Adhyaya 26

Verse 1

राजोवाच महर्ष एतद्वैचित्र्यं लोकस्य कथमिति ॥ १ ॥

அரசன் பரீக்ஷித் கூறினார்—மகா முனிவரே, உயிர்களுக்கு இவ்வளவு விதமான நிலைகள் எவ்வாறு ஏற்படுகின்றன? அருள்கூர்ந்து விளக்குங்கள்।

Verse 2

ऋषिरुवाच त्रिगुणत्वात्कर्तु: श्रद्धया कर्मगतय: पृथग्विधा: सर्वा एव सर्वस्य तारतम्येन भवन्ति ॥ २ ॥

முனிவர் கூறினார்—அரசே, செய்பவரின் மூன்று குணப் பாதிப்பும் அவனுடைய நம்பிக்கையும் காரணமாக கர்மத்தின் வழிகள் பலவகை; அதன் பலன்களும் குணங்களின் அளவின்படி வேறுபடும்।

Verse 3

अथेदानीं प्रतिषिद्धलक्षणस्याधर्मस्य तथैव कर्तु: श्रद्धाया वैसाद‍ृश्यात्कर्मफलं विसद‍ृशं भवति या ह्यनाद्यविद्यया कृतकामानां तत्परिणामलक्षणा: सृतय: सहस्रश: प्रवृत्तास्तासां प्राचुर्येणानुवर्णयिष्याम: ॥ ३ ॥

இப்போது தடைசெய்யப்பட்ட இலக்கணமுடைய அதர்மத்திலும், செய்பவரின் நம்பிக்கையின் வேறுபாட்டால் கர்மபலன் மாறுபடும். அனாதி அவித்யையால் ஆசைகளில் கட்டுண்ட உயிர்களுக்கு அதன் விளைவாக ஆயிரக்கணக்கான நரகப் பாதைகள் உண்டு; இயன்றவரை அவற்றை விவரிப்பேன்।

Verse 4

राजोवाच नरका नाम भगवन्किं देशविशेषा अथवा बहिस्त्रिलोक्या आहोस्विदन्तराल इति ॥ ४ ॥

அரசன் கேட்டான்—பகவனே, நரகங்கள் என்னும் இடங்கள் குறிப்பிட்ட தேசங்களிலா? அல்லது திரிலோகத்திற்குப் புறமா? அல்லது இடைப்பட்ட வெளியில் உள்ளதா?

Verse 5

ऋषिरुवाच अन्तराल एव त्रिजगत्यास्तु दिशि दक्षिणस्यामधस्ताद्भ‍ूमेरुपरिष्टाच्च जलाद्यस्यामग्निष्वात्तादय: पितृगणा दिशि स्वानां गोत्राणां परमेण समाधिना सत्या एवाशिष आशासाना निवसन्ति ॥ ५ ॥

முனிவர் கூறினார்—நரக உலகங்கள் மூன்று உலகங்களுக்கிடையேயான இடை வெளியில், தென் திசையில், பூமண்டலத்தின் கீழும் கர்போதக சமுத்திரத்தின் நீருக்கு சற்றே மேலுமாக உள்ளன. இதே பகுதியில் பித்ருலோகமும் உள்ளது; அக்னிஷ்வாத்தர் முதலிய பித்ருக்கள் பரம சமாதியில் பரமபுருஷனைக் தியானித்து, தங்கள் கோத்திரங்களின் நலனுக்காக எப்போதும் உண்மையான ஆசிகளை வேண்டி வாழ்கின்றனர்।

Verse 6

यत्र ह वाव भगवान् पितृराजो वैवस्वत: स्वविषयं प्रापितेषु स्वपुरुषैर्जन्तुषु सम्परेतेषु यथाकर्मावद्यं दोषमेवानुल्लङ्घितभगवच्छासन: सगणो दमं धारयति ॥ ६ ॥

பித்ருக்களின் அரசனான எமதர்மராஜன், சூரிய பகவானின் மிக வலிமையான மைந்தனாவார். அவர் பித்ருலோகத்தில் வசிப்பவர். பரமபுருஷரின் சட்டதிட்டங்களுக்கு உட்பட்டு, பாவிகளை மரணத்திற்குப் பின் தனது தூதர்களான எமதூதர்கள் மூலம் தன்னிடம் வரவழைக்கிறார். அவர்களின் பாவச் செயல்களுக்கு ஏற்ப தீர்ப்பளித்து, தகுந்த தண்டனைக்காக நரக லோகங்களுக்கு அனுப்புகிறார்.

