Shloka 28
Brahmacarya and Vānaprastha Duties; Gradual Dissolution of Bodily Identity
वाचमग्नौ सवक्तव्यामिन्द्रे शिल्पं करावपि । पदानि गत्या वयसि रत्योपस्थं प्रजापतौ ॥ २६ ॥ मृत्यौ पायुं विसर्गं च यथास्थानं विनिर्दिशेत् । दिक्षु श्रोत्रं सनादेन स्पर्शेनाध्यात्मनि त्वचम् ॥ २७ ॥ रूपाणि चक्षुषा राजन् ज्योतिष्यभिनिवेशयेत् । अप्सु प्रचेतसा जिह्वां घ्रेयैर्घ्राणं क्षितौ न्यसेत् ॥ २८ ॥
vācam agnau savaktavyām indre śilpaṁ karāv api padāni gatyā vayasi ratyopasthaṁ prajāpatau
பின்னர் வாக்கும் நாவும் அக்னியில் அர்ப்பணிக்கப்படுக; கைவினைத் திறனும் இரு கைகளும் இந்திரனுக்குக் கொடுக்கப்படுக; நடமாட்ட சக்தியும் கால்களும் பகவான் விஷ்ணுவுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படுக; இன்பமும் உபஸ்தமும் பிரஜாபதிக்குக் கொடுக்கப்படுக. மலவாயும் கழிவுநீக்க சக்தியும் தத்தம் இடத்தில் ம்ருத்யுவுக்கு; கேள்வியுறுப்பும் நாதத்துடன் திசைத் தேவதைகளுக்கு; தொடு உணர்வும் தொடு பொருள்களுடன் வாயுவுக்கு; ரூபமும் பார்வை சக்தியுடன் சூரியனுக்கு; நாவு வருணனுடன் நீரில்; மணவுணர்வும் மணப் பொருள்களுடன் அஷ்வினீகுமாரர்களுடன் பூமியில் நிறுவப்படுக.
FAQs
In 7.12.28, Śukadeva describes a meditative withdrawal where sight is merged into light, taste into water, and smell into earth—reducing sensory fixation and turning the mind inward.
Parīkṣit was preparing for death through exclusive devotion and detachment; Śukadeva gives practical steps of sense-withdrawal to support steady remembrance of the Supreme.
Practice conscious restraint: reduce overstimulation, redirect the senses to sattvic inputs, and engage them in bhakti (seeing the Deity, tasting prasāda, smelling tulasī/incense) so the senses naturally detach from worldly craving.