Shloka 12
Indra’s Brahma-hatyā, Flight from Sin, and Purification by Aśvamedha
तां ददर्शानुधावन्तीं चाण्डालीमिव रूपिणीम् । जरया वेपमानाङ्गीं यक्ष्मग्रस्तामसृक्पटाम् ॥ १२ ॥ विकीर्य पलितान् केशांस्तिष्ठ तिष्ठेति भाषिणीम् । मीनगन्ध्यसुगन्धेन कुर्वतीं मार्गदूषणम् ॥ १३ ॥
tāṁ dadarśānudhāvantīṁ cāṇḍālīm iva rūpiṇīm jarayā vepamānāṅgīṁ yakṣma-grastām asṛk-paṭām
பாவம் ஒரு சண்டாளப் பெண்ணைப் போல உருவெடுத்து தன்னைத் துரத்துவதை இந்திரன் கண்டான். அவள் மிகவும் வயதானவளாகத் தோன்றினாள், அவளுடைய உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் நடுங்கின. காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்ததால், அவளுடைய உடலும் ஆடைகளும் இரத்தத்தால் மூடப்பட்டிருந்தன. தாங்க முடியாத மீன் நாற்றத்தால் அந்தப் பாதை முழுவதையும் மாசுபடுத்திக்கொண்டு, அவள் இந்திரனை "நில்! நில்!" என்று அழைத்தாள்.
When a person is afflicted with tuberculosis, he often vomits blood, which makes his garments bloody.
FAQs
This verse depicts terrifying, decaying imagery chasing the sinner, illustrating how fear and suffering can arise at death due to sinful karma.
The text uses a stark comparison to convey extreme inauspiciousness, degradation, and dread—symbolizing the sinner’s karmic fate closing in.
Live with restraint and devotion—avoid actions that create future fear and suffering, and cultivate remembrance of the Lord to counter death-anxiety.