः / चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्णचन्द्र निभाननाः

பெண்கள் குமுத மலர்போன்ற நிறஒளியுடன் அழகியோர், மனம் கவர்வோர். அவர்கள் நிலவொளி போன்ற பிரகாசம் உடையோர், நிலவண்ணம் உடையோர், பூர்ணசந்திரனை ஒத்த முகம் உடையோர்.

Verse 60

चन्द्रशीतलगात्र्यस्ताः स्त्रिय उत्पलगन्धिकाः / दशवर्षसहस्राणि तेषामायुरनामयम्

அங்கே உள்ள பெண்கள் சந்திரனைப் போலக் குளிர்ந்த உடலுடையவர்கள்; உற்பல மலரின் மணமுடையவர்கள். அவர்களின் ஆயுள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள்; அவர்கள் நோயற்றவர்கள்.

Verse 61

कालाम्रस्य रसं पीत्वा सर्वे च स्थिरयौवनाः / दक्षिणेन तु श्वेतस्य नीलस्यैवोत्तरेण च

கரிய மாமரத்தின் சாறை அருந்தி அனைவரும் நிலையான யௌவனமுடையவர்களாகிறார்கள்—ச்வேத மலைக்குத் தெற்கிலும் நீல மலைக்குத் வடக்கிலும்.

Verse 62

वर्षं रमणकं नाम जायन्ते तत्र मानवाः / रतिप्रधाना विमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः

அங்கே ‘ரமணக’ எனப்படும் வருஷத்தில் மனிதர்கள் பிறக்கின்றனர்—அவர்கள் இன்பத்தில் முன்னிலை உடையவர்கள், தூய்மையுடையவர்கள், முதுமையும் துர்நாற்றமும் அற்றவர்கள்.

Verse 63

शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च प्रियदर्शनाः / तत्रापि सुमहान्वृक्षो न्यग्रोधो रोहितो महान्

அவர்கள் அனைவரும் தூய குலச் சிறப்புடையவர்கள்; காண்பதற்கு இனியவர்கள். அங்கே மிகப் பெரிய மரமும் உள்ளது—மகா ந்யக்ரோதம், ‘ரோஹித’ எனப்படும் மரம்.

Verse 64

तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्त्तयन्ति वै / दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च

அவர்கள் அந்த மரத்தின் கனிச்சாறை அருந்தி வாழ்வை நடத்துகின்றனர்—பத்தாயிரம் ஆண்டுகளும், மேலும் பத்து மற்றும் ஐநூறு (அதாவது ஆயிரத்து ஐந்நூறு) ஆண்டுகளும்.

Verse 65

जीवन्ति ते महाभागाः सदा त्दृष्टा नरोत्तमाः / दक्षिणे वै शृङ्गवतः श्वेतस्याप्युत्तरेण च

சிறுங்கவத் மலையின் தெற்கிலும், ச்வேத மலையின் வடக்கிலும் வாழும் அந்த மகாபாக்ய நரோத்தமர்கள் எப்போதும் உயிருடன் இருப்பார்கள்.

Verse 66

वर्षं हैरण्वतं नाम यत्र हैरण्वती नदी / महाबलाः सुतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः

அங்கே ‘ஹைரண்வத’ எனும் வர்ஷம் உள்ளது; அங்கு ஹைரண்வதீ நதி ஓடுகிறது. அங்கே மனிதர்கள் மிகுந்த பலமும் ஒளியும் உடையவர்களாகப் பிறக்கின்றனர்.

Verse 67

यक्षा वीरा महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः / एकादशसहस्राणि वर्षाणां ते महौजसः

அந்த யக்ஷர்கள் வீரரும், மகாசத்த்வமுடையவரும், செல்வமிக்கவரும், இனிய தோற்றமுடையவரும் ஆவர்; அவர்கள் மகா ஒளியுடன் பதினொன்று ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வர்.

Verse 68

आयुः प्रमाणं जीवन्ति शतानि दश पञ्च च / यस्मिन्वर्षे महावृक्षो लकुचः षड्रसाश्रयः

அவர்கள் ஆயுளின் அளவாக ஆயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வர்; அந்த வர்ஷத்தில் ‘லகுச’ எனும் மகாவிருட்சம் உள்ளது, அது ஆறு சுவைகளின் ஆதாரமாகும்.

Verse 69

तस्य पीत्वा फलरसं ते जीवन्ति निरामयाः / त्रीणि शृङ्गवतः शृङ्गाण्युच्छ्रितानि महान्ति च

அதன் கனிச்சாறை அருந்தி அவர்கள் நோயற்றவர்களாய் வாழ்வர்; சிறுங்கவத் மலையின் மூன்று சிகரங்கள் மிக உயர்ந்ததும் பெரிதுமானதும் ஆகும்.