Verse 7

तत्र हैके नरकानेकविंशतिं गणयन्ति अथ तांस्ते राजन्नामरूपलक्षणतोऽनुक्रमिष्यामस्तामिस्रोऽन्धतामिस्रो रौरवो महारौरव: कुम्भीपाक: कालसूत्रमसिपत्रवनं सूकरमुखमन्धकूप: कृमिभोजन: सन्दंशस्तप्तसूर्मिर्वज्रकण्टकशाल्मली वैतरणी पूयोद: प्राणरोधो विशसनं लालाभक्ष: सारमेयादनमवीचिरय:पानमिति । किञ्च क्षारकर्दमो रक्षोगणभोजन: शूलप्रोतो दन्दशूकोऽवटनिरोधन: पर्यावर्तन: सूचीमुखमित्यष्टाविंशतिर्नरका विविधयातनाभूमय: ॥ ७ ॥

சிலர் இருபத்தொரு நரக லோகங்கள் இருப்பதாகவும், சிலர் இருபத்தெட்டு என்றும் கூறுகிறார்கள். அரசே, அவற்றின் பெயர்கள், வடிவங்கள் மற்றும் அறிகுறிகளை நான் விவரிக்கிறேன். நரகங்களின் பெயர்கள்: தாமிஸ்ரம், அந்ததாமிஸ்ரம், ரௌரவம், மஹாரௌரவம், கும்பீபாகம், காலசூத்திரம், அசிபத்ரவனம், சூகரமுகம், அந்தகூபம், கிருமிபோஜனம், சந்தம்சம், தப்தசூர்மி, வஜ்ரகண்டக-ஷால்மலி, வைதரணி, பூயோதம், பிராணரோதம், விஷசனம், லாலாபக்ஷம், சாரமேயாதனம், அவீசி, அயஃபாணம். மேலும் க்ஷாரகர்தமம், ரக்ஷோகண-போஜனம், சூலப்ரோதம், தந்தசூகம், அவட-நிரோதனம், பர்யாவர்த்தனம் மற்றும் சூசிமுகம். இவை அனைத்தும் உயிரினங்களை தண்டிப்பதற்காகவே உள்ளன.

Verse 8

तत्र यस्तु परवित्तापत्यकलत्राण्यपहरति स हि कालपाशबद्धो यमपुरुषैरतिभयानकैस्तामिस्रे नरके बलान्निपात्यते अनशनानुदपानदण्डताडनसन्तर्जनादिभिर्यातनाभिर्यात्यमानो जन्तुर्यत्र कश्मलमासादित एकदैव मूर्च्छामुपयाति तामिस्रप्राये ॥ ८ ॥

அரசே, பிறருடைய மனைவி, குழந்தைகள் அல்லது செல்வத்தை அபகரிப்பவன், மரண நேரத்தில் பயங்கரமான எமதூதர்களால் காலபாசத்தால் கட்டப்பட்டு, 'தாமிஸ்ரம்' என்ற நரகத்தில் பலவந்தமாகத் தள்ளப்படுகிறான். இருள் சூழ்ந்த இந்த நரகத்தில், அவனுக்கு உணவோ நீரோ வழங்கப்படுவதில்லை; எமதூதர்கள் அவனை அடித்துத் துன்புறுத்துகிறார்கள். இந்தத் தண்டனையால் அவன் சில சமயங்களில் மயக்கமடைகிறான்.

Verse 9

एवमेवान्धतामिस्रे यस्तु वञ्चयित्वा पुरुषं दारादीनुपयुङ्क्ते यत्र शरीरी निपात्यमानो यातनास्थो वेदनया नष्टमतिर्नष्टद‍ृष्टिश्च भवति यथा वनस्पतिर्वृश्‍च्यमानमूलस्तस्मादन्धतामिस्रं तमुपदिशन्ति ॥ ९ ॥

பிறரை வஞ்சித்து, அவனது மனைவி மற்றும் குழந்தைகளை அனுபவிக்கும் ஒருவனின் கதி 'அந்ததாமிஸ்ரம்' எனப்படும் நரகமாகும். அங்கே அவனது நிலைமை, வேரோடு வெட்டப்படும் மரத்தைப் போன்றது. அந்ததாமிஸ்ரத்தை அடைவதற்கு முன்பே, அந்தப் பாவி பலவிதமான கடுமையான துன்பங்களுக்கு ஆளாகிறான். இந்தத் துன்பங்கள் மிகக் கடுமையாக இருப்பதால், அவன் தன் புத்தியையும் பார்வையையும் இழக்கிறான். இதனால்தான் கற்றறிந்த முனிவர்கள் இந்த நரகத்தை அந்ததாமிஸ்ரம் என்று அழைக்கிறார்கள்.

Verse 10

यस्त्विह वा एतदहमिति ममेदमिति भूतद्रोहेण केवलं स्वकुटुम्बमेवानुदिनं प्रपुष्णाति स तदिह विहाय स्वयमेव तदशुभेन रौरवे निपतति ॥ १० ॥

தன் உடலையே ஆன்மாவாகக் கருதும் ஒருவன், 'நான் இந்த உடல்', 'இவை என்னுடையவை' என்ற எண்ணத்துடன், தன் குடும்பத்தைப் பராமரிக்க இரவும் பகலும் கடுமையாக உழைக்கிறான். தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் காப்பதற்காக, அவன் மற்ற உயிரினங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடும். அத்தகைய நபர் மரணத்தின் போது தன் உடலையும் குடும்பத்தையும் விட்டுவிட நேரிடுகிறது. மற்ற உயிரினங்களிடம் காட்டிய வன்முறையின் விளைவாக, அவன் 'ரௌரவம்' எனப்படும் நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான்.

