Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 29
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Tested by Indra and Blessed by Nara-Nārāyaṇa
त इत्थमपकुर्वन्तो मुनेस्तत्तेजसा मुने । दह्यमाना निववृतु: प्रबोध्याहिमिवार्भका: ॥ २९ ॥
ta ittham apakurvanto munes tat-tejasā mune dahyamānā nivavṛtuḥ prabodhyāhim ivārbhakāḥ
ஓ ஶௌனகா! காமதேவன் மற்றும் அவன் கூட்டம் முனிவனைத் தீங்கிழைக்க முயன்றபோது, முனிவரின் தேஜஸால் எரிகிறதுபோல் உணர்ந்து அவர்கள் தங்கள் குறும்பை நிறுத்தினர்—தூங்கும் பாம்பை எழுப்பிய குழந்தைகள் போல।
FAQs
This verse shows that wrongdoing toward a powerful sage brings immediate suffering—his tejas itself becomes a burning reaction—so one should avoid aparādha and act with humility toward the holy.
Because the sage’s spiritual radiance scorched them; realizing their danger—like children who wake a snake—they quickly desisted and retreated.
Be careful with speech and behavior toward sincere spiritual practitioners; cultivate respect, apologize quickly for mistakes, and avoid actions that harm others’ faith or sacred work.