Verse 70

एकं मणिमयं तेषामेकं चैव हिरण्मयम् / सर्वरत्नमयं चैकं भवनैरुपशोभितम्

அவர்களுடைய மாளிகைகள் மூன்று வகை—ஒன்று மணிமயம், ஒன்று பொன்மயம், ஒன்று எல்லா ரத்தினங்களாலும் ஆனது; அவை அழகிய மாளிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டன।

Verse 71

उत्तरे वै शृङ्गावतः समुद्रस्य च दक्षिणे / कुरवस्तत्र तद्वर्षं पुण्यं सिद्धनिषेवितम्

சிருங்காவத மலைக்கு வடக்கிலும், கடலுக்கு தெற்கிலும் ‘குரு’ எனும் அந்த வருஷம் உள்ளது; அது புனிதமானது, சித்தர்கள் வழிபடும் தலம்.

Verse 72

तत्र वृक्षा मधु फला नित्यपुष्पफलोपगाः / वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च

அங்கே தேன் போன்ற இனிய கனிகளைத் தரும் மரங்கள் எப்போதும் மலரும் கனியும் நிறைந்தவை; அவற்றின் கனிகளில் ஆடைகளும் அணிகலன்களும் தோன்றுகின்றன।

Verse 73

सर्वकामप्रदास्तत्र केचिद्वक्षा मनोरमाः / गन्धवर्णरसो पेतं प्रक्षरन्ति मधूत्तमम्

அங்கே சில மனமகிழ் மரங்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவை; அவை மணம், நிறம், சுவை நிறைந்த மிகச் சிறந்த தேனைச் சொரிகின்றன।

Verse 74

अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र मनोरमाः / ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं ह्यमृतोपमम्

அங்கே ‘க்ஷீரிண’ எனப்படும் இன்னும் சில அழகிய மரங்கள் உள்ளன; அவை எப்போதும் ஆறு சுவைகளும் நிறைந்த, அமிர்தம் போன்ற பாலைச் சொரிகின்றன।

Verse 75

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका / सर्वर्तुसुखसंपन्ना न्निष्पङ्का नीरजा शुभा

அங்கேயுள்ள நிலம் முழுவதும் மணிமயமானது; அதன் மணல் நுண்ணிய பொற்கணுக்கள் போன்றது. எல்லா பருவங்களின் இன்பமும் நிறைந்தது; சேறு அற்றது, தூய்மையும் மங்களமும் உடையது.

Verse 76

देवलोकच्युतास्तत्र जायन्ते मानवाः शुभाः / शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च स्थिरयौवनाः

அங்கே தேவலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்த புண்ணிய மனிதர்கள் பிறக்கின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் தூய குலமரபால் செழித்தவர்கள்; என்றும் நிலையான இளமையுடையவர்கள்.

Verse 77

मिथुनानि प्रसूयन्ते स्त्रियश्चाप्सरसः समाः / तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्ति ह्यमृतो पमम्

அங்கே ஜோடிகளாகவே பிறப்பு நிகழ்கிறது; பெண்கள் அப்சரஸ்களைப் போன்றவர்கள். அவர்கள் க்ஷீரிணிகளின் பாலை அருந்துவர்; அது அமிர்தத்துக்கு ஒப்பானது.

Verse 78

मिथुनं जायते सद्यः समं चैव विवर्द्धते / समं शीलं च रूपं च प्रियता चैव तत्समा

ஜோடி உடனே பிறந்து சமமாகவே வளர்கிறது. அவர்களின் குணமும் உருவமும் ஒன்றுபோல்; ஒருவர்மேல் ஒருவருக்குள்ள அன்பும் அதேபோல் சமம்.

Verse 79

अन्योन्यमनुरक्ताश्च चक्रवाकसधर्मिणः / अनामया ह्यशोकाश्च नित्यं सुखनिषेविणः

அவர்கள் ஒருவர்மேல் ஒருவர் பேரன்புடையவர்கள்; சக்கரவாகப் பறவைகளைப் போல ஒருமைப்பாட்டுத் தன்மை உடையவர்கள். நோயும் துயரும் அற்றவர்கள்; எப்போதும் இன்பத்தில் நிலைப்பவர்கள்.

Verse 80

त्रयोदशसहस्राणि शतानि दश पञ्च च / जीवन्ति ते महावीर्या न चान्यस्त्रीनिषेविणः

அந்த மகாவீரர்கள் பதிமூன்று ஆயிரத்து மூன்றுநூற்று பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்வர்; பரஸ்த்ரீசேவையில் ஈடுபடார்।