Shloka 7
Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
सर्पह्रद: पुरुषसारनिपातवेग- सङ्क्षोभितोरगविषोच्छ्वसिताम्बुराशि: । पर्यक्प्लुतो विषकषायबिभीषणोर्मि- र्धावन् धनु:शतमनन्तबलस्य किं तत् ॥ ७ ॥
sarpa-hradaḥ puruṣa-sāra-nipāta-vega- saṅkṣobhitoraga-viṣocchvasitāmbu-rāśiḥ paryak pluto viṣa-kaṣāya-bibhīṣaṇormir dhāvan dhanuḥ-śatam ananta-balasya kiṁ tat
அனந்தபலனான பகவான் பாம்பு ஏரியில் இறங்கியவுடன் அங்கிருந்த நாகங்கள் மிகுந்த கலக்கமடைந்து, விஷமயமான மூச்சால் நீர்த்தொகுதியை மேலும் மாசுபடுத்தின. ஆண்டவனின் நுழைவு வேகத்தால் ஏரி எல்லாத் திசைகளிலும் பொங்கி வழிந்தது; விஷக் கசாயம் கலந்த பயங்கர அலைகள் நூறு வில்-நீளம் வரை நிலத்தை மூழ்கடித்தன. ஆனால் அனந்த சக்தியுடைய இறைவனுக்கு இது வியப்பல்ல.
FAQs
This verse describes the serpent lake erupting with poison-colored, terrifying waves, yet declares such danger insignificant before the Lord’s infinite strength—showing Kṛṣṇa’s complete mastery over deadly forces.
Because the waters were saturated by the snakes’ poisonous breath; when Kṛṣṇa entered, the lake churned and overflowed with venom-hued waves, emphasizing the peril He neutralizes in His līlā.
When overwhelmed by ‘poisonous’ situations—fear, toxic influence, or crisis—remembering the Lord’s ananta-bala inspires faith and steadiness: dangers may surge, but they are not ultimate for one who takes shelter of Kṛṣṇa.