Shloka 28
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
பின்னர் அக்ரூரன் வ்ரஜத்தில், பசுக்களைப் பால் கறக்கச் செல்லும் கிருஷ்ணனையும் ராமனையும் கண்டான். கிருஷ்ணன் பீதாம்பரம், பலராமன் நீலாம்பரம் அணிந்திருந்தனர்; அவர்களின் கண்கள் சரத்காலத் தாமரைகளைப் போன்றவை. இரு இளையோர்களில் ஒருவர் நீல-கருநிறம், மற்றவர் வெண்மை; அவர்கள் ஸ்ரீயின் வாசஸ்தலம், பெரும் புஜங்களுடையோர், அழகிய முகத்தினர், எல்லாரிலும் சிறந்த அழகினர்; வலிமைமிக்க யானைகளின் நடைபோல் நடந்தனர். கொடி, வஜ்ரம், அங்குசம், தாமரை முதலிய குறிகளால் குறியிடப்பட்ட அவர்களின் திருப்பாதங்கள் வ்ரஜத்தை அலங்கரித்தன; கருணை நிறைந்த புன்னகை பார்வையுடன் சுற்றிலும் நோக்கினர். அவர்களின் லீலைகள் உயர்ந்ததும் இனிமையானதும்; அவர்கள் முத்துமாலைகளும் வனமாலைகளும் அணிந்து, புனித நறுமணப் பூச்சுகளால் பூசப்பட்டு, நீராடி, களங்கமற்ற ஆடைகள் அணிந்திருந்தனர். அவர்கள் ஆதிப் புருஷர்கள், உலகின் காரணமும் அதிபதியும்; பூமியின் நலனுக்காக தம் அंशமாக கேசவனும் பலனுமாக அவதரித்தனர். அரசன் பரீக்ஷித்தே! தம் பிரகாசத்தால் திசைகளின் இருளை அகற்றி, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மரகத மலை ஒன்றும் வெள்ளி மலை ஒன்றுமாய் ஒளிர்ந்தனர்.