Verse 11

ये त्विह यथैवामुना विहिंसिता जन्तव: परत्र यमयातनामुपगतं त एव रुरवो भूत्वा तथा तमेव विहिंसन्ति तस्माद्रौरवमित्याहू रुरुरिति सर्पादतिक्रूरसत्त्वस्यापदेश: ॥ ११ ॥

இந்த உலகில் பொறாமையால் பல உயிர்களை வன்முறையால் துன்புறுத்துபவன், மரணத்திற்குப் பின் யமராஜன் நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான். அவனால் காயப்படுத்தப்பட்ட உயிர்களே அங்கே ‘ருரு’ எனும் விலங்குகளாகி அவனுக்கு மிகக் கடும் வேதனை அளிக்கின்றன; ஆகவே அந்த நரகம் ‘ரௌரவம்’ என அழைக்கப்படுகிறது. ருரு பாம்பைவிடவும் அதிகக் கொடிய பகைமையுடையது எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 12

एवमेव महारौरवो यत्र निपतितं पुरुषं क्रव्यादा नाम रुरवस्तं क्रव्येण घातयन्ति य: केवलं देहम्भर: ॥ १२ ॥

அதேபோல் ‘மஹாரௌரவ’ எனும் நரகத்தில், தன் உடலை மட்டும் காப்பதற்காக பிறரைத் துன்புறுத்தும் மனிதன் வீழ்கிறான். அங்கே ‘க்ரவ்யாத’ என அழைக்கப்படும் ருருக்கள் அவனை வதைத்து அவன் மாம்சத்தை உண்ணுகின்றன.

Verse 13

यस्त्विह वा उग्र: पशून् पक्षिणो वा प्राणत उपरन्धयति तमपकरुणं पुरुषादैरपि विगर्हितममुत्र यमानुचरा: कुम्भीपाके तप्ततैले उपरन्धयन्ति ॥ १३ ॥

உடலைப் பேணவும் நாவைத் திருப்திப்படுத்தவும், இங்கே கொடூரமாக விலங்குகளையோ பறவைகளையோ உயிரோடு சமைப்பவன்—அந்த இரக்கமற்றவன் மனிதமாமிசம் உண்ணுவோராலும் கூட கண்டிக்கப்படுகிறான். மறுலோகத்தில் யமதூதர்கள் அவனை ‘கும்பீபாக’ நரகத்திற்கு இழுத்துச் சென்று கொதிக்கும் எண்ணெயில் வேக வைக்கின்றனர்.

Verse 14

यस्त्विह ब्रह्मध्रुक स कालसूत्रसंज्ञके नरके अयुतयोजनपरिमण्डले ताम्रमये तप्तखले उपर्यधस्तादग्‍न्‍यर्काभ्यामतितप्यमानेऽभिनिवेशित: क्षुत्पिपासाभ्यां च दह्यमानान्तर्बहि:शरीर आस्ते शेते चेष्टतेऽवतिष्ठति परिधावति च यावन्ति पशुरोमाणि तावद्वर्षसहस्राणि ॥ १४ ॥

பிராமணனை கொன்றவன் ‘காலசூத்திர’ எனும் நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான். அது செம்பால் ஆனது; அதன் சுற்றளவு அயுத-யோஜனமாகும்; கீழே தீயாலும் மேலே எரியும் சூரியனாலும் அது மிகக் கடுமையாகக் காய்கிறது. அங்கே அவன் பசி தாகத்தால் உள்ளிருந்து, தீ-சூரிய வெப்பத்தால் வெளியில் இருந்து எரிகிறான்; ஆகவே சில நேரம் படுத்தும், சில நேரம் அமரவும், நிற்கவும், ஓடவும் செய்கிறான். ஒரு மிருகத்தின் உடலில் எத்தனை முடிகள் உள்ளனவோ, அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் இவ்வாறு துன்புறுகிறான்.

Verse 15

यस्त्विह वै निजवेदपथादनापद्यपगत: पाखण्डं चोपगतस्तमसिपत्रवनं प्रवेश्य कशया प्रहरन्ति तत्र हासावितस्ततो धावमान उभयतोधारैस्तालवनासिपत्रैश्छिद्यमानसर्वाङ्गो हा हतोऽस्मीति परमया वेदनया मूर्च्छित: पदे पदे निपतति स्वधर्महा पाखण्डानुगतं फलं भुङ्क्ते ॥ १५ ॥

அவசரம் எதுவும் இல்லாமல் தன் வேதப் பாதையை விட்டு விலகி பாகண்டத்தில் ஈடுபடுபவனை, யமராஜனின் ஊழியர்கள் ‘அசிபத்ரவனம்’ நரகத்திற்குள் தள்ளி சாட்டையால் அடிக்கின்றனர். அவன் கடும் வலியால் இங்கும் அங்கும் ஓடினாலும், இருபுறமும் வாள்-முனை போன்ற இலைகளைக் கொண்ட பனைமரங்கள் அவன் உடலெங்கும் வெட்டுகின்றன. ‘அய்யோ, நான் கொல்லப்பட்டேன்!’ என்று கூவி, மிகுந்த வேதனையால் மயங்கி, அடியடியாக விழுகிறான். தன் ஸ்வதர்மத்தை அழித்த பாகண்டி இவ்விதமே பலனை அனுபவிக்கிறான்.

