Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 38
Avadhūta’s Teachers: Python, Ocean, Moth, Bee, Elephant, Deer, Fish—and Piṅgalā’s Song of Detachment
मैवं स्युर्मन्दभाग्याया: क्लेशा निर्वेदहेतव: । येनानुबन्धं निर्हृत्य पुरुष: शममृच्छति ॥ ३८ ॥
maivaṁ syur manda-bhāgyāyāḥ kleśā nirveda-hetavaḥ yenānubandhaṁ nirhṛtya puruṣaḥ śamam ṛcchati
வைராக்யத்திற்குக் காரணமான துன்பங்கள் துரதிர்ஷ்டவாளருக்கே என்று அல்ல. பற்றின் பந்தத்தை அறுத்து மனிதனை அமைதிக்குக் கொண்டு செல்லும் வேதனையும் அருளாகும். என் பெருந்துன்பத்தால் வைராக்யம் விழித்தது; அப்படியிருக்க நான் துரதிர்ஷ்டவதி எப்படிச் சொல்வது? இது ஆண்டவரின் கருணை; அவர் என்மேல் பிரசன்னம் கொண்டுள்ளார்.
FAQs
This verse explains that suffering becomes spiritually useful only when it produces detachment; then one can uproot material entanglement and attain peace.
Pingalā’s experience shows how disappointment in worldly hope can transform into nirveda (disenchantment), becoming a gateway to inner peace and spiritual clarity.
Use setbacks to reduce dependence on external validation and sense enjoyment; consciously cut the habits and attachments that bind the mind, and cultivate steady spiritual practice for lasting peace.