Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 6
Aditi’s Payo-vrata and Viṣṇu’s Promise to Appear as Her Son
Prelude to Vāmana
सोत्थाय बद्धाञ्जलिरीडितुं स्थिता नोत्सेह आनन्दजलाकुलेक्षणा । बभूव तूष्णीं पुलकाकुलाकृति- स्तद्दर्शनात्युत्सवगात्रवेपथु: ॥ ६ ॥
sotthāya baddhāñjalir īḍituṁ sthitā notseha ānanda-jalākulekṣaṇā babhūva tūṣṇīṁ pulakākulākṛtis tad-darśanātyutsava-gātra-vepathuḥ
அதிதி எழுந்து கைகூப்பி ஸ்தோத்திரம் செய்ய நின்றாள்; ஆனால் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நிரம்பிய கண்களால் அவளால் வேண்டுதல் சொல்ல இயலவில்லை. பகவானை நேரில் கண்ட மகிழ்ச்சியில் உடலில் மெய்சிலிர்ப்பு எழ, அவள் மௌனமாய் நின்று, பரமானந்தத்தால் உடல் நடுங்கியது।
FAQs
This verse describes classic bhakti symptoms—tears of joy, horripilation, trembling, and speechlessness—arising naturally when a devotee beholds the Lord.
Overwhelmed by bliss upon seeing the Lord, Aditi could not compose herself to speak; her devotion expressed itself through tears, trembling, and standing with folded hands.
Approach prayer with sincerity and humility; even when words fail, reverence—like folded hands, remembrance, and heartfelt emotion—can be genuine worship.