Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 24
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
धुन्धुमार इति ख्यातस्तत्सुतास्ते च जज्वलु: । धुन्धोर्मुखाग्निना सर्वे त्रय एवावशेषिता: ॥ २३ ॥ दृढाश्व: कपिलाश्वश्च भद्राश्व इति भारत । दृढाश्वपुत्रो हर्यश्वो निकुम्भस्तत्सुत: स्मृत: ॥ २४ ॥
dhundhumāra iti khyātas tat-sutās te ca jajvaluḥ dhundhor mukhāgninā sarve traya evāvaśeṣitāḥ
ஓ பாரதா, மகாராஜ பரீக்ஷித்தே! இதனால் குவலயாஶ்வன் ‘துந்துமாரன்’ எனப் புகழ்பெற்றான். துந்துவின் வாயிலிருந்து வந்த தீயால், அவன் மகன்களில் மூவரைத் தவிர அனைவரும் சாம்பலானார்கள். மீந்த மூவர்—த்ருடாஶ்வன், கபிலாஶ்வன், பத்ராஶ்வன். த்ருடாஶ்வனுக்கு ஹர்யாஶ்வன்; ஹர்யாஶ்வனுக்கு நிகும்பன் எனப் புகழப்பட்டது.
FAQs
Dhundhumāra is the celebrated name associated with the king in this lineage narration; in this verse Śukadeva describes how his sons were burned by the fire issuing from Dhundhu’s mouth, with only three surviving.
They were scorched by the mouth-fire of Dhundhu, and only three of the sons remained.
Even powerful families face sudden reversals; the Bhagavatam’s lineage accounts remind one to cultivate steadiness, humility, and reliance on dharma rather than pride in strength or numbers.