Adhyaya 22

Verse 1

राजोवाच यदेतद्भ‍गवत आदित्यस्य मेरुं ध्रुवं च प्रदक्षिणेन परिक्रामतो राशीनामभिमुखं प्रचलितं चाप्रदक्षिणं भगवतोपवर्णितममुष्य वयं कथमनुमिमीमहीति ॥ १ ॥

அரசன் கூறினான்—பகவனே, ஆதித்யன் துருவலோகத்தை வலம்வந்து சுற்றும்போது மேருவையும் துருவத்தையும் வலப்புறம் வைத்தே செல்கிறான் என்று நீங்கள் முன்பே உறுதிப்படுத்தினீர். ஆனால் அதே நேரத்தில் அவன் ராசிகளின் நோக்கி முகம் வைத்து மேருவையும் துருவத்தையும் இடப்புறம் வைத்திருப்பதுபோல் தெரிகிறது. ஒரே சமயத்தில் வலமும் இடமும் எவ்வாறு ஏற்படும்?

Verse 2

स होवाच यथा कुलालचक्रेण भ्रमता सह भ्रमतां तदाश्रयाणां पिपीलिकादीनां गतिरन्यैव प्रदेशान्तरेष्वप्युपलभ्यमानत्वादेवं नक्षत्रराशिभिरुपलक्षितेन कालचक्रेण ध्रुवं मेरुं च प्रदक्षिणेन परिधावता सह परिधावमानानां तदाश्रयाणां सूर्यादीनां ग्रहाणां गतिरन्यैव नक्षत्रान्तरे राश्यन्तरे चोपलभ्यमानत्वात् ॥ २ ॥

ஸ்ரீ சுகதேவ கோஸ்வாமி விளக்கினார்—குயவனின் சக்கரம் சுழலும்போது, அதில் இருக்கும் எறும்புகளும் அதனுடன் சேர்ந்து சுழல்கின்றன; ஆனாலும் அவை சில நேரம் சக்கரத்தின் ஒரு பகுதியில், சில நேரம் மற்றொரு பகுதியில் தோன்றுவதால், அவற்றின் இயக்கம் சக்கரத்தின் இயக்கத்திலிருந்து வேறுபட்டதாகத் தெரிகிறது. அதுபோல நட்சத்திர-ராசிகளால் குறிக்கப்படும் காலச்சக்கரம் துருவத்தையும் மேருவையும் வலப்புறம் வைத்துக் கொண்டு சுற்றும்போது, அதனுடன் சூரியன் முதலிய கிரகங்களும் சுற்றுகின்றன; ஆனால் சூரியனும் கிரகங்களும் வேறு வேறு காலங்களில் வேறு வேறு ராசிகளிலும் நட்சத்திரங்களிலும் காணப்படுகின்றன. இதனால் அவற்றின் இயக்கம் ராசிச்சக்கரமும் காலச்சக்கரமும் கொண்ட இயக்கத்திலிருந்து வேறுபட்டது என்பது விளங்குகிறது।

Verse 3

स एष भगवानादिपुरुष एव साक्षान्नारायणो लोकानां स्वस्तय आत्मानं त्रयीमयं कर्मविशुद्धिनिमित्तं कविभिरपि च वेदेन विजिज्ञास्यमानो द्वादशधा विभज्य षट्‌सु वसन्तादिष्वृतुषु यथोपजोषमृतुगुणान् विदधाति ॥ ३ ॥

இவர் ஆதிபுருஷனான பகவான்; சாக்ஷாத் நாராயணன். உலகங்களின் நலனுக்கும் கர்மச் சுத்திக்கும், த்ரயீமய வேதஸ்வரூபனாய் சூரிய ரூபத்தில் அவதரித்து, தன்னை பன்னிரண்டு பகுதிகளாகப் பிரித்து, வசந்தம் முதலான ஆறு ऋதுக்களில் வெப்பம், குளிர் முதலிய ऋதுகுணங்களை உரியவாறு அமைக்கிறார்.

Verse 4

तमेतमिह पुरुषास्त्रय्या विद्यया वर्णाश्रमाचारानुपथा उच्चावचै: कर्मभिराम्नातैर्योगवितानैश्च श्रद्धया यजन्तोऽञ्जसा श्रेय: समधिगच्छन्ति ॥ ४ ॥

மக்கள் த்ரயீ-வித்யையின் படி வர்ணாஶ்ரம ஒழுக்க வழியில் இருந்து, வேதத்தில் கூறப்பட்ட உயர்ந்த-தாழ்ந்த கர்மங்களாலும் யோக விதிகளாலும், சூரியனில் நிலைபெற்ற நாராயணன்—பரமாத்மா—அவரை பக்தியுடன் வழிபட்டு, இவ்விதம் எளிதாகவே பரம நன்மையை அடைகிறார்கள்.

