Shloka 19
Brahmā’s Bewilderment and Kṛṣṇa Becoming the Calves and Cowherd Boys
Brahma-vimohana-līlā
यावद् वत्सपवत्सकाल्पकवपुर्यावत् कराङ्घ्र्यादिकं यावद् यष्टिविषाणवेणुदलशिग् यावद् विभूषाम्बरम् । यावच्छीलगुणाभिधाकृतिवयो यावद् विहारादिकं सर्वं विष्णुमयं गिरोऽङ्गवदज: सर्वस्वरूपो बभौ ॥ १९ ॥
yāvad vatsapa-vatsakālpaka-vapur yāvat karāṅghry-ādikaṁ yāvad yaṣṭi-viṣāṇa-veṇu-dala-śig yāvad vibhūṣāmbaram yāvac chīla-guṇābhidhākṛti-vayo yāvad vihārādikaṁ sarvaṁ viṣṇumayaṁ giro ’ṅga-vad ajaḥ sarva-svarūpo babhau
வாசுதேவ-ஸ்வரூபத்தால் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் ஒரே நேரத்தில் மறைந்திருந்த கன்றுகளும் கோபாலர்களும் எத்தனை இருந்தார்களோ அத்தனை எண்ணிக்கையிலும் தன்னை விரித்தான்—அவர்களின் உடல் அமைப்பு, கை-கால் முதலிய அங்கங்கள், குச்சி, கொம்பு, புல்லாங்குழல், உணவுப்பை, ஆடை-அலங்காரங்களின் அமைப்பு, பெயர், வயது, இயல்பு, விளையாட்டு—எல்லாம் அப்படியே. இவ்வாறு ‘முழு உலகமும் விஷ்ணுமயம்’ என்பதை அழகிய கிருஷ்ணன் நிரூபித்தான்.
As stated in the Brahma-saṁhitā (5.33) :
FAQs
This verse states that every detail of the calves and boys—their bodies, limbs, ornaments, names, qualities, ages, and activities—became Viṣṇu-maya, revealing to Brahmā that Kṛṣṇa had expanded as all of them.
To show the theological point of Brahma-vimohana-līlā: Kṛṣṇa is non-different from Viṣṇu and can manifest unlimited forms, so Brahmā’s illusion was dispelled by directly seeing the Lord’s all-pervading supremacy.
The takeaway is to cultivate God-centered vision: recognize the Lord’s presence behind all situations and beings, which reduces pride and anxiety and strengthens steady devotion (bhakti).