Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 1
Rāhu, Eclipses, Antarikṣa, and the Seven Subterranean Heavens
Bila-svarga
श्रीशुक उवाच अधस्तात्सवितुर्योजनायुते स्वर्भानुर्नक्षत्रवच्चरतीत्येके योऽसावमरत्वं ग्रहत्वं चालभत भगवदनुकम्पया स्वयमसुरापसद: सैंहिकेयो ह्यतदर्हस्तस्य तात जन्म कर्माणि चोपरिष्टाद्वक्ष्याम: ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca adhastāt savitur yojanāyute svarbhānur nakṣatravac caratīty eke yo ’sāv amaratvaṁ grahatvaṁ cālabhata bhagavad-anukampayā svayam asurāpasadaḥ saiṁhikeyo hy atad-arhas tasya tāta janma karmāṇi copariṣṭād vakṣyāmaḥ.
ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—அரசே, சில புராணவாக்கியர்கள் சூரியனுக்கு பத்தாயிரம் யோஜனங்கள் கீழே ஸ்வர்பானு (ராகு) எனும் கிரகம் உள்ளது; அது நட்சத்திரம் போலச் சஞ்சரிக்கிறது என்று சொல்கிறார்கள். அவன் சிம்ஹிகையின் மகன்; அசுரர்களில் மிக இழிந்தவன்; தேவராகவோ கிரகாதிபதியாகவோ ஆகத் தகுதியற்றவன். ஆயினும் பகவானின் கருணையால் அவன் அமரத்துவமும் கிரகத்துவமும் பெற்றான். பின்னர் அவன் பிறப்பும் செயல்களும் பற்றி மேலும் கூறுவேன்.
FAQs
This verse states that some authorities describe Svarbhānu (Rāhu) as moving like a star below the sun at a distance of ten thousand yojanas, having attained graha-status by the Lord’s compassion.
Śukadeva highlights a contrast: Rāhu is inherently degraded and unfit, yet by bhagavad-anukampā (the Lord’s mercy) he still obtained extraordinary status—showing the supremacy of divine will over mere qualification.
Do not presume entitlement based on birth or merit; cultivate humility and devotion, recognizing that real elevation comes by the Lord’s grace, not by ego or worldly qualification.