Verse 5

अथ स एष आत्मा लोकानां द्यावापृथिव्योरन्तरेण नभोवलयस्य कालचक्रगतो द्वादश मासान् भुङ्क्ते राशिसंज्ञान् संवत्सरावयवान्मास: पक्षद्वयं दिवा नक्तं चेति सपादर्क्षद्वयमुपदिशन्ति यावता षष्ठमंशं भुञ्जीत स वै ऋतुरित्युपदिश्यते संवत्सरावयव: ॥ ५ ॥

இந்த சூரியதேவன்—அனைத்து உலகங்களின் ஆத்மாவான நாராயணன்/விஷ்ணு—வானமும் பூமியும் இடையிலுள்ள ஆகாசவலயத்தில் காலச்சக்கரத்தில் சென்று பன்னிரண்டு மாதங்களை அனுபவிக்கிறார். பன்னிரண்டு ராசிகளின் தொடர்பால் பன்னிரண்டு பெயர்களை ஏற்கிறார். அந்த பன்னிரண்டு மாதங்களின் தொகை ‘ஸம்வத்ஸர’ம் (வருடம்). சந்திர கணக்கில் சுக்ல-கிருஷ்ண என இரண்டு பக்ஷங்கள் சேர்ந்து ஒரு மாதம்; பித்ருலோகத்திற்கு அதே காலமே ஒரு பகல்-இரவு. நட்சத்திர கணக்கில் ஒரு மாதம் இரண்டு மற்றும் கால் நட்சத்திரங்களுக்கு சமம். சூரியன் இரண்டு மாதங்கள் சென்றால் வருடத்தின் ஆறில் ஒரு பகுதி நிறைவு—அதுவே ‘ऋது’; இவ்வாறு ऋதுக்கள் வருடத்தின் அங்கங்கள்.

Verse 6

अथ च यावतार्धेन नभोवीथ्यां प्रचरति तं कालमयनमाचक्षते ॥ ६ ॥

சூரியன் ஆகாசப் பாதையில் அரை வட்டம் சுற்ற எடுக்கும் காலம் ‘அயனம்’ (உத்தராயணம் அல்லது தக்ஷிணாயணம்) எனப்படுகிறது.

Verse 7

अथ च यावन्नभोमण्डलं सह द्यावापृथिव्योर्मण्डलाभ्यां कार्त्स्‍न्येन स ह भुञ्जीत तं कालं संवत्सरं परिवत्सरमिडावत्सरमनुवत्सरं वत्सरमिति भानोर्मान्द्यशैघ्र्यसमगतिभि: समामनन्ति ॥ ७ ॥

சூரியதேவனுக்கு மூன்று வேகங்கள் உண்டு—மந்தம், விரைவு, சமம். இம்மூன்று வேகங்களின்படி அவர் ஆகாசம், வானம், பூமி ஆகிய மண்டலங்களை முழுமையாகச் சுற்ற எடுக்கும் காலத்தை அறிஞர்கள் ஐந்து பெயர்களால் கூறுவர்—ஸம்வத்ஸர, பரிவத்ஸர, இடாவத்ஸர, அனுவத்ஸர, வத்ஸர.

Verse 8

एवं चन्द्रमा अर्कगभस्तिभ्य उपरिष्टाल्लक्षयोजनत उपलभ्यमानोऽर्कस्य संवत्सरभुक्तिं पक्षाभ्यां मासभुक्तिं सपादर्क्षाभ्यां दिनेनैव पक्षभुक्तिमग्रचारी द्रुततरगमनो भुङ्क्ते ॥ ८ ॥

சூரியக் கதிர்களின் மேலே ஒரு லட்ச யோஜனை தூரத்தில் சந்திரன் இருக்கிறான். அவன் சூரியனைவிட வேகமாகச் செல்கிறான்—இரண்டு பக்ஷங்களில் சூரியனின் ஒரு வருடப் பாதையை, சவா இரண்டு நாளில் ஒரு மாதத்தை, ஒரே நாளில் ஒரு பக்ஷத்தை கடக்கிறான்.

