Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 24
Dhruva Uses the Nārāyaṇāstra; Manu Checks His Wrath and Teaches Dharma
न चैते पुत्रक भ्रातुर्हन्तारो धनदानुगा: । विसर्गादानयोस्तात पुंसो दैवं हि कारणम् ॥ २४ ॥
na caite putraka bhrātur hantāro dhanadānugāḥ visargādānayos tāta puṁso daivaṁ hi kāraṇam
மகனே, குபேரரின் வம்சத்தவரான இந்த யக்ஷர்கள் உன் சகோதரனை உண்மையில் கொன்றவர்கள் அல்லர். மகனே, பிறப்பும் இறப்பும் ஏற்படுவதற்குக் காரணம் பரம தெய்வமே—அனைத்துக் காரணங்களின் காரணமான பகவான்.
FAQs
This verse states that in a person’s creation and destruction, daiva (divine providence/destiny) is the real cause, not merely the visible instruments.
Dhruva was burning with grief and anger over Uttama’s death and was inclined to blame Kuvera’s followers; Sunīti redirected him toward a higher understanding so he would not commit further violence.
It encourages restraint and clarity: recognize that events have deeper causes beyond immediate blame, and respond with discernment rather than revenge.