Verse 16

यस्त्विह वै राजा राजपुरुषो वा अदण्ड्ये दण्डं प्रणयति ब्राह्मणे वा शरीरदण्डं स पापीयान्नरकेऽमुत्र सूकरमुखे निपतति तत्रातिबलैर्विनिष्पिष्यमाणावयवो यथैवेहेक्षुखण्ड आर्तस्वरेण स्वनयन् क्‍वचिन्मूर्च्छित: कश्मलमुपगतो यथैवेहाद‍ृष्टदोषा उपरुद्धा: ॥ १६ ॥

ஒரு நிரபராதியை தண்டிக்கும் அல்லது ஒரு பிராமணருக்கு உடல் ரீதியான தண்டனை அளிக்கும் அரசன் அல்லது அரசாங்க அதிகாரி, அடுத்த பிறவியில் சூகரமுகம் என்ற நரகத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறான். அங்கே கரும்பை பிழிவது போல அவன் நசுக்கப்படுகிறான்.

Verse 17

यस्त्विह वै भूतानामीश्वरोपकल्पितवृत्तीनामविविक्तपरव्यथानां स्वयं पुरुषोपकल्पितवृत्तिर्विविक्तपरव्यथो व्यथामाचरति स परत्रान्धकूपे तदभिद्रोहेण निपतति तत्र हासौ तैर्जन्तुभि: पशुमृगपक्षिसरीसृपैर्मशकयूकामत्कुणमक्षिकादिभिर्ये के चाभिद्रुग्धास्तै: सर्वतोऽभिद्रुह्यमाणस्तमसि विहतनिद्रानिर्वृतिरलब्धावस्थान: परिक्रामति यथा कुशरीरे जीव: ॥ १७ ॥

அறிவுள்ள மனிதன் விവേகமற்ற சிறு உயிரினங்களை துன்புறுத்தினால், அவன் அந்தகூபம் என்ற நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான். அங்கே விலங்குகள், பறவைகள் மற்றும் பூச்சிகள் அவனை எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் தாக்கி தூக்கமில்லாமல் செய்கின்றன.

Verse 18

यस्त्विह वा असंविभज्याश्नाति यत्किञ्चनोपनतमनिर्मितपञ्चयज्ञो वायससंस्तुत: स परत्र कृमिभोजने नरकाधमे निपतति तत्र शतसहस्रयोजने कृमिकुण्डे कृमिभूत: स्वयं कृमिभिरेव भक्ष्यमाण: कृमिभोजनो यावत्तदप्रत्ताप्रहूतादोऽनिर्वेशमात्मानं यातयते ॥ १८ ॥

விருந்தினர்களுக்கு உணவைப் பகிர்ந்து அளிக்காமல் தானே உண்ணும் நபர் காகத்திற்கு ஒப்பானவர். மரணத்திற்குப் பிறகு அவர் கிருமிபோஜன நரகத்தில் விழுகிறார், அங்கே அவர் புழுவாக மாறி மற்ற புழுக்களை உண்கிறார்.

Verse 19

यस्त्विह वै स्तेयेन बलाद्वा हिरण्यरत्नादीनि ब्राह्मणस्य वापहरत्यन्यस्य वानापदि पुरुषस्तममुत्र राजन् यमपुरुषा अयस्मयैरग्निपिण्डै: सन्दंशैस्त्वचि निष्कुषन्ति ॥ १९ ॥

ஓ அரசனே, அவசர நிலை இல்லாமல் ஒரு பிராமணர் அல்லது மற்றவரின் தங்கம் மற்றும் ரத்தினங்களை திருடுபவன் சந்தம்சம் நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான். அங்கே சூடான இரும்பு இடுக்கியால் அவன் தோல் கிழிக்கப்படுகிறது.

Verse 20

यस्त्विह वा अगम्यां स्त्रियमगम्यं वा पुरुषं योषिदभिगच्छति तावमुत्र कशया ताडयन्तस्तिग्मया सूर्म्या लोहमय्या पुरुषमालिङ्गयन्ति स्त्रियं च पुरुषरूपया सूर्म्या ॥ २० ॥

தகாத பாலுறவில் ஈடுபடும் ஆண் அல்லது பெண் தப்தசூர்மி நரகத்தில் சவுக்கால் அடிக்கப்படுகிறார்கள். ஆண் சூடான இரும்புப் பெண் உருவத்தையும், பெண் சூடான இரும்பு ஆண் உருவத்தையும் தழுவ கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

Verse 21

यस्त्विह वै सर्वाभिगमस्तममुत्र निरये वर्तमानं वज्रकण्टकशाल्मलीमारोप्य निष्कर्षन्ति ॥ २१ ॥

இவ்வுலகில் தகாத பாலுறவில் ஈடுபடும் ஒருவன், மரணத்திற்குப் பின் 'வஜ்ரகண்டக-சால்மலி' என்ற நரகத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறான். அங்கே எமதூதர்கள் அவனை வஜ்ரம் போன்ற முட்கள் நிறைந்த இலவு மரத்தில் ஏற்றி, பலவந்தமாக கீழே இழுக்கிறார்கள்; இதனால் அவன் உடல் கிழிக்கப்படுகிறது.

