Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 28
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
புகையற்ற அக்கினிபோல் தம் சொந்த ஒளியால் பிரகாசிக்கும் நான்கு கரங்களுடைய ரூபத்தை ஆண்டவன் வெளிப்படுத்தினார்; அந்த ஒளி எல்லாத் திசைகளிலும் இருளை அகற்றியது। அவர் மேகம்போல் கருநீல நிறத்தவர்; உருகிய பொன்னென ஒளிரும் தேஜஸுடன், மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸச் சின்னம் திகழ, மிக மங்களகரமானவர். பட்டாடை இரட்டையை அணிந்து, தாமரைமுகத்தில் இனிய புன்னகை, நீலக் கூந்தல் அலங்காரம், அழகிய தாமரைநேத்திரம், மின்னும் மகரக் குண்டலங்கள் கொண்டவர். இடைக்கட்டு, யஜ்ஞோபவீதம், கிரீடம், வளையல்கள், தோளணிகள், மாலைகள், கால் வளையல்கள் மற்றும் அரசச் சின்னங்கள், மேலும் கௌஸ்துப மணியால் அவர் விளங்கினார். வனமாலையால் சூழப்பட்ட அவரது உடலைச் சுற்றி அவரது தனிப்பட்ட ஆயுதங்கள் உருவமெடுத்து நின்றன; அவர் வலது தொடையில் இடது பாதத்தை—தாமரைச் சிவந்த உள்ளங்காலுடன்—வைத்து அமர்ந்திருந்தார்।