Verse 9

अथ चापूर्यमाणाभिश्च कलाभिरमराणां क्षीयमाणाभिश्च कलाभि: पितृणामहोरात्राणि पूर्वपक्षापरपक्षाभ्यां वितन्वान: सर्वजीवनिवहप्राणो जीवश्चैकमेकं नक्षत्रं त्रिंशता मुहूर्तैर्भुङ्क्ते ॥ ९ ॥

சந்திரன் சுக்லபக்ஷத்தில் கலைகள் நாள்தோறும் பெருகி தேவர்களுக்கு பகலையும் பித்ருக்களுக்கு இரவையும் அளிக்கிறான்; கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் கலைகள் குறையும்போது தேவர்களுக்கு இரவும் பித்ருக்களுக்கு பகலும் ஆகிறது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு நட்சத்திரத்தையும் முப்பது முஹூர்த்தங்களில் கடக்கிறான். அமிர்தமய குளிர்ச்சியின் ஊற்றாக தானிய வளர்ச்சியைத் தூண்டுவதால், எல்லா உயிர்களின் பிராணன் என ‘ஜீவ’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

Verse 10

य एष षोडशकल: पुरुषो भगवान्मनोमयोऽन्नमयोऽमृतमयो देवपितृमनुष्यभूतपशुपक्षिसरीसृपवीरुधां प्राणाप्यायनशीलत्वात्सर्वमय इति वर्णयन्ति ॥ १० ॥

இந்த சந்திரன் பதினாறு கலைகளால் நிறைந்த புருஷரூப பகவானின் தாக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறான். மனத்தின் அதிஷ்டாதேவனாக இருப்பதால் ‘மனோமய’, மூலிகை-தாவரங்களுக்கு வலிமை அளிப்பதால் ‘அன்னமய’, எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிர்நிலையைக் கொடுப்பதால் ‘அமிர்தமய’ என அழைக்கப்படுகிறான். தேவர்கள், பித்ருக்கள், மனிதர், உயிரினங்கள், மிருகம், பறவை, ஊர்வன, மரம்-செடி முதலிய அனைத்தையும் மகிழ்வித்து அனைத்திலும் பரவி இருப்பதால் ‘சர்வமய’ என்றும் கூறப்படுகிறான்.

Verse 11

तत उपरिष्टात्‌द्वि्लक्षयोजनतो नक्षत्राणि मेरुं दक्षिणेनैव कालायन ईश्वरयोजितानि सहाभिजिताष्टाविंशति: ॥ ११ ॥

இதற்கு மேலே இரண்டு லட்ச யோஜனை உயரத்தில் நட்சத்திரங்கள் உள்ளன. பரமபுருஷனின் சித்தத்தால் அவை காலச் சக்கரத்தில் நிலைபெற்று, மேருவை வலப்புறமாகக் கொண்டு (தக்ஷிணாவர்த்தமாக) சூரியனின் இயக்கத்திலிருந்து வேறுபட்ட முறையில் சுற்றுகின்றன. அபிஜித் முதலான இருபத்தெட்டு முக்கிய நட்சத்திரங்கள் உள்ளன.

Verse 12

तत उपरिष्टादुशना द्विलक्षयोजनत उपलभ्यते पुरत: पश्चात्सहैव वार्कस्य शैघ्र्यमान्द्यसाम्याभिर्गतिभिरर्कवच्चरति लोकानां नित्यदानुकूल एव प्रायेण वर्षयंश्चारेणानुमीयते स वृष्टिविष्टम्भग्रहोपशमन: ॥ १२ ॥

இந்த நட்சத்திரக் குழுவின் மேலே மேலும் இரண்டு லட்ச யோஜனை உயரத்தில் சுக்கிரன் (வீனஸ்) இருக்கிறான். அவன் சூரியனைப் போலவே சில நேரம் முன்னால், சில நேரம் பின்னால், சில நேரம் உடனாக—வேக, மந்த, சம இயக்கங்களுடன் செல்கிறான். மழைக்கு தடையாகும் கிரகங்களின் தாக்கத்தை அவன் தணிக்கிறான்; ஆகவே அவன் அனுகூலமாகச் சஞ்சரிக்கும்போது பொதுவாக மழை பெய்கிறது, எல்லா உலகங்களுக்கும் அவன் மிகச் சுபகரன் என்று அறிஞர்கள் ஏற்றுள்ளனர்.