Verse 22

ये त्विह वै राजन्या राजपुरुषा वा अपाखण्डा धर्मसेतून् भिन्दन्ति ते सम्परेत्य वैतरण्यां निपतन्ति भिन्नमर्यादास्तस्यां निरयपरिखाभूतायां नद्यां यादोगणैरितस्ततो भक्ष्यमाणा आत्मना न वियुज्यमानाश्चासुभिरुह्यमाना: स्वाघेन कर्मपाकमनुस्मरन्तो विण्मूत्रपूयशोणितकेशनखास्थिमेदोमांसवसावाहिन्यामुपतप्यन्ते ॥ २२ ॥

அரச குடும்பத்திலோ அல்லது அரசாங்கப் பதவியிலோ இருந்தும் தர்மத்தைப் பின்பற்றாதவன், மரணத்திற்குப் பின் 'வைதரணி' நதியில் விழுகிறான். மலம், சிறுநீர், இரத்தம் நிறைந்த அந்த நதியில் நீர்வாழ் உயிரினங்கள் அவனைத் கடிக்கின்றன. அவன் தன் பாவங்களை நினைத்துக்கொண்டு அங்கே துன்புறுகிறான்.

Verse 23

ये त्विह वै वृषलीपतयो नष्टशौचाचारनियमास्त्यक्तलज्जा: पशुचर्यां चरन्ति ते चापि प्रेत्य पूयविण्मूत्रश्लेष्ममलापूर्णार्णवे निपतन्ति तदेवातिबीभत्सितमश्नन्ति ॥ २३ ॥

வெட்கமில்லாமல் தாழ்ந்த குலப் பெண்களின் கணவர்களாகி, விலங்குகளைப் போல வாழ்பவர்கள், மரணத்திற்குப் பின் 'பூயோத' நரகத்தில் விழுகிறார்கள். சீழ், மலம், சிறுநீர் நிறைந்த அந்தக்கடலில், அவர்கள் அந்த அருவருப்பான பொருட்களையே உண்ண நேரிடுகிறது.

Verse 24

ये त्विह वै श्वगर्दभपतयो ब्राह्मणादयो मृगयाविहारा अतीर्थे च मृगान्निघ्नन्ति तानपि सम्परेताँल्लक्ष्यभूतान् यमपुरुषा इषुभिर्विध्यन्ति ॥ २४ ॥

உயர் குலத்தவன் ஒருவன் நாய்கள் அல்லது கழுதைகளுடன் சென்று தேவையில்லாமல் விலங்குகளை வேட்டையாடினால், அவன் 'பிராணரோத' நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான். அங்கே எமதூதர்கள் அவனை இலக்காக வைத்து அம்புகளால் துளைக்கிறார்கள்.

Verse 25

ये त्विह वै दाम्भिका दम्भयज्ञेषु पशून् विशसन्ति तानमुष्मिँल्लोके वैशसे नरके पतितान्निरयपतयो यातयित्वा विशसन्ति ॥ २५ ॥

பெருமைக்காக யாகம் என்ற பெயரில் விலங்குகளைக் கொல்லும் கபடதாரி, மரணத்திற்குப் பின் 'விஷசன' நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான். அங்கே எமதூதர்கள் அவனுக்கு அளவற்ற வலியைத் தந்து அவனைக் கொல்கிறார்கள்.

Verse 26

यस्त्विह वै सवर्णां भार्यां द्विजो रेत: पाययति काममोहितस्तं पापकृतममुत्र रेत:कुल्यायां पातयित्वा रेत: सम्पाययन्ति ॥ २६ ॥

காமத்தினால் மதிமயங்கி, இருபிறப்பாளர் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவன் தன் மனைவியை விந்துவைக் குடிக்கும்படி வற்புறுத்தினால், அவன் இறந்த பிறகு 'லாலாபக்ஷம்' என்னும் நரகத்தில் தள்ளப்படுவான். அங்கே ஓடும் விந்து நதியில் தள்ளப்பட்டு, அதையே குடிக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படுவான்.

Verse 27

ये त्विह वै दस्यवोऽग्निदा गरदा ग्रामान् सार्थान् वा विलुम्पन्ति राजानो राजभटा वा तांश्चापि हि परेत्य यमदूता वज्रदंष्ट्रा: श्वान: सप्तशतानि विंशतिश्च सरभसं खादन्ति ॥ २७ ॥

பிறர் வீடுகளுக்குத் தீ வைப்பவர்கள், விஷம் கொடுப்பவர்கள், மற்றும் குடிகளை கொள்ளையடிக்கும் அரசர்களும் அதிகாரிகளும் இறந்த பின் 'சாரமேயாதனம்' என்னும் நரகத்தை அடைவர். அங்கே வஜ்ரம் போன்ற பற்களை உடைய 720 நாய்கள் அவர்களைக் கடித்துக் குதறும்.

