Adhyaya 20

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे ब्रह्मणपरीक्षा नाम एकोनविंशो ऽध्यायः // १९// बृहस्पतिरुवाच इत्येते पितरो देवा देवानामपि देवताः / सप्तस्वेते स्थिता नित्यं स्थानेषु पितरो ऽव्ययाः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் (வாயு உரைத்தது) நடுப்பகுதியின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதம், ஸ்ராத்தகல்பத்தில் ‘பிராஹ்மணபரீக்ஷா’ எனும் பத்தொன்பதாம் அதிகாரம். ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்—இப் பித்ருக்கள் தேவஸ்வரூபர்; தேவர்களுக்கும் மேலான அதிதேவர்கள்; அவ்யயமான பித்ருக்கள் ஏழு நிலையங்களில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கின்றனர்।

Verse 2

प्रजापतिसुता ह्येते सर्वेषां तु महात्मनाम् / आद्यो गणस्तु योगानामनुयोगविवर्द्धनः

இவர்கள் பிரஜாபதியின் புதல்வர்கள்; எல்லா மகாத்மர்களுடனும் தொடர்புடையோர். யோகக் கணங்களில் இதுவே முதற் கணம்; இது அனுயோகம் (அனுஷ்டானத் தொடர்ச்சி) வளர்க்கும்.

Verse 3

द्वितीयो देवतानां तु तृतीयो दानवादिनाम् / शेषास्तु वर्णिंनां ज्ञेया इति सर्वे प्रकीर्त्तिताः

இரண்டாம் கணம் தேவர்களுக்குரியது; மூன்றாம் கணம் தானவர்கள் முதலியோருக்குரியது. மீதமுள்ள கணங்கள் வர்ணங்களுக்குரியவை என அறிய வேண்டும்—இவ்வாறு அனைவரும் கூறப்பட்டனர்।

Verse 4

देवास्छैतान्यजन्ते वै सर्वज्ञानेष्ववस्थितान् / आश्रमश्च यजन्त्येनांश्चत्वारस्तु यथाक्रमम्

தேவர்களும் எல்லா ஞானத்திலும் நிலைபெற்ற இப் பித்ருக்களை யஜிக்கின்றனர்; அதுபோல நான்கு ஆசிரமங்களும் முறையே அவர்களை வழிபடுகின்றன।

Verse 5

सर्वे वर्णा यजन्त्येनांश्चत्वारस्तु यथागमम् / तथा संकरजात्यश्च म्लेच्छाश्चापि यजन्ति वै

அனைத்து வர்ணங்களும் ஆகம விதிப்படி இவர்களை யஜிக்கின்றன—நான்கு வகையிலும் முறையாக; அதுபோல சங்கரஜாதிகளும் ம்லேச்சர்களும் கூட நிச்சயமாக இவர்களை வழிபடுகின்றனர்।

Verse 6

पितृंस्तु यो यजेद्भक्त्या पितरः प्रीणयन्ति ते / पितरः पुष्टिकामस्य प्रजाकामस्य वा पुनः

பக்தியுடன் பித்ருக்களை யஜிப்பவன் அவர்களை மகிழ்விப்பான். புஷ்டி வேண்டுவோருக்கும், சந்ததி வேண்டுவோருக்கும் பித்ருக்கள் அருள்பலன் தருவர்.

Verse 7

पुष्टिं प्रजां तु स्वर्गं च प्रयच्छन्ति पितामहाः / देवकार्यादपि तथा पितृकार्यं विशिष्यते

பிதாமஹர்கள் புஷ்டி, சந்ததி, மேலும் ஸ்வர்கத்தையும் அளிக்கின்றனர். தேவர்க்குரிய காரியத்தைவிட பித்ருகாரியம் சிறப்புடையதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 8

देवतानां हि पितरः पूर्वमाप्यायनं स्मृताः / न हि योगगतिः सूक्ष्मा पितॄणां ज्ञायते नरैः

தேவர்களுக்கும் முன்பே ஆதாரப் போஷணமாக பித்ருக்கள் நினைக்கப்படுகின்றனர். பித்ருக்களின் நுண்ணிய யோகநடை மனிதரால் அறியப்படாது.

