Adhyaya 21

Verse 1

श्रीशुक उवाच एतावानेव भूवलयस्य सन्निवेश: प्रमाणलक्षणतो व्याख्यात: ॥ १ ॥

ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்: அரசே, அறிஞர்கள் கணித்த அளவுகளின்படி, இதுவரை நான் பிரபஞ்சத்தின் விட்டத்தையும் அதன் பொதுவான இலக்கணங்களையும் கொண்டு பூவலயத்தின் அமைப்பை விளக்கியுள்ளேன்.

Verse 2

एतेन हि दिवो मण्डलमानं तद्विद उपदिशन्ति यथा द्विदलयोर्निष्पावादीनां ते अन्तरेणान्तरिक्षं तदुभयसन्धितम् ॥ २ ॥

கோதுமைத் தானியத்தை இரண்டாகப் பிளந்தால் கீழ்பகுதியின் அளவை அறிந்து மேல்பகுதியின் அளவையும் கணிக்கலாம்; அதுபோல, கீழ்பகுதியின் அளவுகளை அறிந்தால் மேலுலகப் பகுதியின் அளவுகளையும் அறியலாம் என்று அறிஞர் நிலவரைவியலார் உபதேசிக்கின்றனர். பூமிமண்டலமும் விண்மண்டலமும் இடையிலுள்ள ஆகாயம் ‘அந்தரிக்ஷம்’ எனப்படும்; அது பூமியின் உச்சத்தையும் விண்மண்டலத்தின் அடிப்பகுதியையும் இணைக்கும் சந்தியாகும்.

Verse 3

यन्मध्यगतो भगवांस्तपतपतिस्तपन आतपेन त्रिलोकीं प्रतपत्यवभासयत्यात्मभासा स एष उदगयनदक्षिणायनवैषुवतसंज्ञाभिर्मान्द्यशैघ्य्रसमानाभिर्गतिभिरारोहणावरोहणसमानस्थानेषु यथासवनमभिपद्यमानो मकरादिषु राशिष्वहोरात्राणि दीर्घह्रस्वसमानानि विधत्ते ॥ ३ ॥

அந்த அந்தரிக்ஷத்தின் நடுவில், தபிப்போரின் அரசனான பகவான் சூரியன் தன் சுயஒளியால் திரிலோகத்தையும் வெப்பமூட்டி ஒளியூட்டிக் காக்கிறான்; உலக ஒழுங்கையும் நிலைநிறுத்துகிறான். பரமபுருஷனின் கட்டளையின்படி அவன் உத்தராயணம், தக்ஷிணாயணம், விஷுவம் எனப்படும் பாதைகளில் மந்தம், வேகம், சமம் எனப் பல கதி கொண்டு செல்கிறான். மேலே எழுதல், கீழே இறங்குதல், விஷுவத்தைத் தாண்டுதல்—மகரம் முதலிய ராசிகளைத் தொடுதல்—இவற்றின்படி பகல்-இரவு நீளம், குறைவு அல்லது சமம் என அமைக்கப்படுகின்றன.

Verse 4

यदा मेषतुलयोर्वर्तते तदाहोरात्राणि समानानि भवन्ति यदा वृषभादिषु पञ्चसु च राशिषु चरति तदाहान्येव वर्धन्ते ह्रसति च मासि मास्येकैका घटिका रात्रिषु ॥ ४ ॥

சூரியன் மேஷம் மற்றும் துலாம் ராசிகளில் இருக்கும் போது பகலும் இரவும் சமமாக இருக்கும். அவன் ரிஷபம் முதலிய ஐந்து ராசிகளில் சஞ்சரிக்கும் போது பகல் நீளமாகிறது; இரவு ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு ‘கடிகை’ (அரை மணி) அளவு குறைந்து கொண்டே போகிறது—மீண்டும் துலாமில் பகல்-இரவு சமமாகும் வரை.

Verse 5

यदा वृश्चिकादिषु पञ्चसु वर्तते तदाहोरात्राणि विपर्ययाणि भवन्ति ॥ ५ ॥

சூரியன் விருச்சிகம் முதலிய ஐந்து ராசிகளில் இருக்கும் போது பகல்-இரவு நிலை மாறுபட்டு (விபரீதமாக) இருக்கும்—பகல் குறைந்து இரவு நீளும்; பின்னர் படிப்படியாக மீண்டும் சமநிலை வரும்.

