Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 12
The Six Dvīpas Beyond Jambūdvīpa and the Cosmic Boundary of Lokāloka
स्वगोभि: पितृदेवेभ्यो विभजन् कृष्णशुक्लयो: । प्रजानां सर्वासां राजान्ध: सोमो न आस्त्विति ॥ १२ ॥
sva-gobhiḥ pitṛ-devebhyo vibhajan kṛṣṇa-śuklayoḥ prajānāṁ sarvāsāṁ rājā- ndhaḥ somo na āstv iti
தன் கதிர்களால் மாதத்தை கிருஷ்ண, சுக்ல என இரு பக்ஷங்களாகப் பிரித்து, பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் அன்னவிநியோகத்தைச் செய்பவன்; அனைத்துப் பிரஜைகளுக்கும் அரசனான சந்திரதேவன் ‘சோமன்’ எங்கள் அரசனாகவும் வழிகாட்டியாகவும் நிலைத்திருப்பானாக—என்று வேண்டி வணங்குகிறோம்।
FAQs
This verse explains that Soma, by his rays, distributes the effects of the dark and bright fortnights (kṛṣṇa-śukla pakṣa) for the benefit of the Pitṛs and the Devas, functioning as a regulator of lunar time.
Because the Moon governs rhythms of time and nourishment through his rays, influencing the lives of all beings; thus he is described as a universal ruler in that functional sense.
It reminds one that powerful forces in nature operate within divine order—encouraging humility, gratitude, and living in harmony with sacred time and dharma.