Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
அக்ரூரர் வ்ரஜத்தில் பசுக்களைப் பால் கறக்கச் செல்லும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனையும் பலராமனையும் கண்டார். கிருஷ்ணன் பீதாம்பரம் அணிந்திருந்தான்; பலராமன் நீலாம்பரம்; அவர்களின் கண்கள் சரத்காலத் தாமரைகளைப் போன்றவை. அவர்கள் இளையோர், பெரும் புயங்கள் உடையோர், ஸ்ரீ(லக்ஷ்மி) நிவாசம்—ஒருவர் ஷ்யாம நிறம், மற்றவர் வெண்மை; இன்முகம், அழகில் சிறந்தோர், இளம் யானையின் நடைபோல் நடப்போர். கருணைமிகு புன்னகைத் தழுவிய பார்வையுடன், கொடி, வஜ்ரம், அங்குசம், தாமரைச் சின்னங்கள் பதிந்த தமது பாதச்சுவடுகளால் வ்ரஜத்தை அலங்கரித்தனர். ரத்தின மாலைகள், மலர்மாலைகள் அணிந்து, புனித நறுமணப் பூச்சு பூசி, நீராடி, களங்கமற்ற ஆடை அணிந்த அந்த இரு ஆண்டவர்கள் ஆதிப் புருஷர்கள், உலகின் காரணமும் அதிபதியும்; பூமியின் நலனுக்காக கேசவ-பலராம ரூபங்களில் அவதரித்தனர். ஓ பரீக்ஷித் அரசே, தமது ஒளியால் திசைகளின் இருளை அகற்றிய அவர்கள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மரகதமும் வெள்ளியும் ஆகிய இரு மலைகளைப் போலத் தோன்றினர்.