Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 9
Varṣa-devatā Worship in Jambūdvīpa: Hayagrīva/Hayaśīrṣa, Nṛsiṁha, Kāmadeva (Pradyumna), Matsya, Kūrma, and Varāha
स्वस्त्यस्तु विश्वस्य खल: प्रसीदतां ध्यायन्तु भूतानि शिवं मिथो धिया । मनश्च भद्रं भजतादधोक्षजे आवेश्यतां नो मतिरप्यहैतुकी ॥ ९ ॥
svasty astu viśvasya khalaḥ prasīdatāṁ dhyāyantu bhūtāni śivaṁ mitho dhiyā manaś ca bhadraṁ bhajatād adhokṣaje āveśyatāṁ no matir apy ahaitukī
முழு பிரபஞ்சத்திற்கும் நல்வாழ்வு உண்டாகுக; தீயவரும் பொறாமையுள்ளவரும் அமைதியடையட்டும். எல்லா உயிர்களும் பக்தியோகத்தால் மங்களத்தைத் தியானித்து, ஒருவருக்கொருவர் நலன் எண்ணட்டும். எங்கள் மனம் அதோக்ஷஜன் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் சேவையில் நிலைத்திருக்க, எங்கள் புத்தி காரணமற்ற பக்தியில் உறையட்டும்.
The following verse describes a Vaiṣṇava:
FAQs
This verse prays “svasty astu viśvasya”—auspiciousness for the entire universe—showing that pure devotion naturally expands into compassion and goodwill toward all beings.
Standing before Lord Nṛsiṁhadeva, Prahlāda embodies Vaiṣṇava mercy: rather than seeking revenge, he asks that the envious be pacified and that all beings relate with benevolent intelligence.
Serve and remember Adhokṣaja without bargaining for results—make daily worship/chanting a steady practice, and let your intentions shift from self-interest to sincere love and welfare for others.