Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 31
Dhruva’s Benediction from Kuvera and His Ascension to Viṣṇuloka
Dhruvaloka
तदा दुन्दुभयो नेदुर्मृदङ्गपणवादय: । गन्धर्वमुख्या: प्रजगु: पेतु: कुसुमवृष्टय: ॥ ३१ ॥
tadā dundubhayo nedur mṛdaṅga-paṇavādayaḥ gandharva-mukhyāḥ prajaguḥ petuḥ kusuma-vṛṣṭayaḥ
அப்போது வானில் துந்துபி, மிருதங்கம், பணவம் ஆகியவை முழங்கின. முதன்மை கந்தர்வர்கள் பாடினர்; தேவர்கள் துருவ மகாராஜர்மேல் மழைபோல் மலர்வீழ்ச்சி செய்தனர்.
FAQs
This verse shows a divine celebration—celestial beings honor an extraordinary devotional event, marking approval and auspiciousness as a devotee is glorified.
Śukadeva Gosvāmī narrates these events to Mahārāja Parīkṣit while describing Dhruva Mahārāja’s exalted destination and the cosmic celebration around it.
It encourages steady bhakti: sincere devotion brings inner assurance and auspicious transformation, even if outer “celestial signs” are not visible.