Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 6
Vṛtrāsura Instructs Indra on Providence and Devotion; The Slaying of Vṛtrāsura
इन्द्रो न वज्रं जगृहे विलज्जित- श्च्युतं स्वहस्तादरिसन्निधौ पुन: । तमाह वृत्रो हर आत्तवज्रो जहि स्वशत्रुं न विषादकाल: ॥ ६ ॥
indro na vajraṁ jagṛhe vilajjitaś cyutaṁ sva-hastād ari-sannidhau punaḥ tam āha vṛtro hara ātta-vajro jahi sva-śatruṁ na viṣāda-kālaḥ
எதிரியின் முன்னிலையில் தன் கையிலிருந்து வஜ்ரம் விழுந்ததால் இந்திரன் வெட்கமுற்று, தோற்றவனெனப் போல் அதை மீண்டும் எடுக்கத் துணியவில்லை. அப்போது வ்ருத்ரன் கூறினான்: “ஹே ஹரா! வஜ்ரத்தை எடுத்துக்கொள்; உன் பகைவரை அழி; இது துயரப்பட வேண்டிய நேரமல்ல.”
FAQs
This verse shows that even an opponent (Vṛtrāsura) urges Indra to abandon shame and grief, take up his weapon, and perform his duty—crisis is not a time for lamentation but for decisive dharmic action.
In the heat of battle Indra hesitated when his vajra fell. Vṛtrāsura, fixed in a higher understanding of destiny and duty, exhorted him to act without weakness—fulfilling the ordained confrontation.
When facing urgent responsibilities, avoid paralysis through regret or shame; regain composure, take the next right step, and do your duty with steadiness—then reflect and learn afterward.