Verse 9

तपसा हि प्रसिद्धेन किं पुनर्मांसचक्षुषा / सर्वेषां राजतं पात्रमथ वा रजतान्वितम्

புகழ்பெற்ற தவத்தால் அறியப்படுவது இருக்க, மாம்சக் கண்களால் என்ன? அனைவருக்கும் வெள்ளிப் பாத்திரம், அல்லது வெள்ளியுடன் கூடிய பாத்திரம் (உகந்தது).

Verse 10

पावनं ह्युत्तमं प्रोक्तं देवानां पितृभिः सह / येषां दास्यन्ति पिण्डांस्त्रीन्बान्धवा नामगोत्रतः

தேவர்களுடன் பித்ருக்களையும் சேர்த்து செய்யும் இது மிக உயர்ந்த பாவனமாகக் கூறப்படுகிறது. அவர்களுடைய உறவினர் பெயர்-கோத்திரத்துடன் மூன்று பிண்டங்களை அளிப்பர்.

Verse 11

भूमौ कुशोत्तरायां च अपसव्यविधानतः / सर्वत्र वर्त्तमानास्ते पिण्डाः प्रीणन्ति वै पितॄन्

பூமியில் குசையை வடதிசை நோக்கி வைத்து, அபசவ்ய விதிப்படி செய்யப்படும் அந்த பிண்டங்கள் எங்கெங்கும் இருப்பினும் பித்ருக்களை நிச்சயமாகத் திருப்திப்படுத்தும்.

Verse 12

यदाहारो भवेज्जन्तुराहारः सो ऽस्य जायते / यथा गोष्ठे प्रनष्टां वै वत्सो विन्दति मातरम्

ஒரு ஜீவனுக்கு எத்தகைய உணவு உரியதோ, அதே உணவு அவனுக்குக் கிடைக்கும்; மாட்டுத்தொழுவத்தில் தொலைந்த கன்றுக் குட்டி தன் தாயை எவ்வாறு கண்டடைகிறதோ அப்படியே.

Verse 13

तथा तं नयते मन्त्रो जन्तुर्यत्रावतिष्ठति / नामगोत्रं च मन्त्रं च दत्तमन्नं नयन्ति तम्

அவ்வாறே மந்திரம் அந்த ஜீவன் எங்கு நிலைத்திருக்கிறதோ அங்கே அவனை அழைத்துச் செல்கிறது; பெயர்-கோத்திரத்துடன் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரமும் அர்ப்பணித்த அன்னமும் அவனைச் சென்றடைகின்றன.

Verse 14

अपि योनिशतं प्राप्तांस्तृप्तिस्ताननुगच्छति / एवमेषा स्थिता सत्ता ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

அவர்கள் நூறு நூறு யோனிகளை அடைந்தாலும், திருப்தி அவர்களைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; இவ்வாறே பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் இந்த நிலையான ஒழுங்கு நிலைத்துள்ளது.

Verse 15

पितॄणमादिसर्गेतु लोकानामक्षयार्थिनाम् / इत्येते पितरश्चैव लोका दुहितरस्तथा

ஆதி சிருஷ்டியில் பித்ருக்களுக்காக, லோகங்களின் அழிவின்மையை வேண்டி—இவர்கள் பித்ருக்கள்; இவையே லோகங்கள்; அதுபோல ‘துஹிதர்’ (மகள்கள்) என்றும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 16

दौहित्रा यजमानश्च प्रोक्ताश्चैव मयानघ / कीर्त्तिताः पितरस्ते वै तव पुत्र यथाक्रमम्

ஓ குற்றமற்றவனே! பேரப்பிள்ளைகள் (தௌஹித்ரர்) மற்றும் யஜமானனையும் நான் கூறினேன்; ஓ மகனே, உன் பித்ருக்கள் வரிசையாகப் புகழப்பட்டனர்.

