Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 37
Kṛṣṇa Teases Rukmiṇī; Her Devotional Reply and the Lord’s Assurance
निष्किञ्चनो ननु भवान् न यतोऽस्ति किञ्चिद् यस्मै बलिं बलिभुजोऽपि हरन्त्यजाद्या: । न त्वा विदन्त्यसुतृपोऽन्तकमाढ्यतान्धा: प्रेष्ठो भवान् बलिभुजामपि तेऽपि तुभ्यम् ॥ ३७ ॥
niṣkiñcano nanu bhavān na yato ’sti kiñcid yasmai baliṁ bali-bhujo ’pi haranty ajādyāḥ na tvā vidanty asu-tṛpo ’ntakam āḍhyatāndhāḥ preṣṭho bhavān bali-bhujām api te ’pi tubhyam
ஓ பகவானே, நீர் நிஷ்கிஞ்சனன்; ஏனெனில் உம்மைத் தாண்டி எதுவும் இல்லை. பலியை அனுபவிப்பவர்களான பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் உமக்கே பலி செலுத்துகின்றனர். செல்வமயக்கத்தில் குருடராய், இந்திரியத் திருப்தியில் மூழ்கியோர் மரணரூபத்திலும் உம்மை அறியார்; ஆனால் தேவர்களுக்கு நீர் மிகப் பிரியன், அவர்களும் உமக்குப் பிரியர்.
Here Śrīmatī Rukmiṇī-devī replies to Lord Kṛṣṇa’s statement in text 14:
FAQs
It means Kṛṣṇa is completely unattached and beyond material ownership—He needs nothing, yet everything ultimately belongs to Him and is offered to Him.
She affirms Kṛṣṇa’s supreme position: even the devas, who receive sacrifices from humans, themselves offer tribute to the source of all power and worship.
It warns that opulence can blind one to spiritual truth; cultivating humility, gratitude, and devotion helps one recognize the Divine beyond status and possessions.