Verse 6

यावद्दक्षिणायनमहानि वर्धन्ते यावदुदगयनं रात्रय: ॥ ६ ॥

சூரியன் தக்ஷிணாயணமாகச் செல்லும் வரை பகல்கள் நீளும்; உத்தராயணமாகச் செல்லும் வரை இரவுகள் நீளும்.

Verse 7

एवं नव कोटय एकपञ्चाशल्लक्षाणि योजनानां मानसोत्तरगिरिपरिवर्तनस्योपदिशन्ति तस्मिन्नैन्द्रीं पुरीं पूर्वस्मान्मेरोर्देवधानीं नाम दक्षिणतो याम्यां संयमनीं नाम पश्चाद्वारुणीं निम्‍लोचनीं नाम उत्तरत: सौम्यां विभावरीं नाम तासूदयमध्याह्नास्तमयनिशीथानीति भूतानां प्रवृत्तिनिवृत्तिनिमित्तानि समयविशेषेण मेरोश्चतुर्दिशम् ॥ ७ ॥

சுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—அரசே, அறிஞர்கள் கூறுவதுபோல் சூரியன் மானசோத்தர மலைச் சுற்றி 9,51,00,000 யோஜன அளவுள்ள வட்டப் பாதையில் செல்கிறது. மானசோத்தரத்தில் சுமேறு மலையின் கிழக்கில் இந்திரனுடைய தேவதானி, தெற்கில் யமராஜனுடைய ஸம்யமனி, மேற்கில் வருணனுடைய நிம்லோசனி, வடக்கில் சந்திரதேவனுடைய விபாவரி நகரங்கள் உள்ளன. காலவிசேஷத்தின்படி அங்கு உதயம், மதியநேரம், அஸ்தமனம், நள்ளிரவு நிகழ்ந்து உயிர்களின் செயல்பாடு மற்றும் ஓய்வை ஏற்படுத்துகின்றன.

Verse 8

तत्रत्यानां दिवसमध्यङ्गत एव सदाऽऽदित्यस्तपति सव्येनाचलं दक्षिणेन करोति ॥ ८ ॥ यत्रोदेति तस्य ह समानसूत्रनिपाते निम्‍लोचति यत्र क्‍वचन स्यन्देनाभितपति तस्य हैष समानसूत्रनिपाते प्रस्वापयति तत्र गतं न पश्यन्ति ये तं समनुपश्येरन् ॥ ९ ॥

சுமேறு மலையில் வாழும் உயிர்களுக்கு சூரியன் எப்போதும் தலைமேல் இருப்பதால், அவர்களுக்கு எந்நேரமும் மதியநேர வெப்பமே நிலவுகிறது. சூரியன் நட்சத்திரங்களை நோக்கி வாமாவர்த்தமாகச் சென்று சுமேறுவை இடப்புறம் வைத்துக் கொள்கிறது; ஆனால் தக்ஷிணாவர்த்தக் காற்றின் தாக்கத்தால் வலமாவர்த்தமாகச் செல்கின்றதுபோலும் தோன்றுகிறது. சூரியன் எங்கு உதயமாகிறதோ, அதற்கு நேரெதிர் நாட்டில் அதே நேரம் அஸ்தமனம் காணப்படும்; எங்கு மதியம் இருக்கிறதோ, அதற்கு எதிரே நள்ளிரவு. மேலும், அஸ்தமன இடத்திலிருந்து எதிர்நாட்டுக்குச் சென்றால் சூரியனை அதே நிலையில் காணமாட்டார்கள்.

Verse 9

तत्रत्यानां दिवसमध्यङ्गत एव सदाऽऽदित्यस्तपति सव्येनाचलं दक्षिणेन करोति ॥ ८ ॥ यत्रोदेति तस्य ह समानसूत्रनिपाते निम्‍लोचति यत्र क्‍वचन स्यन्देनाभितपति तस्य हैष समानसूत्रनिपाते प्रस्वापयति तत्र गतं न पश्यन्ति ये तं समनुपश्येरन् ॥ ९ ॥

