Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 17
Dakṣa Offends Lord Śiva: Cursing and Countercursing in the Sacrificial Assembly
मैत्रेय उवाच विनिन्द्यैवं स गिरिशमप्रतीपमवस्थितम् । दक्षोऽथाप उपस्पृश्य क्रुद्ध: शप्तुं प्रचक्रमे ॥ १७ ॥
maitreya uvāca vinindyaivaṁ sa giriśam apratīpam avasthitam dakṣo ’thāpa upaspṛśya kruddhaḥ śaptuṁ pracakrame
மைத்ரேயர் கூறினார்—இவ்வாறு கிரீஷன் (சிவன்) மீது நிந்தை செய்து, தக்ஷன் அவரைத் தன் மீது எதிர்முகமாக அமர்ந்திருப்பதுபோல் கண்டான்; பின்னர் ஆச்சமனம் செய்து கை-வாய் சுத்தி செய்து, கோபத்தில் சபிக்கத் தொடங்கினான்.
FAQs
This verse shows Dakṣa first reviling Lord Śiva and then proceeding to curse him—highlighting how pride and offense escalate into harmful speech and actions, a recurring warning in the Bhagavatam against aparādha (offense) toward exalted beings.
After insulting Śiva, Dakṣa performed a formal purificatory act (sipping water) and, driven by anger, began the ritualized act of cursing—showing how he tried to give his resentment an appearance of religious propriety.
Śiva’s non-retaliation models steadiness under insult; in modern life it encourages restraint, humility, and not reacting impulsively when criticized, especially when anger would worsen the situation.