Verse 28

यस्त्विह वा अनृतं वदति साक्ष्ये द्रव्यविनिमये दाने वा कथञ्चित्स वै प्रेत्य नरकेऽवीचिमत्यध:शिरा निरवकाशे योजनशतोच्छ्रायाद् गिरिमूर्ध्न: सम्पात्यते यत्र जलमिव स्थलमश्मपृष्ठमवभासते तदवीचिमत्तिलशो विशीर्यमाणशरीरो न म्रियमाण: पुनरारोपितो निपतति ॥ २८ ॥

பொய் சாட்சி சொல்பவன் அல்லது வியாபாரத்திலும் தானத்திலும் பொய் பேசுபவன், இறந்த பின் 'அவீசிமத்' நரகத்தில் 800 மைல் உயர மலையிலிருந்து தலைகீழாகத் தள்ளப்படுவான். பாறைகள் நிறைந்த அந்த இடத்தில் விழுந்து உடல் சிதறினாலும், அவன் சாகாமல் மீண்டும் மீண்டும் துன்புறுத்தப்படுவான்.

Verse 29

यस्त्विह वै विप्रो राजन्यो वैश्यो वा सोमपीथस्तत्कलत्रं वा सुरां व्रतस्थोऽपि वा पिबति प्रमादतस्तेषां निरयं नीतानामुरसि पदाऽऽक्रम्यास्ये वह्निना द्रवमाणं कार्ष्णायसं निषिञ्चन्ति ॥ २९ ॥

மது அருந்தும் பிராமணனோ அல்லது அவன் மனைவியோ, மற்றும் சோமபானம் அருந்தும் சத்திரிய, வைசிய அல்லது விரதமிருப்பவர்கள் 'அயஃபாணம்' நரகத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படுவார்கள். அங்கே எமதூதர்கள் அவர்கள் நெஞ்சின் மீது ஏறி நின்று, வாயில் காய்ந்த இரும்பை ஊற்றுவார்கள்.

Verse 30

अथ च यस्त्विह वा आत्मसम्भावनेन स्वयमधमो जन्मतपोविद्याचारवर्णाश्रमवतो वरीयसो न बहु मन्येत स मृतक एव मृत्वा क्षारकर्दमे निरयेऽवाक्‌शिरा निपातितो दुरन्ता यातना ह्यश्नुते ॥ ३० ॥

போலிப் பெருமையால், பிறப்பு, தவம், கல்வி அல்லது ஒழுக்கத்தால் உயர்ந்தவர்களை மதிக்காத இழிந்தவன், உயிருடன் இருக்கும்போதே பிணத்திற்கு சமமாவான். இறந்த பின் அவன் 'க்ஷாரகர்தமம்' நரகத்தில் தலைகீழாகத் தள்ளப்பட்டு, தாங்க முடியாத வேதனையை அனுபவிப்பான்.

Verse 31

ये त्विह वै पुरुषा: पुरुषमेधेन यजन्ते याश्च स्त्रियो नृपशून्खादन्ति तांश्च ते पशव इव निहता यमसदने यातयन्तो रक्षोगणा: सौनिका इव स्वधितिनावदायासृक्‌पिबन्ति नृत्यन्ति च गायन्ति च हृष्यमाणा यथेह पुरुषादा: ॥ ३१ ॥

இவ்வுலகில் பைரவருக்கோ அல்லது பத்ரகாளிக்கோ நரபலி கொடுத்து, அந்த பலியின் மாமிசத்தை உண்ணும் ஆண்களும் பெண்களும் உள்ளனர். அத்தகையவர்கள் மரணத்திற்குப் பின் எமலோகம் கொண்டு செல்லப்படுகிறார்கள். அங்கே, அவர்களால் கொல்லப்பட்டவர்கள் அரக்கர் வடிவம் கொண்டு, கூர்மையான வாள்களால் அவர்களைத் துண்டு துண்டாக வெட்டுகிறார்கள். இவ்வுலகில் நரமாமிசம் உண்பவர்கள் இரத்தம் குடித்து ஆடியது போல, அங்கே அந்த பலியானவர்கள் இவர்களின் இரத்தத்தைக் குடித்துக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

Verse 32

ये त्विह वा अनागसोऽरण्ये ग्रामे वा वैश्रम्भकैरुपसृतानुपविश्रम्भय्य जिजीविषून् शूलसूत्रादिषूपप्रोतान्क्रीडनकतया यातयन्ति तेऽपि च प्रेत्य यमयातनासु शूलादिषु प्रोतात्मान: क्षुत्तृड्भ्यां चाभिहता: कङ्कवटादिभिश्चेतस्ततस्तिग्मतुण्डैराहन्यमाना आत्मशमलं स्मरन्ति ॥ ३२ ॥

இப்பிறவியில் சிலர் கிராமத்திலோ அல்லது காட்டிலோ தஞ்சம் தேடி வரும் விலங்குகளுக்கும் பறவைகளுக்கும் அடைக்கலம் கொடுத்து, அவை பாதுகாக்கப்படும் என்று நம்பவைத்து, பின்னர் அவற்றை ஈட்டிகளாலோ அல்லது நூல்களாலோ குத்தி, பொம்மைகளைப் போல விளையாடி மிகுந்த வேதனையை அளிக்கின்றனர். மரணத்திற்குப் பின் அத்தகையவர்கள் எமதூதர்களால் 'சூலப்ரோதம்' என்ற நரகத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறார்கள். அங்கே அவர்களின் உடல்கள் ஊசி போன்ற கூர்மையான ஈட்டிகளால் குத்தப்படுகின்றன. அவர்கள் பசியாலும் தாகத்தாலும் தவிக்கும் போது, கழுகுகள் மற்றும் கொக்குகள் போன்ற கூர்மையான அலகுகளைக் கொண்ட பறவைகள் வந்து அவர்களின் உடலைக் கொத்தித் தின்கின்றன. சித்திரவதை அனுபவிக்கும் போது, அவர்கள் கடந்த காலத்தில் செய்த பாவச் செயல்களை நினைவுபடுத்துகிறார்கள்.