சுமேறு மலையில் வாழும் உயிர்களுக்கு சூரியன் எப்போதும் தலைமேல் இருப்பதால், அவர்களுக்கு எந்நேரமும் மதியநேர வெப்பமே நிலவுகிறது. சூரியன் நட்சத்திரங்களை நோக்கி வாமாவர்த்தமாகச் சென்று சுமேறுவை இடப்புறம் வைத்துக் கொள்கிறது; ஆனால் தக்ஷிணாவர்த்தக் காற்றின் தாக்கத்தால் வலமாவர்த்தமாகச் செல்கின்றதுபோலும் தோன்றுகிறது. சூரியன் எங்கு உதயமாகிறதோ, அதற்கு நேரெதிர் நாட்டில் அதே நேரம் அஸ்தமனம் காணப்படும்; எங்கு மதியம் இருக்கிறதோ, அதற்கு எதிரே நள்ளிரவு. மேலும், அஸ்தமன இடத்திலிருந்து எதிர்நாட்டுக்குச் சென்றால் சூரியனை அதே நிலையில் காணமாட்டார்கள்.

Verse 10

यदा चैन्द्य्रा: पुर्या: प्रचलते पञ्चदशघटिकाभिर्याम्यां सपादकोटिद्वयं योजनानां सार्धद्वादशलक्षाणि साधिकानि चोपयाति ॥ १० ॥

சூரியன் இந்திரனுடைய தேவதானி நகரத்திலிருந்து யமராஜனுடைய ஸம்யமனி நகரத்திற்குச் செல்லும்போது, பதினைந்து घटிகைகள் (ஆறு மணி) காலத்தில் 23,775,000 யோஜன தூரம் பயணிக்கிறது.

Verse 11

एवं ततो वारुणीं सौम्यामैन्द्रीं च पुनस्तथान्ये च ग्रहा: सोमादयो नक्षत्रै: सह ज्योतिश्चक्रे समभ्युद्यन्ति सह वा निम्‍लोचन्ति ॥ ११ ॥

இவ்வாறே சூரியன் ஸம்யமனியிலிருந்து வருணனுடைய நிம்லோசனிக்கு, அங்கிருந்து சந்திரதேவனுடைய விபாவரிக்கு, பின்னர் மீண்டும் இந்திரனுடைய தேவதானிக்குச் சுற்றிச் செல்கிறது. அதுபோல சந்திரன் மற்றும் பிற கிரகங்கள், நட்சத்திரங்களுடன் கூடிய ஜ்யோதிச்சக்கரத்தில் தோன்றி, மறைந்து, மீண்டும் அஸ்தமித்து காணாமற்போகின்றன.

Verse 12

एवं मुहूर्तेन चतुस्त्रिंशल्लक्षयोजनान्यष्टशताधिकानि सौरो रथस्त्रयीमयोऽसौ चतसृषु परिवर्तते पुरीषु ॥ १२ ॥

இவ்வாறு ஒரு முஹூர்த்தத்தில் சூரியதேவனின் த்ரயீமய ரதம்—‘ஓம் பூர் புவஃ ஸ்வஃ’ எனும் வேதவாக்கியங்களால் ஆராதிக்கப்படுவது—மேலே கூறிய நான்கு வாசஸ்தலங்களில் சுழன்று 34,00,800 யோஜன வேகத்தில் செல்கிறது।

Verse 13

यस्यैकं चक्रं द्वादशारं षण्नेमि त्रिणाभि संवत्सरात्मकं समामनन्ति तस्याक्षो मेरोर्मूर्धनि कृतो मानसोत्तरे कृतेतरभागो यत्र प्रोतं रविरथचक्रं तैलयन्त्रचक्रवद् भ्रमन्मानसोत्तरगिरौ परिभ्रमति ॥ १३ ॥

சூரியதேவனின் ரதத்திற்கு ஒரே சக்கரமே உண்டு; அது ‘ஸம்வத்ஸர’ம் என அறியப்படுகிறது. பன்னிரண்டு மாதங்கள் அதன் பன்னிரண்டு அரங்கள்; ஆறு ऋதுக்கள் அதன் நெமியின் பகுதிகள்; மூன்று சாத்துர்மாஸ்ய காலங்கள் அதன் மூன்று பகுதி நாபி. அந்தச் சக்கரத்தைத் தாங்கும் அச்சின் ஒரு முனை சுமேரு சிகரத்தில், மற்ற முனை மானஸோத்தர மலை மீது அமர்ந்துள்ளது; அச்சின் வெளிப்புற முனையில் பொருத்தப்பட்ட சக்கரம் எண்ணெய்-அழுத்தும் இயந்திரச் சக்கரம் போல மானஸோத்தரத்தில் இடையறாது சுழல்கிறது।

