Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 14
Pūru-vaṁśa, Duṣmanta–Śakuntalā, and the Rise of Mahārāja Bharata
आस्यतां ह्यरविन्दाक्ष गृह्यतामर्हणं च न: । भुज्यतां सन्ति नीवारा उष्यतां यदि रोचते ॥ १४ ॥
āsyatāṁ hy aravindākṣa gṛhyatām arhaṇaṁ ca naḥ bhujyatāṁ santi nīvārā uṣyatāṁ yadi rocate
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களுடைய அரசே, தயை செய்து அமர்ந்து எங்களால் இயன்ற வரவேற்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். இங்கு நீவார அரிசி உள்ளது, அதை உண்டு கொள்ளுங்கள்; விரும்பினால் தயக்கமின்றி இங்கே தங்குங்கள்.
FAQs
This verse models atithi-seva as dharma: offering a seat, respectful worship, simple food, and a place to stay—seeing the guest with reverence and devotion.
The address ‘lotus-eyed’ expresses deep reverence and devotion, treating the guest as supremely worthy of honor—often a sign of recognizing divine presence or saintly greatness.
Welcome guests with sincerity: offer a seat, kind words, and whatever simple food or help you can—making hospitality an act of devotion rather than display.