Verse 13

उशनसा बुधो व्याख्यातस्तत उपरिष्टाद्विलक्षयोजनतो बुध: सोमसुत उपलभ्यमान: प्रायेण शुभकृद्यदार्काद् व्यतिरिच्येत तदातिवाताभ्रप्रायानावृष्ट्यादिभयमाशंसते ॥ १३ ॥

புதன் (சோமபுத்திரன்) சுக்கிரனைப் போல சிலவேளை சூரியனின் பின்னாலும், சிலவேளை முன்னாலும், சிலவேளை உடனாகவும் செல்கிறான். அவன் சுக்கிரனுக்கு மேலே பதினாறு லட்ச யோஜன தூரத்தில் இருந்து பெரும்பாலும் உலகிற்கு நன்மை தருவான்; ஆனால் சூரியனுடன் இணைந்து செல்லாமல் இருந்தால் புயல், தூசி, ஒழுங்கற்ற மழை, நீரற்ற மேகங்கள் போன்ற அச்சங்களை அறிவித்து குறைமழை அல்லது அதிகமழை துன்பத்தை உண்டாக்குவான்।

Verse 14

अत ऊर्ध्वमङ्गारकोऽपि योजनलक्षद्वितय उपलभ्यमानस्त्रिभिस्त्रिभि: पक्षैरेकैकशो राशीन्द्वादशानुभुङ्क्ते यदि न वक्रेणाभिवर्तते प्रायेणाशुभग्रहोऽघशंस: ॥ १४ ॥

இதற்கு மேலே செவ்வாய் (அங்காரகன்) புதனுக்கு மேலாக இரண்டு லட்ச யோஜன தூரத்தில் உள்ளது. அவன் வளைந்த இயக்கமின்றி சென்றால், மூன்று மூன்று பக்ஷங்களில் ஒன்றொன்றாக பன்னிரண்டு ராசிகளையும் கடக்கிறான்; ஆனால் அவன் பெரும்பாலும் அசுப கிரகம், தீய அறிகுறி கூறுபவன், மழை முதலியவற்றில் எதிர்மறை விளைவுகளைத் தருபவன்।

Verse 15

तत उपरिष्टाद्विलक्षयोजनान्तरगता भगवान् बृहस्पतिरेकैकस्मिन् राशौ परिवत्सरं परिवत्सरं चरति यदि न वक्र: स्यात्प्रायेणानुकूलो ब्राह्मणकुलस्य ॥ १५ ॥

அதற்கு மேலே பதினாறு லட்ச யோஜன இடைவெளியில் பகவான் ப்ருஹஸ்பதி உள்ளார். அவர் ஒவ்வொரு ராசியிலும் ஒரு பரிவத்ஸர காலம் சஞ்சரிப்பார்; அவரது இயக்கம் வளைந்ததாக இல்லையெனில், அவர் பெரும்பாலும் பிராமண குலத்திற்கும் உலகிற்கும் அனுகூலமாக இருந்து தர்மமும் கல்வியும் வளரச் செய்வார்।

Verse 16

तत उपरिष्टाद्योजनलक्षद्वयात्प्रतीयमान: शनैश्चर एकैकस्मिन् राशौ त्रिंशन्मासान् विलम्बमान: सर्वानेवानुपर्येति तावद्भ‍िरनुवत्सरै: प्रायेण हि सर्वेषामशान्तिकर: ॥ १६ ॥

அதற்கு மேலே (ப்ருஹஸ்பதிக்கு மேலாக) இரண்டு லட்ச யோஜன தூரத்தில் சனீஸ்வரன் உள்ளான். அவன் ஒவ்வொரு ராசியிலும் முப்பது மாதங்கள் தாமதித்து நகர்ந்து, அதே அளவு அனுவத்ஸரங்களில் முழு ராசிச்சக்கரத்தையும் சுற்றிவருகிறான்; அவன் பெரும்பாலும் அனைவருக்கும் அசாந்தி தரும் மிக அசுப விளைவுகளை உண்டாக்குவான்।

Verse 17

तत उत्तरस्माद‍ृषय एकादशलक्षयोजनान्तर उपलभ्यन्ते य एव लोकानां शमनुभावयन्तो भगवतो विष्णोर्यत्परमं पदं प्रदक्षिणं प्रक्रमन्ति ॥ १७ ॥

அதன் வடக்கே பதினொன்று லட்ச யோஜன இடைவெளியில் சப்தரிஷிகள் உள்ளனர். அவர்கள் உலகங்களின் நலனை நினைத்து எப்போதும் பகவான் விஷ்ணுவின் பரம பதமான துருவலோகத்தை வலம்வந்து சுற்றுகின்றனர்।