Verse 14

तस्मिन्नक्षे कृतमूलो द्वितीयोऽक्षस्तुर्यमानेन सम्मितस्तैलयन्त्राक्षवद् ध्रुवे कृतोपरिभाग: ॥ १४ ॥

அந்த முதல் அச்சுடன் இணைக்கப்பட்ட இரண்டாம் அச்சு அதன் நீளத்தின் நான்கில் ஒரு பகுதி. எண்ணெய்-யந்திர அச்சைப் போல, இந்த இரண்டாம் அச்சின் மேல்முனை காற்றுக் கயிற்றால் துருவலோகத்துடன் கட்டப்பட்டுள்ளது।

Verse 15

रथनीडस्तु षट्‌त्रिंशल्लक्षयोजनायतस्तत्तुरीयभागविशालस्तावान् रविरथयुगो यत्र हयाश्छन्दोनामान: सप्तारुणयोजिता वहन्ति देवमादित्यम् ॥ १५ ॥

அரசே, சூரியரதத்தின் ரதநீடம் 36,00,000 யோஜன நீளமும், அகலம் அதன் நான்கில் ஒரு பகுதியும் ஆகும். அதே அகலமுடைய யுகமும் உள்ளது. காயத்ரீ முதலான வேதச் சந்தஸ்களின் பெயர்களைக் கொண்ட ஏழு குதிரைகளை அருணதேவன் யுகத்தில் இணைத்துள்ளான்; அவை இடையறாது ஆதித்யதேவனை ஏந்திச் செல்கின்றன।

Verse 16

पुरस्तात्सवितुररुण: पश्चाच्च नियुक्त: सौत्ये कर्मणि किलास्ते ॥ १६ ॥

அருணதேவன் சவிதா தேவனின் முன்புறத்தில் அமர்ந்து ரதத்தை ஓட்டியும் குதிரைகளை கட்டுப்படுத்தியும் பணியாற்றினாலும், அவன் பின்னோக்கி சூரியதேவனை நோக்கியே பார்வை வைத்திருப்பான்।

Verse 17

तथा वालिखिल्या ऋषयोऽङ्गुष्ठपर्वमात्रा: षष्टिसहस्राणि पुरत: सूर्यं सूक्तवाकाय नियुक्ता: संस्तुवन्ति ॥ १७ ॥

அதேபோல் வாலிகில்யர் எனப்படும் அறுபதாயிரம் ரிஷிகள், ஒவ்வொருவரும் பெருவிரல் மூட்டு அளவினர்; சூரியதேவனின் முன்புறம் இருந்து இனிய ஸ்தோத்திரவாக்குகளால் அவரைத் துதிக்கின்றனர்।

Verse 18

तथान्ये च ऋषयो गन्धर्वाप्सरसो नागा ग्रामण्यो यातुधाना देवा इत्येकैकशो गणा: सप्त चतुर्दश मासि मासि भगवन्तं सूर्यमात्मानं नानानामानं पृथङ्‌नानानामान: पृथक्‌कर्मभिर्द्वन्द्वश उपासते ॥ १८ ॥

அதேபோல் மற்ற ரிஷிகள், கந்தர்வர்கள், அப்சரைகள், நாகர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள் மற்றும் தேவர்கள்—இவர்கள் இருவர் இருவராகக் குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு—ஒவ்வொரு மாதமும் வேறு வேறு பெயர்களை ஏற்று, பலவகை கர்மவிதிகளால் பல நாமங்களுடைய பகவான் சூரியதேவனை இடையறாது வழிபடுகின்றனர்।

Verse 19

लक्षोत्तरं सार्धनवकोटियोजनपरिमण्डलं भूवलयस्य क्षणेन सगव्यूत्युत्तरं द्विसहस्रयोजनानि स भुङ्क्ते ॥ १९ ॥

அரசே, பூமண்டலத்தின் வட்டப்பாதையில் சூரியதேவன் ஒரு கணத்தில் 95,100,000 யோஜன தூரத்தை கடக்கிறான்; அவன் வேகம் கணத்திற்கு 2,000 யோஜனமும் இரண்டு க்ரோஷமும் ஆகும்।