Verse 33

ये त्विह वै भूतान्युद्वेजयन्ति नरा उल्बणस्वभावा यथा दन्दशूकास्तेऽपि प्रेत्य नरके दन्दशूकाख्ये निपतन्ति यत्र नृप दन्दशूका: पञ्चमुखा: सप्तमुखा उपसृत्य ग्रसन्ति यथा बिलेशयान् ॥ ३३ ॥

இப்பிறவியில் பொறாமை கொண்ட பாம்புகளைப் போல எப்போதும் கோபத்துடன் பிற உயிரினங்களுக்குத் துன்பம் விளைவிப்பவர்கள், மரணத்திற்குப் பின் 'தந்தசூகம்' என்ற நரகத்தில் விழுகிறார்கள். அரசே, இந்த நரகத்தில் ஐந்து அல்லது ஏழு தலைகளைக் கொண்ட பாம்புகள் உள்ளன. பாம்புகள் எலிகளை விழுங்குவது போல, இந்த பாம்புகள் அத்தகைய பாவிகளை விழுங்குகின்றன.

Verse 34

ये त्विह वा अन्धावटकुसूलगुहादिषु भूतानि निरुन्धन्ति तथामुत्र तेष्वेवोपवेश्य सगरेण वह्निना धूमेन निरुन्धन्ति ॥ ३४ ॥

இப்பிறவியில் மற்ற உயிரினங்களை இருண்ட கிணறுகள், தானியக் களஞ்சியங்கள் அல்லது மலைக் குகைகளில் அடைத்து வைப்பவர்கள், மரணத்திற்குப் பின் 'அவட-நிரோதனம்' என்ற நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறார்கள். அங்கே அவர்கள் இருண்ட கிணறுகளுக்குள் தள்ளப்படுகிறார்கள், அங்கு நச்சுப் புகையும் புகையும் அவர்களை மூச்சுத் திணறச் செய்கின்றன, மேலும் அவர்கள் மிகக் கடுமையாகத் துன்புறுகிறார்கள்.

Verse 35

यस्त्विह वा अतिथीनभ्यागतान् वा गृहपतिरसकृदुपगतमन्युर्दिधक्षुरिव पापेन चक्षुषा निरीक्षते तस्य चापि निरये पापद‍ृष्टेरक्षिणी वज्रतुण्डा गृध्रा: कङ्ककाकवटादय: प्रसह्योरु- बलादुत्पाटयन्ति ॥ ३५ ॥

விருந்தினர்களையோ அல்லது வருபவர்களையோ சாம்பலாக்குவது போலக் கொடூரமான பார்வებით பார்க்கும் இல்லறத்தான், 'பர்யாவர்த்தனம்' என்ற நரகத்தில் தள்ளப்படுகிறான். அங்கே வஜ்ரம் போன்ற கடினமான அலகுகளைக் கொண்ட கழுகுகள், கொக்குகள், காகங்கள் மற்றும் அதுபோன்ற பறவைகள் அவனை உற்று நோக்கி, திடீரெனப் பாய்ந்து அவனது கண்களை மிகுந்த பலத்துடன் பிடுங்கி எடுகின்றன.

Verse 36

यस्त्विह वा आढ्याभिमतिरहङ्कृतिस्तिर्यक्प्रेक्षण: सर्वतोऽभिविशङ्की अर्थव्ययनाशचिन्तया परिशुष्यमाणहृदयवदनो निर्वृतिमनवगतो ग्रह इवार्थमभिरक्षति स चापि प्रेत्य तदुत्पादनोत्कर्षणसंरक्षणशमलग्रह: सूचीमुखे नरके निपतति यत्र ह वित्तग्रहं पापपुरुषं धर्मराजपुरुषा वायका इव सर्वतोऽङ्गेषु सूत्रै: परिवयन्ति ॥ ३६ ॥

இவ்வுலகில் செல்வ அகந்தையால் ‘நான் மிகச் செல்வன்’ என்று கர்வித்து, வளைந்த பார்வையுடன் எங்கும் சந்தேகித்து, செல்வம் செலவாகும் அல்லது அழியும் என்ற கவலையால் இதயம்-முகம் வறண்டு, பேயைப் போலத் தோன்றி, கிரகம்போல் செல்வத்தைப் பாதுகாக்கும் மனிதன்—செல்வம் ஈட்ட, பெருக்க, காக்க செய்த பாவங்களின் பயனால் மரணத்திற்குப் பின் ‘சூசீமுக’ நரகத்தில் வீழ்கிறான். அங்கே யமதூதர்கள் நெசவாளர்கள் போல அவன் உடலெங்கும் நூலை ஊடுருவச் செய்து தைத்து தண்டிக்கிறார்கள்.