Verse 17

शंयुरुवाच अहो दिव्यस्त्वया तात पितृसर्गस्तु कीर्तितः / लोका दुहितरश्चैव दोहित्राश्च श्रुतास्तथा

சம்யு கூறினான்—அஹோ தந்தையே! நீர் பித்ரு-ஸர்கத்தை தெய்வீகமாகப் புகழ்ந்து உரைத்தீர்; உலகங்கள், மகள்கள், தௌஹித்ரரும் அதுபோலக் கேட்கப்பட்டன.

Verse 18

दानानि सह शौचेन कीर्त्तितानि फलानि च / अक्षय्यत्वं द्विजांश्चैव सर्वमेतदुदाहृतम् / अद्यप्रभृति कर्त्तास्मि सर्वमेतद्यथातथम्

தூய்மையுடன் கூடிய தானங்களும் அவற்றின் பலன்களும் கூறப்பட்டன; அக்‌ஷயப் பயன் மற்றும் த்விஜர்களின் மரியாதையும் அனைத்தும் விளக்கப்பட்டது. இன்று முதல் இதையெல்லாம் முறையாகச் செய்வேன்.

Verse 19

बृहस्पतिरुवाच इत्येतदङ्गिराः पूर्वमृषीणामुक्तवान्प्रभुः / पृष्टश्च संशयान्सर्वानृषीनाह नृसंसदि

பிருகஸ்பதி கூறினார்—இவ்வாறே ஆண்டவன் அங்கிரஸ் முன்பு ரிஷிகளிடம் உரைத்தான்; எல்லாச் சந்தேகங்களும் கேட்கப்பட்டபோது, மனிதர் சபையில் ரிஷிகளுக்கு விடை கூறினான்.

Verse 20

सत्रे तु वितते पूर्वं तथा वर्षसहस्रके / यस्मिन्सदस्पतिस्नातो ब्रह्मा सीद्देवताप्रभुः

முன்னொரு காலத்தில் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீண்ட சத்ரத்தில், அங்கு சதஸ்பதி-ஸ்நாதனான பிரம்மா—தேவர்களின் ஆண்டவன்—அமர்ந்திருந்தான்.

Verse 21

गतानि तत्र वर्षाणां पञ्चाशच्च शतानि वै / श्लोकाश्चात्र पुरा गीता ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः

அங்கே ஐந்நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் கடந்தன; அங்கேயே முன்பு பிரம்மவாதி ரிஷிகள் சுலோகங்களைப் பாடினர்।

Verse 22

दीक्षितस्य पुरा सत्रे ब्रह्ममः परमात्मनः / तत्रैव दत्तमन्नाग्रं पितॄणामक्षयर्थिनाम् / लोकानां च हितार्थाय ब्रह्मणा परमेष्ठिना

முன்னொரு காலத்தில் பரமாத்மா பிரம்மாவின் சத்திரத்தில் தீட்சை பெற்றபோது, அங்கேயே பித்ருக்களுக்கு அక్షய பலன் வேண்டி அன்னத்தின் முதல் பங்கு அளிக்கப்பட்டது; உலக நலனுக்காக பரமேஷ்டி பிரம்மா இதைச் செய்தார்।

Verse 23

सूत उवाच एवं बृहस्पतिः पूर्वं पृष्टः पुत्रेण धीमता / प्रोवाच पितृसर्गं तु यश्चैव समुदाहृत

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு அறிவுடைய மகன் கேட்டபோது, முன்பு கூறப்பட்ட பித்ரு-ஸர்கத்தைப் பற்றி ப்ருஹஸ்பதி விளக்கினார்।