Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 23
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
धुन्धुमार इति ख्यातस्तत्सुतास्ते च जज्वलु: । धुन्धोर्मुखाग्निना सर्वे त्रय एवावशेषिता: ॥ २३ ॥ दृढाश्व: कपिलाश्वश्च भद्राश्व इति भारत । दृढाश्वपुत्रो हर्यश्वो निकुम्भस्तत्सुत: स्मृत: ॥ २४ ॥
dhundhumāra iti khyātas tat-sutās te ca jajvaluḥ dhundhor mukhāgninā sarve traya evāvaśeṣitāḥ
ஓ பாரதா, மகாராஜ பரீக்ஷித்தே! இதனால் குவலயாஶ்வன் ‘துந்துமாரன்’ எனப் புகழ்பெற்றான். ஆனால் துந்துவின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட தீயால், அவன் மகன்களில் மூவரைத் தவிர அனைவரும் சாம்பலானார்கள். மீந்த மூவர்—த்ருடாஶ்வன், கபிலாஶ்வன், பத்ராஶ்வன். த்ருடாஶ்வனுக்கு ஹர்யாஶ்வன் மகன்; ஹர்யாஶ்வனுக்கு நிகும்பன் மகன் எனப் புகழப்பட்டது.
FAQs
In this verse, Dhundhumāra is the celebrated name of the king, noted in the dynasty narration; his sons fought the demon Dhundhu, and only three survived the demon’s mouth-fire.
This verse specifically highlights Dhundhu’s destructive power: fire coming from his mouth that burned and killed the king’s sons, leaving only three alive.
Even great strength and heroism can be checked by unforeseen dangers; the Bhagavatam encourages humility, dependence on divine protection, and steady dharmic resolve.