Verse 37

एवंविधा नरका यमालये सन्ति शतश: सहस्रशस्तेषु सर्वेषु च सर्व एवाधर्मवर्तिनो ये केचिदिहोदिता अनुदिताश्चावनिपते पर्यायेण विशन्ति तथैव धर्मानुवर्तिन इतरत्र इह तु पुनर्भवे त उभयशेषाभ्यां निविशन्ति ॥ ३७ ॥

யமராஜனின் ஆட்சியில் இத்தகைய நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான நரகங்கள் உள்ளன. நான் கூறியவர்களும் கூறாதவர்களும் ஆகிய எல்லா அதர்மிகளும் தத்தம் பாவத்தின் அளவுக்கேற்ப முறையே அவற்றில் புகுகின்றனர். தர்மத்தைப் பின்பற்றுவோர் தேவருலக முதலிய பிற உலகங்களுக்கு செல்கின்றனர்; ஆனால் புண்ணியமும் பாவமும் தம் பலனைத் தீர்த்தபின் இருவரும் மீண்டும் பூமியில் பிறக்கின்றனர்.

Verse 38

निवृत्तिलक्षणमार्ग आदावेव व्याख्यात: । एतावानेवाण्डकोशो यश्चतुर्दशधा पुराणेषु विकल्पित उपगीयते यत्तद्भ‍गवतो नारायणस्य साक्षान्महापुरुषस्य स्थविष्ठं रूपमात्ममायागुणमयमनुवर्णितमाद‍ृत: पठति श‍ृणोति श्रावयति स उपगेयं भगवत: परमात्मनोऽग्राह्यमपि श्रद्धाभक्तिविशुद्धबुद्धिर्वेद ॥ ३८ ॥

நிவ்ருத்தி-லட்சணமான விடுதலைப் பாதையை நான் தொடக்கத்திலேயே விளக்கியுள்ளேன். புராணங்களில் பதினான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட முட்டை வடிவப் பிரபஞ்சத்தின் (அண்டகோசத்தின்) விரிவுரை பாடப்படுகிறது; அது சாக்ஷாத் மகாபுருஷன் பகவான் நாராயணனின் ஸ்தூல வெளிப்புற உடல்—அவரது ஆத்மமாயை மற்றும் குணங்களால் அமைந்த ‘விராட்-ரூபம்’ எனப் போற்றப்படுகிறது. இதை மிகுந்த श्रद्धையுடன் வாசிப்பவனும், கேட்பவனும், பகவத-தர்மப் பரப்பிற்காக பிறருக்குச் சொல்லுவனும், தன் श्रद्धா-பக்தி மற்றும் தூய புத்தியை வளர்த்துக் கொண்டு, கடினமானதாயினும் படிப்படியாக பரமாத்ம பகவானின் தத்துவத்தை உணர்கிறான்.

Verse 39

श्रुत्वा स्थूलं तथा सूक्ष्मं रूपं भगवतो यति: । स्थूले निर्जितमात्मानं शनै: सूक्ष्मं धिया नयेदिति ॥ ३९ ॥

பகவானின் ஸ்தூல (விராட்) மற்றும் ஸூக்ஷ்ம (ஆத்மீக) ரூபங்களைச் செவிமடுத்து, விடுதலை விரும்பும் யதி முதலில் ஸ்தூல ரூபத்தில் மனத்தை அடக்க வேண்டும்; பின்னர் மெதுவாக புத்தியால் ஸூக்ஷ்ம ரூபத்தின் பக்கம் மனத்தை நடத்த வேண்டும். இவ்வாறு மனம் சமாதியில் நிலைபெற்று, பக்திசேவையால் பகவானின் சச்சிதானந்த விக்ரஹத்தை நேரில் உணர்கிறான்.

Verse 40

भूद्वीपवर्षसरिदद्रिनभ:समुद्र- पातालदिङ्‌नरकभागणलोकसंस्था । गीता मया तव नृपाद्भ‍ुतमीश्वरस्य स्थूलं वपु: सकलजीवनिकायधाम ॥ ४० ॥ तस्मात् सङ्कीर्तनं विष्णोर्जगन्मङ्गलमंहसाम् । महतामपि कौरव्य विद्ध्यैकान्तिकनिष्कृतम् ॥ ३१ ॥

அரசே! பூமி, பிற உலகங்கள், அவற்றின் வர்ஷங்கள், நதிகள், மலைகள், ஆகாயம், சமுத்திரங்கள், பாதாளம், திசைகள், நரக உலகங்கள், நட்சத்திரங்கள்—இவை அனைத்தையும் நான் உனக்குச் சொன்னேன். இவை அனைத்தும் ஈசுவரனின் அதிசயமான ஸ்தூல விராட்-வபுவின் விரிவே; அதன்மேல் எல்லா ஜீவராசிகளும் தங்கியிருக்கின்றன.