Shloka 44
Prahlāda Rejects Demonic Diplomacy and Proclaims Navadhā Bhakti
दिग्गजैर्दन्दशूकेन्द्रैरभिचारावपातनै: । मायाभि: सन्निरोधैश्च गरदानैरभोजनै: । हिमवाय्वग्निसलिलै: पर्वताक्रमणैरपि ॥ ४३ ॥ न शशाक यदा हन्तुमपापमसुर: सुतम् । चिन्तां दीर्घतमां प्राप्तस्तत्कर्तुं नाभ्यपद्यत ॥ ४४ ॥
dig-gajair dandaśūkendrair abhicārāvapātanaiḥ māyābhiḥ sannirodhaiś ca gara-dānair abhojanaiḥ
பெரிய யானைகள், பயங்கரப் பாம்புகள், அபிசாரம் மற்றும் வீழ்த்துதல், மாயை மற்றும் கட்டுப்பாடு, விஷம் மற்றும் பட்டினி, குளிர்-காற்று-அக்னி-நீர், மலைத் தாக்குதல்—இவற்றாலும் அந்த அசுரன் தன் பாவமற்ற மகனை கொல்ல முடியாதபோது, அவன் மிக நீண்ட கவலையில் விழுந்து, அடுத்து என்ன செய்வது என்று தீர்மானிக்க இயலவில்லை.
FAQs
These verses show that even extreme dangers—poison, starvation, fire, water, crushing, and sorcery—cannot destroy a sinless devotee protected by the Lord; Hiraṇyakaśipu’s many methods fail against Prahlāda.
Prahlāda is described as apāpa (sinless) and steadfast in devotion; the narrative implies the Lord’s unseen protection, so the demon’s material and magical tactics could not succeed.
Steady devotion and integrity can keep one fearless amid pressure and hostility; the Bhagavatam teaches that spiritual shelter is stronger than external threats.